Avêtina Yêremya di Bîrê de

Rayedar peyama Yêremya ya teslîmbûnê ya ji Bavê me fenekiyê dibînin û wî davêjin bîreke herî ku ji birçîbûnê bimire. Ebed-Melekê Kûşî lava li padîşah dike û wî bi paç û werîsan ji bîrê radike. Sedekya dîsa bi dizî dipirse, jiyana wî ji bo teslîmbûnê tê pêşkêşkirin, lê ew nikare wê qebûl bike.

Bavê me di ayetan de dipeyive 2–3, 17–18, 22–23

Beş 38.

Şefatyayê kurê Metan, Gedalyayê kurê Paşhûr, Yûkalê kurê Şelemya û Paşhûrê kurê Malkîya bihîstin ku Yêremya ji hemû gel re digot:

“Bavê me wiha dibêje: Kesê ku di vî bajarî de bimîne, wê bi şûr, bi birçîbûnê û bi belayê bimire, lê kesê ku xwe teslîmî Babîliyan bike, wê sax bimîne û wê jiyana xwe wek şikarekê bi dest bixe. Bavê me wiha dibêje: Ev bajar wê bêguman radestî artêşa padîşahê Babîlê bê, û ewê wî bigire.”

Rayedaran ji padîşah re got: “Bila ev mirov bê kuştin. Peyvên wiha destên leşkerên ku di vî bajarî de mane û yên hemû gel qels dikin. Ew ne qencî, lê xerabiyê ji wan re dixwaze.”

Padîşah Sedekya got: “Va ye, ew di destên we de ye; padîşah nikare tiştekî li dijî we bike.”

Wan Yêremya girt û ew avêt bîra Malkîyayê kurê padîşah, ya ku di hewşa parêzvanan de bû, û ew bi werîsan daxistin. Di wê de av tunebû, tenê herî hebû, û Yêremya di herî de çû xwarê.

Lê Ebed-Melekê Kûşî, rayedarekî qesrê, bihîst ku wan Yêremya avêtiye bîrê. Gava ku padîşah li Deriyê Binyamîn rûniştibû, Ebed-Melek ji qesrê derket û bi padîşah re peyivî: “Ya axayê min padîşah, van mirovan di hemû tiştên ku bi Yêremya pêxember re kirin de xerabî kir, ku ew avêtin bîrê da ku ji birçîbûnê bimire, çimkî êdî di bajêr de nan nemaye.”

Padîşah fermana Ebed-Melekê Kûşî da: “Ji vir sî mirovan bi xwe re bigire û Yêremya pêxember beriya ku bimire ji bîrê rake.”

Ebed-Melek mirov girtin, çû qesrê, çû odeyekê ya di bin xezîneyê de, paçên kevn û cilên qetiyayî girtin û ew bi werîsan ber bi Yêremyayê di bîrê de daxistin. Ebed-Melekê Kûşî ji Yêremya re got: “Van paç û cilên qetiyayî deyne bin çengên xwe, di bin werîsan de.” Yêremya wiha kir. Wan Yêremya bi werîsan ji bîrê kişandin jor; Yêremya di hewşa parêzvanan de ma.

Padîşah Peyva Bavê me Dibihîze

Paşê padîşah Sedekya li pey Yêremya pêxember şand û da anîn ketina sêyemîn a mala Bavê me. Padîşah ji Yêremya re got: “Ezê tiştekî ji te bipirsim; tu tiştî ji min veneşêre.”

Yêremya ji Sedekya re got: “Heke ez ji te re bibêjim, ma tê min nekujî? Û heke ez şîretê li te bikim, tê guh nedî min.”

Padîşah Sedekya bi dizî ji Yêremya re sond xwar: “Bi saxiya Bavê me, yê ku ev jiyan ji me re çêkir, ez ê te nekujim û te radestî van mirovên ku li pey jiyana te ne nekim.”

Yêremya ji Sedekya re got: “Bavê artêşên ezmanan, Bavê Îsraêl wiha dibêje: Heke tu xwe teslîmî rayedarên padîşahê Babîlê bikî, jiyana te wê bê parastin, ev bajar wê bi êgir neyê şewitandin, û tu û mala te wê sax bimînin. Lê heke tu red bikî ku xwe teslîmî rayedarên padîşahê Babîlê bikî, ev bajar wê radestî Babîliyan bê, yên ku wê wî bişewitînin, û tu ji destên wan xilas nabî.”

Padîşah Sedekya ji Yêremya re got: “Ez ji Cihûdiyên ku xwe avêtine ba Babîliyan ditirsim; dibe ku ez radestî wan bibim da ku ew min biçerçirînin.”

Yêremya got: “Ew ê te radestî wan nekin. Guh bide dengê Bavê me, wek ku ez ji te re dibêjim, da ku tişt baş bibe û jiyana te bê parastin. Lê heke tu red bikî ku xwe teslîm bikî, ev peyva ku Bavê me nîşanî min daye:

“Va ye! Hemû jinên ku di qesra padîşahê Cihûdayê de mane wê ji rayedarên padîşahê Babîlê re bên derxistin, û ewê bibêjin: ‘Hevalên te yên ku tu bi wan bawer dikir tu xapandin û serî li te girt; lingên te di herî de çûn xwarê, û wan pişta xwe li te xist.’”

“Hemû jin û zarokên te wê bên birin ba Babîliyan, û tu ji destên wan xilas nabî, lê tê ji aliyê padîşahê Babîlê ve bêyî girtin, û ev bajar wê bi êgir bê şewitandin.”

Paşê Sedekya ji Yêremya re got: “Bila kes li ser vê axaftinê tiştekî nizanibe, da ku tu nemirî. Heke rayedar bibihîzin ku min bi te re peyiviye û werin û bibêjin: ‘Ji me re bibêje te çi ji padîşah re got û wî çi ji te re got; tu tiştî ji me veneşêre, da ku em te nekujin,’ wê gavê ji wan re bibêje: ‘Ez li ber padîşah lava dikirim ku ew min venegerîne mala Yonatan da ku ez li wir bimirim.’”

Hemû rayedar hatin û ji Yêremya pirsîn, û wî tam wek ku padîşah ferman dabû bersiv da. Loma ew rawestiyan, çimkî axaftin nehatibû bihîstin. Yêremya di hewşa parêzvanan de ma heta roja ku Orşelîm hat girtin. Û gava ku Orşelîm ket, rewş wiha bû.