यर्मिया 38 FHB Father's Heart Bible™

38 ¹मत्तानका छोरा शपत्याह, पशहूरका छोरा गदल्याह, शेलेम्याहका छोरा यूकल र मल्कियाहका छोरा पशहूरले यर्मियाले सबै मानिसलाई यसो भनिरहेका सुने:

²“हाम्रा पिता यसो भन्नुहुन्छ: जो यस सहरमा बस्छ, त्यो तरवार, अनिकाल र महामारीले मर्नेछ, तर जो बेबिलोनीहरूकहाँ आत्मसमर्पण गर्छ, त्यो बाँच्नेछ र आफ्नो ज्यान लुटको मालझैँ जोगाउनेछ। ³हाम्रा पिता यसो भन्नुहुन्छ: यो सहर निश्चय नै बेबिलोनका राजाको सेनाको हातमा सुम्पिनेछ, र उनले यसलाई कब्जा गर्नेछन्।”

⁴अधिकारीहरूले राजालाई भने, “यस मानिसलाई मृत्युदण्ड दिइयोस्। यस्ता कुराले यस सहरमा बाँकी रहेका सिपाहीहरू र सबै मानिसका हात कमजोर पार्छ। उसले तिनीहरूको भलाइ होइन, तर हानि खोज्छ।”

⁵सिदकियाह राजाले भने, “हेर, ऊ तिमीहरूका हातमा छ; राजाले तिमीहरूको विरुद्ध केही गर्न सक्दैन।”

⁶तिनीहरूले यर्मियालाई लगेर राजाका छोरा मल्कियाहको कुण्डमा फाले, जुन पहरादारको चोकमा थियो, र तिनलाई डोरीले तल झारे। त्यसमा पानी थिएन, केवल हिलो थियो, र यर्मिया त्यसमा भासिए।

⁷तर राजदरबारका एक अधिकारी, कूशी एबेद-मेलेकले यर्मियालाई कुण्डमा हालिएको कुरा सुने। त्यस बेला राजा बिन्यामीन ढोकामा बसिरहेका थिए, ⁸एबेद-मेलेक राजदरबारबाट निस्केर राजासँग बोले: ⁹“हे मेरा मालिक महाराजा, यी मानिसहरूले यर्मिया अगमवक्तालाई गरेका सबै कुरामा दुष्ट काम गरेका छन्, तिनलाई भोकले मर्न कुण्डमा फालेर, किनभने सहरमा अब रोटी छैन।”

¹⁰राजाले कूशी एबेद-मेलेकलाई आज्ञा दिए, “यहाँबाट तिस जना मानिस आफूसँग लैजाऊ र यर्मिया अगमवक्ता मर्नुअघि तिनलाई कुण्डबाट निकाल।”

¹¹एबेद-मेलेकले ती मानिसहरूलाई लिएर राजदरबारमा गए, ढुकुटीमुनिको एउटा कोठामा पुगे, पुराना झुत्रा र फाटेका लुगा लिए, र ती डोरीले कुण्डमा रहेका यर्मियाकहाँ तल झारे। ¹²कूशी एबेद-मेलेकले यर्मियालाई भने, “यी फाटेका झुत्रा र लुगा डोरीमुनि आफ्ना काखीमा राख्नुहोस्।” यर्मियाले त्यसै गरे। ¹³तिनीहरूले यर्मियालाई डोरीले कुण्डबाट माथि तानेर निकाले; यर्मिया पहरादारको चोकमा नै रहे।

राजाले पिताको वचन सुन्छन्

¹⁴तब सिदकियाह राजाले यर्मिया अगमवक्तालाई बोलाउन पठाए र तिनलाई हाम्रा पिताको घरको तेस्रो प्रवेशद्वारमा ल्याइए। राजाले यर्मियालाई भने, “म तिमीसँग केही सोध्छु; मबाट केही पनि नलुकाऊ।”

¹⁵यर्मियाले सिदकियाहलाई भने, “यदि मैले तपाईंलाई भनेँ भने, के तपाईंले मलाई मार्नुहुन्न र? अनि यदि मैले तपाईंलाई सल्लाह दिएँ भने पनि, तपाईंले सुन्नुहुन्न।”

¹⁶सिदकियाह राजाले यर्मियालाई गुप्त रूपमा शपथ खाए, “जसले हामीलाई यो जीवन दिनुभयो, ती हाम्रा पिता जीवित हुनुहुन्छ, म तिमीलाई मार्नेछैनँ, न त तिम्रो ज्यान खोज्ने यी मानिसहरूका हातमा तिमीलाई सुम्पनेछु।”

¹⁷यर्मियाले सिदकियाहलाई भने, “स्वर्गका सेनाहरूका पिता, इस्राएलका पिता यसो भन्नुहुन्छ: यदि तपाईंले बेबिलोनका राजाका अधिकारीहरूकहाँ आत्मसमर्पण गर्नुभयो भने, तपाईंको ज्यान बाँच्नेछ, यो सहर आगोले जलाइनेछैन, र तपाईं र तपाईंको घराना बाँच्नेछ। ¹⁸तर यदि तपाईंले बेबिलोनका राजाका अधिकारीहरूकहाँ आत्मसमर्पण गर्न इन्कार गर्नुभयो भने, यो सहर बेबिलोनीहरूका हातमा सुम्पिनेछ, र तिनीहरूले यसलाई जलाउनेछन्, अनि तपाईं तिनीहरूबाट उम्कनुहुनेछैन।”

¹⁹सिदकियाह राजाले यर्मियालाई भने, “बेबिलोनीहरूतिर भागेर गएका यहूदीहरूसँग म डराउँछु; कतै मलाई तिनीहरूको हातमा सुम्पिएला र तिनीहरूले मेरो अपमान गर्लान्।”

²⁰यर्मियाले भने, “तिनीहरूले तपाईंलाई सुम्पनेछैनन्। मैले भनेझैँ हाम्रा पिताको वाणी मान्नुहोस्, जसले गर्दा तपाईंको भलो होस् र तपाईंको ज्यान बाँचोस्। ²¹तर यदि तपाईंले आत्मसमर्पण गर्न इन्कार गर्नुभयो भने, हाम्रा पिताले मलाई देखाउनुभएको वचन यही हो:

²²“हेर्नुहोस्! यहूदाका राजाको दरबारमा बाँकी रहेका सबै स्त्रीहरू बेबिलोनका राजाका अधिकारीहरूकहाँ ल्याइनेछन्, र तिनीहरूले भन्नेछन्: ‘तपाईंका विश्वासिला मित्रहरूले तपाईंलाई बहकाए र तपाईंमाथि प्रबल भए; तपाईंका खुट्टा हिलोमा भासिए, र तिनीहरूले तपाईंबाट आफ्नो पीठ फर्काए।’”

²³“तपाईंका सबै पत्नी र छोराछोरी बेबिलोनीहरूकहाँ लगिनेछन्, र तपाईं तिनीहरूको हातबाट उम्कनुहुनेछैन, बरु बेबिलोनका राजाद्वारा समातिनुहुनेछ, र यो सहर आगोले जलाइनेछ।”

²⁴तब सिदकियाहले यर्मियालाई भने, “यस कुराकानीबारे कसैले थाहा नपाओस्, नत्र तिमी मर्न सक्छौ। ²⁵यदि अधिकारीहरूले म तिमीसँग बोलेको कुरा सुनेर आएर यसो भने, ‘राजालाई तिमीले के भन्यौ र उनले तिमीलाई के भने, हामीलाई भन; हामीबाट केही नलुकाऊ, नत्र हामी तिमीलाई मार्नेछौँ,’ ²⁶तब तिनीहरूलाई भन, ‘मलाई मर्नलाई योनातानको घरमा फेरि नपठाइयोस् भनी म राजासँग बिन्ती गरिरहेको थिएँ।’”

²⁷सबै अधिकारीहरू आए र यर्मियालाई सोधपुछ गरे, र तिनले राजाले आज्ञा गरेबमोजिम नै ठीक जवाफ दिए। त्यसैले तिनीहरू रोकिए, किनभने त्यो कुराकानी कसैले सुनेको थिएन। ²⁸यरूशलेम कब्जा नभएको दिनसम्म यर्मिया पहरादारको चोकमा नै रहे। अनि यरूशलेम पतन हुँदा स्थिति यस्तै थियो।