يرمياه 38 FHB Father's Heart Bible™

38 ¹متان جي پٽ شفطياه، پشحور جي پٽ گدلياه، سلمياه جي پٽ يوڪل ۽ ملڪياه جي پٽ پشحور ٻڌو تہ يرمياه سڀني ماڻهن کي چئي رهيو آهي تہ

²”اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ جيڪو هن شهر ۾ رهندو، سو تلوار، ڏڪار ۽ وبا سان مرندو، پر جيڪو بابل وارن آڏو هٿيار ڦٽا ڪندو، سو جيئرو رهندو ۽ سندس جان کيس مال غنيمت وانگر ملندي. ³اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ هي شهر ضرور بابل جي بادشاهه جي لشڪر جي حوالي ڪيو ويندو ۽ هو ان کي قبضي ۾ وٺندو.“

⁴عملدارن بادشاهه کي چيو تہ ”هن ماڻهوءَ کي قتل ڪرايو. اهڙين ڳالهين سان هو هن شهر ۾ بچيل سپاهين ۽ سڀني ماڻهن جا هٿ ڪمزور ٿو ڪري. هو انهن جو ڀلو نہ، پر برو ٿو گهري.“

⁵صدقياه بادشاهه چيو تہ ”ڏسو، هو اوهان جي هٿ ۾ آهي؛ بادشاهه اوهان جي مخالفت ۾ ڪجھ بہ ڪري نٿو سگھي.“

⁶پوءِ هنن يرمياه کي کڻي ملڪياه بادشاهه جي پٽ جي کوهه ۾ اڇلايو، جيڪو پهريدار جي صحن ۾ هو، ۽ کيس رسين سان هيٺ لاٿائون. ان ۾ پاڻي ڪونہ هو، رڳو چکڙ هو، ۽ يرمياه چکڙ ۾ ڦاسي ويو.

⁷پر ڪوشي عبد ملڪ، جيڪو محل ۾ هڪ درباري هو، ٻڌو تہ هنن يرمياه کي کوهه ۾ وڌو آهي. جڏهن بادشاهه بنيامين جي دروازي وٽ ويٺو هو، ⁸تڏهن عبد ملڪ محل مان نڪري بادشاهه سان ڳالهايو تہ ⁹”اي منهنجا مالڪ بادشاهه، انهن ماڻهن يرمياه نبيءَ سان جيڪي ڪجھ ڪيو آهي، تنهن ۾ برائي ڪئي اٿن؛ کيس بک ۾ مرڻ لاءِ کوهه ۾ اڇلايو اٿن، ڇاڪاڻ تہ شهر ۾ ٻي ڪا ماني ناهي.“

¹⁰بادشاهه ڪوشي عبد ملڪ کي حڪم ڏنو تہ ”هتان پاڻ سان ٽيهه ماڻهو وٺي وڃ ۽ يرمياه نبيءَ کي مرڻ کان اڳ کوهه مان ڪڍي اچ.“

¹¹عبد ملڪ ماڻهن کي وٺي محل ۾ خزاني هيٺان هڪ ڪمري ڏانهن ويو، اتان پراڻا لتا ۽ ڦاٽل پراڻا ڪپڙا کڻي، رسين سان کوهه ۾ يرمياه ڏانهن هيٺ لاٿائين. ¹²ڪوشي عبد ملڪ يرمياه کي چيو تہ ”هي ڦاٽل لتا ۽ ڪپڙا رسين هيٺان پنهنجي بغلن ۾ رک.“ يرمياه ائين ئي ڪيو. ¹³پوءِ هنن يرمياه کي رسين سان کوهه مان مٿي ڪڍيو؛ ۽ يرمياه پهريدار جي صحن ۾ رهيو.

بادشاهه پيءُ جو ڪلام ٻڌي ٿو

¹⁴پوءِ صدقياه بادشاهه يرمياه نبيءَ کي گهرايو ۽ کيس اسان جي پيءُ جي گهر جي ٽين دروازي وٽ آندائين. بادشاهه يرمياه کي چيو تہ ”آءٌ تو کان ڪجھ پڇندس؛ مون کان ڪجھ بہ نہ لڪائجانءِ.“

¹⁵يرمياه صدقياه کي چيو تہ ”جيڪڏهن آءٌ توکي ٻڌايان تہ ڇا تون مون کي ماري نہ ڇڏيندين؟ ۽ جيڪڏهن آءٌ توکي صلاح ڏيان تہ تون نہ ٻڌندين.“

¹⁶صدقياه بادشاهه ڳجھي طرح يرمياه سان قسم کنيو تہ ”جيئن اسان جو پيءُ جيئرو آهي، جنهن اسان کي هيءَ جان ڏني، تيئن آءٌ توکي نہ ماريندس ۽ نہ وري انهن ماڻهن جي حوالي ڪندس جيڪي تنهنجي جان جا طالب آهن.“

¹⁷يرمياه صدقياه کي چيو تہ ”آسمان جي لشڪرن جو پيءُ، اسرائيل جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ جيڪڏهن تون بابل جي بادشاهه جي عملدارن آڏو هٿيار ڦٽا ڪندين تہ تنهنجي جان بچي ويندي، هي شهر باھ سان نہ ساڙيو ويندو، ۽ تون ۽ تنهنجو گهراڻو جيئرا رهندا. ¹⁸پر جيڪڏهن تون بابل جي بادشاهه جي عملدارن آڏو هٿيار ڦٽا ڪرڻ کان انڪار ڪندين تہ هي شهر بابل وارن جي حوالي ڪيو ويندو، جيڪي ان کي باھ ڏيندا، ۽ تون انهن کان بچي نہ سگھندين.“

¹⁹صدقياه بادشاهه يرمياه کي چيو تہ ”مون کي انهن يهودين کان ڊپ آهي جيڪي بابل وارن سان وڃي مليا آهن؛ ائين نہ ٿئي جو آءٌ انهن جي حوالي ٿيان ۽ هو مون سان بدسلوڪي ڪن.“

²⁰يرمياه چيو تہ ”هو توکي حوالي نہ ڪندا. جيڪي آءٌ ٿو چوان، تنهن موجب اسان جي پيءُ جو آواز مڃ، تہ جيئن توکي چڱو ٿئي ۽ تنهنجي جان بچي. ²¹پر جيڪڏهن تون هٿيار ڦٽا ڪرڻ کان انڪار ڪندين تہ اسان جي پيءُ مون کي هيءَ ڳالھ ڏيکاري آهي تہ

²²”ڏس! يهوداه جي بادشاهه جي محل ۾ بچيل سڀ عورتون بابل جي بادشاهه جي عملدارن وٽ ڪڍي آنديون وينديون، ۽ هو چوندا تہ ’تنهنجن ڀروسي وارن دوستن توکي گمراھ ڪيو ۽ تو تي غالب آيا؛ تنهنجا پير چکڙ ۾ ڦاسي پيا، ۽ هو پٺ ڏيئي ڀڄي ويا آهن.‘“

²³”تنهنجون سڀ زالون ۽ ٻار بابل وارن ڏانهن ڪڍيا ويندا، ۽ تون انهن جي هٿان بچي نہ سگھندين، پر بابل جو بادشاهه توکي پڪڙيندو، ۽ هي شهر باھ سان ساڙيو ويندو.“

²⁴پوءِ صدقياه يرمياه کي چيو تہ ”هن ڳالھ ٻول جي خبر ڪنهن کي نہ پوي، نہ تہ تون مري ويندين. ²⁵جيڪڏهن عملدارن ٻڌو تہ مون تو سان ڳالهايو آهي ۽ هو تو وٽ اچي چون تہ ’اسان کي ٻڌاءِ تہ تو بادشاهه کي ڇا چيو ۽ بادشاهه تو کي ڇا چيو؛ اسان کان ڪجھ نہ لڪاءِ، نہ تہ اسان توکي قتل ڪنداسين،‘ ²⁶تڏهن کين چئج تہ ’مان بادشاهه کي منٿ پئي ڪئي تہ مون کي يونتن جي گهر موٽائي مرڻ لاءِ نہ موڪلي.‘“

²⁷پوءِ سڀ عملدار يرمياه وٽ آيا ۽ کانئس پڇيائون، ۽ هن بادشاهه جي حڪم موجب ئي وراڻيو. تنهنڪري هو بس ڪري ويا، ڇاڪاڻ تہ ڳالھ ٻول ڪنهن ٻڌي نہ هئي. ²⁸يرمياه ان ڏينهن تائين پهريدار جي صحن ۾ رهيو جنهن ڏينهن يروشلم تي قبضو ٿيو. يروشلم جي ڪرڻ وقت اهائي حالت هئي.