يروشلم جو زوال
گهيرو ختم ٿئي ٿو. ڀت ٽٽي پوي ٿي، صدقياہ ڀڄي ٿو ۽ پڪڙيو وڃي ٿو، پنهنجن پٽن کي قتل ٿيندو ڏسي ٿو، ۽ انڌو ڪري زنجيرن ۾ ٻڌو وڃي ٿو. شهر سڙي ٿو ۽ غريبن لاءِ زمينون ڇڏيون وڃن ٿيون. نبوڪدنضر جي پنهنجي حڪم سان يرمياہ آزاد ٿئي ٿو؛ اسان جو پيءُ عبد ملڪ سان واعدو ڪري ٿو تہ مٿس ڀروسو ڪرڻ سبب سندس جان بچندي.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 16–18
39 1يهوداہ جي بادشاهه صدقياہ جي حڪومت جي نائين سال جي ڏهين مهيني ۾ بابل جو بادشاهه نبوڪدنضر پنهنجي سڄي لشڪر سان گڏ يروشلم تي چڙهائي ڪري آيو ۽ ان جو گهيرو ڪيائين. 2صدقياہ جي يارهين سال، چوٿين مهيني جي نائين تاريخ تي شهر ۾ رخنو پئجي ويو. 3پوءِ بابل جي بادشاهه جا سڀ سردار اچي وچين دروازي ۾ ويٺا: نرگل-شرازر، سمگر-نبو، سرسڪيم رب-ساريس، نرگل-شرازر رب-ماگ ۽ بابل جي بادشاهه جا ٻيا سڀ سردار. a a v3 رب-ساريس ۽ رب-ماگ بابلي شاهي عملدارن ۾ وڏن عهدن جا لقب هئا. 4جڏهن يهوداہ جي بادشاهه صدقياہ ۽ سڀني سپاهين کين ڏٺائون، تڏهن رات جو بادشاهه جي باغ مان، ٻن ڀتين جي وچ واري دروازي کان شهر ڇڏي ڀڄي ويا؛ ۽ هو عربہ جي ميدان ڏانهن نڪري ويو. 5پر بابلي لشڪر سندن پيڇو ڪيو ۽ صدقياہ کي يريحو جي ميداني علائقي ۾ جهلي ورتائون. کيس پڪڙي حمات جي ملڪ ۾ ربلہ ۾ بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر وٽ وٺي ويا، جتي هن مٿس سزا جو حڪم ٻڌايو. 6بابل جي بادشاهه ربلہ ۾ صدقياہ جي پٽن کي سندس اکين آڏو ڪُهي ڇڏيو، ۽ يهوداہ جي سڀني اميرن کي بہ ڪُهي ڇڏيائين. 7پوءِ هن صدقياہ کي انڌو ڪيو ۽ کيس بابل وٺي وڃڻ لاءِ پتل جي زنجيرن سان ٻڌائين.
8بابلين بادشاهه جو محل ۽ ماڻهن جا گهر باهہ سان ساڙي ڇڏيا، ۽ يروشلم جون ڀتيون ڊاهي ڇڏيائون. 9محافظن جي ڪپتان نبوزرادان شهر ۾ بچيل باقي ماڻهن کي، انهن ڀڄندڙن کي جيڪي ڀڄي سندس طرف هليا آيا هئا، ۽ باقي رهيل ٻين ماڻهن کي بابل ڏانهن جلاوطن ڪري موڪليائين. 10محافظن جي ڪپتان نبوزرادان ڪي نهايت غريب ماڻهو، جن وٽ ڪجهہ بہ نہ هو، يهوداہ ۾ ڇڏي ڏنا، ۽ ان ڏينهن کين انگورن جا باغ ۽ پوکون ڏنائين.
11بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر محافظن جي ڪپتان نبوزرادان جي معرفت يرمياہ بابت حڪم ڏنو هو تہ 12”کيس وٺي سندس سار سنڀال لهجانس؛ ڪوبہ نقصان نہ پهچائجانس، پر جيڪو ڪجهہ هو گهري، سو ڪجانس.“
13تنهنڪري محافظن جي ڪپتان نبوزرادان، نبوشزبان رب-ساريس، نرگل-شرازر رب-ماگ ۽ بابل جي بادشاهه جي سڀني وڏن سردارن سان گڏ پيغام موڪليائين. 14هنن يرمياہ کي نگهبانن جي صحن مان آندو ۽ کيس شافان جي پٽ احيقام جي پٽ جدلياہ جي حوالي ڪيائون تہ کيس گهر وٺي وڃي. تنهنڪري هو ماڻهن ۾ رهيو.
15جڏهن يرمياہ نگهبانن جي صحن ۾ قيد هو، تڏهن يرمياہ ڏانهن اسان جي پيءُ جو ڪلام آيو تہ
16”وڃ ۽ ڪوشي عبد-ملڪ کي ٻڌاءِ تہ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ، اسرائيل جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ آءٌ هن شهر تي پنهنجا ڪلام ڀلائي لاءِ نہ، پر نقصان لاءِ آڻيندس، ۽ اهي ان ڏينهن تنهنجي اکين آڏو پورا ٿيندا. 17پر آءٌ ان ڏينهن تو کي بچائيندس، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، ۽ جن ماڻهن کان تون ڊڄين ٿو، تن جي حوالي نہ ڪيو ويندين. 18آءٌ تو کي ضرور بچائيندس، تون تلوار جو شڪار نہ ٿيندين. تنهنجي جان تو لاءِ مال غنيمت ٿيندي، ڇاڪاڻ تہ تو مون تي ڀروسو ڪيو آهي، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو.“