ڇپيل
ڪتاب

يروشلم جو زوال

گهيرو ختم ٿئي ٿو. ڀت ٽٽي پوي ٿي، صدقياہ ڀڄي ٿو ۽ پڪڙيو وڃي ٿو، پنهنجن پٽن کي قتل ٿيندو ڏسي ٿو، ۽ انڌو ڪري زنجيرن ۾ ٻڌو وڃي ٿو. شهر سڙي ٿو ۽ غريبن لاءِ زمينون ڇڏيون وڃن ٿيون. نبوڪدنضر جي پنهنجي حڪم سان يرمياہ آزاد ٿئي ٿو؛ اسان جو پيءُ عبد ملڪ سان واعدو ڪري ٿو تہ مٿس ڀروسو ڪرڻ سبب سندس جان بچندي.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 16–18

باب 39.

يهوداہ جي بادشاهه صدقياہ جي حڪومت جي نائين سال جي ڏهين مهيني ۾ بابل جو بادشاهه نبوڪدنضر پنهنجي سڄي لشڪر سان گڏ يروشلم تي چڙهائي ڪري آيو ۽ ان جو گهيرو ڪيائين. صدقياہ جي يارهين سال، چوٿين مهيني جي نائين تاريخ تي شهر ۾ رخنو پئجي ويو. پوءِ بابل جي بادشاهه جا سڀ سردار اچي وچين دروازي ۾ ويٺا: نرگل-شرازر، سمگر-نبو، سرسڪيم رب-ساريس، نرگل-شرازر رب-ماگ ۽ بابل جي بادشاهه جا ٻيا سڀ سردار. a a v3 رب-ساريس ۽ رب-ماگ بابلي شاهي عملدارن ۾ وڏن عهدن جا لقب هئا. جڏهن يهوداہ جي بادشاهه صدقياہ ۽ سڀني سپاهين کين ڏٺائون، تڏهن رات جو بادشاهه جي باغ مان، ٻن ڀتين جي وچ واري دروازي کان شهر ڇڏي ڀڄي ويا؛ ۽ هو عربہ جي ميدان ڏانهن نڪري ويو. پر بابلي لشڪر سندن پيڇو ڪيو ۽ صدقياہ کي يريحو جي ميداني علائقي ۾ جهلي ورتائون. کيس پڪڙي حمات جي ملڪ ۾ ربلہ ۾ بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر وٽ وٺي ويا، جتي هن مٿس سزا جو حڪم ٻڌايو. بابل جي بادشاهه ربلہ ۾ صدقياہ جي پٽن کي سندس اکين آڏو ڪُهي ڇڏيو، ۽ يهوداہ جي سڀني اميرن کي بہ ڪُهي ڇڏيائين. پوءِ هن صدقياہ کي انڌو ڪيو ۽ کيس بابل وٺي وڃڻ لاءِ پتل جي زنجيرن سان ٻڌائين.

بابلين بادشاهه جو محل ۽ ماڻهن جا گهر باهہ سان ساڙي ڇڏيا، ۽ يروشلم جون ڀتيون ڊاهي ڇڏيائون. محافظن جي ڪپتان نبوزرادان شهر ۾ بچيل باقي ماڻهن کي، انهن ڀڄندڙن کي جيڪي ڀڄي سندس طرف هليا آيا هئا، ۽ باقي رهيل ٻين ماڻهن کي بابل ڏانهن جلاوطن ڪري موڪليائين. محافظن جي ڪپتان نبوزرادان ڪي نهايت غريب ماڻهو، جن وٽ ڪجهہ بہ نہ هو، يهوداہ ۾ ڇڏي ڏنا، ۽ ان ڏينهن کين انگورن جا باغ ۽ پوکون ڏنائين.

بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر محافظن جي ڪپتان نبوزرادان جي معرفت يرمياہ بابت حڪم ڏنو هو تہ ”کيس وٺي سندس سار سنڀال لهجانس؛ ڪوبہ نقصان نہ پهچائجانس، پر جيڪو ڪجهہ هو گهري، سو ڪجانس.“

تنهنڪري محافظن جي ڪپتان نبوزرادان، نبوشزبان رب-ساريس، نرگل-شرازر رب-ماگ ۽ بابل جي بادشاهه جي سڀني وڏن سردارن سان گڏ پيغام موڪليائين. هنن يرمياہ کي نگهبانن جي صحن مان آندو ۽ کيس شافان جي پٽ احيقام جي پٽ جدلياہ جي حوالي ڪيائون تہ کيس گهر وٺي وڃي. تنهنڪري هو ماڻهن ۾ رهيو.

جڏهن يرمياہ نگهبانن جي صحن ۾ قيد هو، تڏهن يرمياہ ڏانهن اسان جي پيءُ جو ڪلام آيو تہ

”وڃ ۽ ڪوشي عبد-ملڪ کي ٻڌاءِ تہ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ، اسرائيل جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ آءٌ هن شهر تي پنهنجا ڪلام ڀلائي لاءِ نہ، پر نقصان لاءِ آڻيندس، ۽ اهي ان ڏينهن تنهنجي اکين آڏو پورا ٿيندا. پر آءٌ ان ڏينهن تو کي بچائيندس، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، ۽ جن ماڻهن کان تون ڊڄين ٿو، تن جي حوالي نہ ڪيو ويندين. آءٌ تو کي ضرور بچائيندس، تون تلوار جو شڪار نہ ٿيندين. تنهنجي جان تو لاءِ مال غنيمت ٿيندي، ڇاڪاڻ تہ تو مون تي ڀروسو ڪيو آهي، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو.“