Yeremya 38

38 ¹Mattan oğlu Şefatya, Paşhur oğlu Gedalya, Şelemya oğlu Yukal ve Malkiya oğlu Paşhur, Yeremya'nın bütün halka söylediği şu sözleri işittiler:

²«Babamız şöyle diyor: Bu kentte kalan kılıçtan, kıtlıktan ve salgın hastalıktan ölecek; ama Babillilere teslim olan yaşayacak, canını ganimet olarak kurtaracak. ³Babamız şöyle diyor: Bu kent kesinlikle Babil Kralı'nın ordusunun eline verilecek ve kral onu ele geçirecek.»

⁴Önderler krala, «Bu adam öldürülsün» dediler. «Böyle sözlerle bu kentte kalan askerlerin ve bütün halkın cesaretini kırıyor. Bu adam halkın iyiliğini değil, kötülüğünü istiyor.»

⁵Kral Sidkiya, «İşte o sizin elinizde» dedi. «Kral size karşı hiçbir şey yapamaz.»

⁶Böylece Yeremya'yı alıp muhafız avlusundaki kralın oğlu Malkiya'nın sarnıcına iplerle sarkıtarak attılar. Sarnıçta su yoktu, yalnız çamur vardı; Yeremya çamura battı.

⁷Ne var ki, saray görevlilerinden Kûşlu Ebet-Melek, Yeremya'nın sarnıca atıldığını duydu. Kral Benyamin Kapısı'nda otururken, ⁸Ebet-Melek saraydan çıkıp krala şöyle dedi: ⁹«Efendim kral, bu adamlar Peygamber Yeremya'ya yaptıklarıyla kötülük ettiler; onu sarnıca attılar. Kentte artık ekmek kalmadığı için orada açlıktan ölecek.»

¹⁰Bunun üzerine kral, Kûşlu Ebet-Melek'e, «Yanına buradan otuz adam al ve Peygamber Yeremya'yı ölmeden sarnıçtan çıkar» diye buyurdu.

¹¹Ebet-Melek adamları yanına alıp saraya, hazine odasının altındaki bir odaya gitti. Oradan eski püskü giysiler, yırtık pırtık kumaşlar alıp iplerle sarnıca, Yeremya'ya sarkıttı. ¹²Kûşlu Ebet-Melek Yeremya'ya, «Bu eski püskü kumaşları, yırtık giysileri iplerin altına, koltuğunun altına koy» dedi. Yeremya öyle yaptı. ¹³Yeremya'yı iplerle çekip sarnıçtan çıkardılar. Yeremya muhafız avlusunda kaldı.

Kral Baba'nın Sözünü İşitiyor

¹⁴Kral Sidkiya, Peygamber Yeremya'yı getirtip Babamız'ın Tapınağı'nın üçüncü girişine aldırdı. Kral Yeremya'ya, «Sana bir şey soracağım; benden hiçbir şey gizleme» dedi.

¹⁵Yeremya, «Sana söylersem beni öldürmeyecek misin?» diye karşılık verdi. «Sana öğüt versem de beni dinlemeyeceksin.»

¹⁶Kral Sidkiya gizlice Yeremya'ya ant içti: «Bize bu canı veren Babamız'ın varlığı hakkı için, seni öldürmeyecek, canını almak isteyen bu adamların eline vermeyeceğim.»

¹⁷Yeremya Sidkiya'ya dedi ki, «Göksel Orduların Babası, İsrail'in Babası şöyle diyor: Babil Kralı'nın önderlerine teslim olursan canın bağışlanacak, bu kent ateşe verilmeyecek; sen ve ev halkın sağ kalacaksınız. ¹⁸Ama Babil Kralı'nın önderlerine teslim olmazsan, bu kent Babillilerin eline verilecek; onu ateşe verecekler ve sen onların elinden kaçamayacaksın.»

¹⁹Kral Sidkiya Yeremya'ya, «Babillilere geçen Yahudalılardan korkuyorum» dedi. «Belki beni onların eline verirler de bana kötü davranırlar.»

²⁰Yeremya, «Seni onların eline vermeyecekler» dedi. «Sana söylediğim gibi Babamız'ın sesine kulak ver; o zaman iyilik bulur, canın bağışlanır. ²¹Ama teslim olmayı reddedersen, Babamız'ın bana gösterdiği söz şudur:

²²İşte, Yahuda Kralı'nın sarayında kalan bütün kadınlar Babil Kralı'nın önderlerine çıkarılacak. O kadınlar sana şöyle diyecek: ‹Güvendiğin dostların seni aldattı, sana üstün geldi; ayakların çamura battığında sana sırtlarını döndüler.›

²³Bütün karıların ve çocukların Babillilere çıkarılacak. Sen onların elinden kaçamayacak, Babil Kralı'nın eline düşeceksin; bu kent de ateşe verilecek.»

²⁴Bunun üzerine Sidkiya Yeremya'ya dedi ki, «Bu konuşmayı kimse bilmesin; yoksa ölürsün. ²⁵Önderler seninle konuştuğumu duyup gelirlerse ve sana, ‹Krala ne söyledin, kral sana ne dedi; bize gizlemeden anlat, yoksa seni öldürürüz› derlerse, ²⁶onlara, ‹Beni ölmek üzere Yonatan'ın evine geri göndermemesi için krala yalvarıyordum› dersin.»

²⁷Bütün önderler gelip Yeremya'yı sorguya çektiler. Yeremya kralın kendisine buyurduğu gibi yanıt verdi. Böylece onunla konuşmayı kestiler; çünkü konuşma duyulmamıştı. ²⁸Yeremya, Yeruşalim'in ele geçirildiği güne kadar muhafız avlusunda kaldı. Yeruşalim düştüğünde durum şöyleydi: