Yermia Dialungkeun ka Jero Sumur
Para pajabat nyebut béja ti Rama urang ngaliwatan Yeremia, ngeunaan nyerah, minangka hianat, tuluy nurunkeun manéhna kana sumur cai anu leutak supaya maot kalaparan. Ebed-Melek urang Kus ngadeuheus ka raja sarta ngangkat manéhna kaluar maké lap jeung tambang. Sidkia cicingeun nanya deui, ditawaran hirupna lamun nyerah, tapi teu sanggup narima éta.
38 1Sepatya bin Matan, Gedalya bin Pashur, Yukal bin Selemya, jeung Pashur bin Malkia ngadenge Yermia keur nyarios ka sakabeh rahayat:
2“Kieu timbalan Rama urang: Sing saha anu tetep cicing di ieu kota bakal paeh ku pedang, ku kalaparan, jeung ku pagebug, tapi sing saha anu nyerah ka urang Babul bakal hirup sarta salamet nyawana, jadi lir barang rampasan. 3Kieu timbalan Rama urang: Ieu kota mesti bakal diselehkeun ka wadyabalad raja Babul, sarta bakal direbut ku anjeunna.”
4Para pajabat unjukan ka raja, “Ieu jalma kudu dipaehan. Omongan kitu teh ngalumpuhkeun leungeun prajurit anu karari di ieu kota jeung sakabeh rahayat. Manehna lain neangan kasalametan maranehna, tapi kacilakaanana.”
5Saur Raja Sidkia, “Tah, manehna aya dina kakawasaan maraneh; raja teu bisa nanaon pikeun ngalawan maraneh.”
6Yermia tuluy dicokot, terus dialungkeun ka jero sumur Malkia putra raja, di buruan pangawal, dislorongkeun ku tali. Sumur teh euweuh caian, ngan leutak, nepi ka Yermia teleb kana leutak.
7Tapi Ebed-Melek urang Kus, hiji pajabat karaton, ngadenge yen Yermia geus diasupkeun ka jero sumur. Harita raja keur calik di Gapura Binyamin, 8Ebed-Melek kaluar ti karaton, tuluy unjukan ka raja: 9“Nun Gusti Raja, jalma-jalma eta geus migawe jahat dina sagala rupa anu dilampahkeun ka Nabi Yermia, ngalungkeun anjeunna ka jero sumur sina paeh kalaparan, sabab di jero kota geus euweuh deui roti.”
10Raja tuluy marentah ka Ebed-Melek urang Kus, “Bawa jalma tilu puluh urang ti dieu, angkat Nabi Yermia ti jero sumur samemeh anjeunna paeh.”
11Ebed-Melek tuluy mawa jalma-jalma tea, terus ka karaton, ka hiji kamar di handapeun gudang harta karajaan, nyokot lamak-lamak heubeul jeung papakean geus butut, tuluy dislorongkeun ku tali ka Yermia di jero sumur. 12Ebed-Melek urang Kus ngomong ka Yermia, “Selapkeun lamak butut jeung papakean ieu kana handapeun kelek anjeun, di handapeun tali.” Yermia tuluy nurut. 13Yermia tuluy ditarik ka luhur kaluar ti jero sumur ku tali; Yermia terus cicing di buruan pangawal.
Raja Ngadangu Pangandika Rama
14Raja Sidkia tuluy nimbalan supaya Nabi Yermia dicandak ka lawang katilu di Bait Rama urang. Saur raja ka Yermia, “Kami rek nanya hiji perkara ka anjeun; ulah aya nu disumputkeun ti kami.”
15Waler Yermia ka Sidkia, “Upami abdi nyarios ka Gusti, naha Gusti moal maehan abdi? Sareng upami abdi maparin pirsan ka Gusti, Gusti moal kersa ngadangu.”
16Raja Sidkia tuluy sumpah kalawan rusiah ka Yermia, “Demi Rama urang nu jumeneng, anu geus midamel nyawa urang ieu, kami moal maehan anjeun sarta moal nyerahkeun anjeun ka jalma-jalma anu ngarah kana nyawa anjeun.”
17Waler Yermia ka Sidkia, “Kieu timbalan Rama, Gusti sadaya balad sawarga, Rama urang Israil: Upami Gusti nyerah ka para pajabat raja Babul, nyawa Gusti bakal salamet, ieu kota moal diduruk ku seuneu, sarta Gusti sakulawarga bakal hirup. 18Tapi upami Gusti embung nyerah ka para pajabat raja Babul, ieu kota bakal diselehkeun ka urang Babul, anu bakal ngaduruk kota teh, sarta Gusti moal bisa luput ti maranehna.”
19Saur Raja Sidkia ka Yermia, “Kami sieun ku urang Yuda anu geus mihak ka urang Babul; bisi kami diselehkeun ka maranehna sina dikakaya.”
20Waler Yermia, “Gusti moal diselehkeun ka maranehna. Mugi Gusti ngagem kana timbalan Rama urang sakumaha anu diunjukkeun ku abdi, supaya Gusti salamet sarta nyawa Gusti luput. 21Tapi upami Gusti embung nyerah, ieu pangandika anu geus dituduhkeun ku Rama urang ka abdi:
22“Tuh tenjo! Sakabeh awewe anu kari di karaton raja Yuda bakal dibawa kaluar ka para pajabat raja Babul, sarta maranehna bakal ngaromong: ‘Sobat-sobat dalit Gusti geus nyasabkeun sarta ngelehkeun Gusti; suku Gusti ngeleb kana leutak, sarta maranehna geus mungkur ti Gusti.’”
23“Sakabeh pamajikan jeung anak Gusti bakal dibawa ka urang Babul, sarta Gusti moal bisa luput tina pananganana, tapi bakal dicerek ku raja Babul, sarta ieu kota bakal diduruk ku seuneu.”
24Saur Sidkia ka Yermia, “Ulah aya nu nyaho kana ieu paguneman, bisi anjeun paeh. 25Upami para pajabat ngadenge yen kami geus nyarita jeung anjeun, tuluy daratang bari ngomong, ‘Bejakeun ka kami naon anu diomongkeun maneh ka raja jeung naon anu diomongkeun raja ka maneh; ulah aya nu disumputkeun ti kami, bisi maneh dipaehan,’ 26maka bejakeun ka maranehna, ‘Abdi keur mohon ka raja supados ulah dipulangkeun deui ka imah Yonatan, sina paeh di dinya.’”
27Sakabeh pajabat daratang tuluy naranya ka Yermia, sarta anjeunna ngajawab persis sakumaha anu diparentahkeun ku raja. Tungtungna maranehna eureun, sabab eusi paguneman teh teu kadenge ku saurang oge. 28Yermia terus cicing di buruan pangawal nepi ka poe Yerusalem direbut. Kieu kaayaanana waktu Yerusalem ragrag.