Nabi Yeremia Kacemplungake ing Sumur
Para panggedhe ngarani piwelinge Yeremia saka Rama kita supaya nungkul iku khianat, banjur ngudhunake dheweke menyang sumur kang kebak blethok supaya mati kaliren. Ebed-Melekh wong Kush nyuwun marang sang prabu lan ngentasake dheweke nganggo gombal lan tampar. Zedhekia takon maneh kanthi sidhem, ditawani urip yen gelem nungkul, nanging ora kuwawa nindakake.
38 1Sefaca anake Matan, Gedalya anake Pashur, Yukhal anake Selemya, lan Pashur anake Malkia padha krungu Nabi Yeremia nalika ngandika marang wong kabeh:
2“Mangkene pangandikane Rama kita: Sing sapa tetep ana ing kutha iki bakal mati dening pedhang, pailan, lan pageblug, nanging sing sapa nungkul marang wong Babil bakal urip, lan nyawane bakal kaslametake minangka jarahan. 3Mangkene pangandikane Rama kita: Kutha iki mesthi bakal dipasrahake marang wadyabalane raja Babil, lan bakal direbut.”
4Para panggedhe banjur padha matur marang Sang Prabu: “Tiyang punika mugi kapejahana. Tembung-tembung makaten punika ngrapuhaken tanganipun para prajurit ingkang taksih wonten ing kitha punika saha sakathahing rakyat. Tiyang punika boten ngupadosi karaharjanipun, nanging malah karisakanipun.”
5Prabu Zedhekia ngandika: “Lah, wong iku ana ing tanganmu; sang prabu ora bisa tumindak apa-apa kanggo nglawan kowe.”
6Wong-wong mau banjur nyekel Nabi Yeremia lan nyemplungake ing sumure Malkia, putrane sang prabu, kang ana ing plataran pajagan, kanthi diudhunake nganggo tali. Sumur mau ora ana banyune, mung ana lendhute, temahan Nabi Yeremia ambles ing lendhut.
7Nanging Ebed-Melekh, wong Kus, sawijining punggawa ing kraton, krungu yen Nabi Yeremia dilebokake ing sumur mau. Nalika semono Sang Prabu lagi lenggah ing Gapura Benyamin, 8Ebed-Melekh banjur metu saka kraton lan matur marang Sang Prabu: 9“Dhuh gusti kawula Sang Prabu, tiyang-tiyang punika sampun tumindak awon ing salebeting sadaya ingkang dipuntindakaken dhateng Nabi Yeremia, inggih punika nyemplungaken piyambakipun ing sumur, ngantos badhe pejah margi keluwen, amargi ing kitha sampun boten wonten roti malih.”
10Sang Prabu banjur dhawuh marang Ebed-Melekh, wong Kus mau: “Wong telung puluh saka kene gawanen, lan Nabi Yeremia angkaten saka sumur sadurunge mati.”
11Ebed-Melekh banjur ngirid wong-wong mau, lumebu ing kraton, menyang kamar ing sangisore gedhong raja-brana, njupuk gombal-gombal lawas lan sandhangan kang wis rombeng, banjur diudhunake nganggo tali marang Nabi Yeremia ing sumur. 12Ebed-Melekh, wong Kus mau, kandha marang Nabi Yeremia: “Gombal-gombal lan sandhangan rombeng iki slehna ing ngisore kelekmu, ing sangisore tali.” Nabi Yeremia iya nindakake kaya mangkono. 13Banjur Nabi Yeremia disendhal munggah metu saka sumur nganggo tali; lan Nabi Yeremia tetep ana ing plataran pajagan.
Sang Prabu Mireng Pangandikane Rama kita
14Sawise iku Prabu Zedhekia utusan wong njupuk Nabi Yeremia, lan kadhawuhake digawa menyang lawang kang katelu ing padalemane Rama kita. Sang Prabu banjur ngandika marang Nabi Yeremia: “Aku arep takon marang kowe; aja ana kang kokumpetake marang aku.”
15Nabi Yeremia banjur munjuk marang Prabu Zedhekia: “Manawi kula munjuk dhateng panjenengan, punapa panjenengan boten badhe mejahi kula? Lan manawi kula ngaturi pitutur dhateng panjenengan, panjenengan boten badhe miyarsakaken.”
16Prabu Zedhekia banjur supaos kanthi sidheman marang Nabi Yeremia: “Demi Rama kita kang gesang, kang wis maringi urip iki marang kita, aku ora bakal mateni kowe utawa masrahake kowe marang wong-wong kang ngarah nyawamu iki.”
17Nabi Yeremia banjur munjuk marang Prabu Zedhekia: “Makaten pangandikanipun Rama kita, ingkang nguwaosi wadyabala swarga, Ramanipun Israel: Manawa kowe nungkul marang para panggedhene raja Babil, nyawamu bakal kaslametake, kutha iki ora bakal diobong nganggo geni, lan kowe sabrayatmu bakal padha urip. 18Nanging manawa kowe emoh nungkul marang para panggedhene raja Babil, kutha iki bakal dipasrahake marang wong Babil, kang bakal ngobong kutha iki, lan kowe ora bakal bisa oncat saka tangane wong-wong mau.”
19Prabu Zedhekia banjur ngandika marang Nabi Yeremia: “Aku wedi marang wong Yehuda kang wis padha mbalik menyang wong Babil; aja-aja aku bakal dipasrahake marang wong-wong mau, satemah aku dikaniaya dening wong-wong iku.”
20Nabi Yeremia munjuk: “Panjenengan boten badhe dipunpasrahaken. Mugi panjenengan ngestokaken dhawuhipun Rama kita kados ingkang kula aturaken, supados panjenengan manggih kawilujengan saha gesang panjenengan kaslametaken. 21Nanging manawi panjenengan boten karsa nungkul, makaten pangandika ingkang sampun dipunwedharaken dening Rama kita dhateng kula:
22“Lah, sakehing wong wadon kang isih ana ing kratone raja Yehuda bakal padha digiring metu, dipasrahake marang para panggedhene raja Babil, lan bakal padha ngucap: ‘Kanca-kancamu kang kopracaya wis padha ngapusi lan ngalahake kowe; nalika sikilmu wis ambles ing lendhut, wong-wong mau malah padha mlengos ninggal kowe.’”
23“Sakehing bojomu lan anak-anakmu bakal padha digiring menyang wong Babil, lan kowe ora bakal bisa oncat saka tangane wong-wong mau, nanging bakal dicekel dening raja Babil, sarta kutha iki bakal diobong nganggo geni.”
24Prabu Zedhekia banjur ngandika marang Nabi Yeremia: “Aja nganti ana wong kang ngerti bab rembugan iki, supaya kowe ora mati. 25Manawa para panggedhe padha krungu yen aku wis caturan karo kowe, banjur padha nekani kowe lan ngucap: ‘Kandhakna marang aku kabeh, apa kang kokaturake marang Sang Prabu lan apa kang didhawuhake Sang Prabu marang kowe; aja ana kang kokumpetake marang aku kabeh, yen ora, kowe bakal dakpateni,’ 26banjur kowe kandhaa marang wong-wong mau: ‘Aku wis nyuwun kanthi adreng marang Sang Prabu, supaya aku aja dibalekake menyang omahe Yonatan, supaya aku aja mati ana ing kana.’”
27Para panggedhe kabeh banjur padha teka lan takon marang Nabi Yeremia, lan panjenengane mangsuli persis kaya kang wis didhawuhake dening Sang Prabu. Mulane wong-wong mau padha meneng, awit rembugan mau ora ana kang krungu. 28Nabi Yeremia tetep ana ing plataran pajagan nganti tekan dina karebute kutha Yerusalem. Lan mangkono kaanane nalika Yerusalem tiba.