ယေရုရှလင်မြို့ ကျဆုံးခြင်း
ဝိုင်းရံခြင်း ပြီးဆုံး၏။ မြို့ရိုးပြို၍ ဇေဒကိ ထွက်ပြေးသော်လည်း ဖမ်းမိခံရ၏။ မိမိသားတို့ အသတ်ခံရသည်ကို မြင်ရပြီး မျက်စိကန်းစေ၍ သံကြိုးနှောင်ခြင်းခံရ၏။ မြို့ကို မီးရှို့၍ ဆင်းရဲသူတို့အား လယ်များ ချန်ထားခဲ့၏။ နေဗုခဒ်နေဇာ၏ ကိုယ်ပိုင်အမိန့်ဖြင့် ယေရမိ လွတ်မြောက်၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဧဗဒမေလက်အား ကိုယ်တော်ကို ကိုးစားသောကြောင့် အသက်ချမ်းသာမည်ဟု ကတိပြုတော်မူ၏။
39 1ယုဒဘုရင် ဇေဒကိ နန်းစံ ကိုးနှစ်မြောက်၊ ဒသမလတွင် ဗာဗုလုန်ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာသည် မိမိ၏စစ်သည်အပေါင်းနှင့်အတူ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ချီလာ၍ ဝိုင်းရံထား၏။ 2ဇေဒကိ နန်းစံ ဆယ့်တစ်နှစ်မြောက်၊ စတုတ္ထလ၊ ထိုလ၏ ကိုးရက်နေ့တွင် ထိုမြို့သည် ဖောက်ထွင်းခြင်းကို ခံရ၏။ 3ထိုအခါ ဗာဗုလုန်ဘုရင်၏ မှူးမတ်အပေါင်းတို့သည် လာ၍ အလယ်တံခါးဝ၌ ထိုင်ကြ၏။ ၎င်းတို့ကား နေရဂါလရှရေဇာ၊ သံဂါနေဗော၊ ရာဗြရိတ်မင်း သာသေခိမ်၊ ရာဗမတ်မင်း နေရဂါလရှရေဇာနှင့် ဗာဗုလုန်ဘုရင်၏ ကြွင်းကျန်သောမှူးမတ်များ ဖြစ်ကြ၏။ a a v3 ရာဗြရိတ်နှင့် ရာဗမတ်တို့သည် ဗာဗုလုန်ဘုရင့် မှူးမတ်တို့အထဲတွင် အဆင့်မြင့်သော ဘွဲ့ထူးများ ဖြစ်သည်။ 4ယုဒဘုရင် ဇေဒကိနှင့် စစ်သူရဲအပေါင်းတို့သည် ထိုသူတို့ကို မြင်သောအခါ၊ ညအချိန်၌ ဘုရင့်ဥယျာဉ်ကို ဖြတ်၍ မြို့ရိုးနှစ်ထပ်ကြားရှိ တံခါးဖြင့် မြို့မှ ထွက်ပြေးကြ၏။ ဇေဒကိသည်လည်း အာရဗာလွင်ပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွား၏။ 5သို့ရာတွင် ဗာဗုလုန်စစ်တပ်သည် သူတို့နောက်သို့ လိုက်၍ ယေရိခောလွင်ပြင်၌ ဇေဒကိကို ဖမ်းမိ၏။ သူ့ကို ဖမ်းဆီး၍ ဟာမတ်ပြည်၊ ရိဗလမြို့၌ရှိသော ဗာဗုလုန်ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရာ၊ ထိုအရပ်၌ သူ့အား တရားစီရင်လေ၏။ 6ဗာဗုလုန်ဘုရင်သည် ရိဗလမြို့၌ ဇေဒကိ၏သားတို့ကို သူ့မျက်မှောက်တွင် သတ်၍၊ ယုဒမှူးမတ်အပေါင်းတို့ကိုလည်း သတ်လေ၏။ 7ထို့နောက် ဇေဒကိ၏ မျက်စိကို ဖောက်ပြီးလျှင်၊ ဗာဗုလုန်ပြည်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် ကြေးဝါသံကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်လေ၏။
8ဗာဗုလုန်လူတို့သည် ဘုရင့်နန်းတော်နှင့် ပြည်သူတို့၏ အိမ်များကို မီးရှို့၍၊ ယေရုရှလင်မြို့ရိုးကို ဖြိုဖျက်ကြ၏။ 9ကိုယ်ရံတော်တပ်မှူး နေဗုဇာရဒန်သည် မြို့ထဲ၌ ကျန်ကြွင်းသောသူများ၊ မိမိဘက်သို့ ကူးပြောင်းလာသော ထွက်ပြေးသူများနှင့် ကြွင်းကျန်သောပြည်သူများကို ဗာဗုလုန်ပြည်သို့ သိမ်းသွား၏။ 10ကိုယ်ရံတော်တပ်မှူး နေဗုဇာရဒန်သည် အဘယ်ဥစ္စာမျှ မပိုင်သော အဆင်းရဲဆုံးသောသူအချို့ကို ယုဒပြည်၌ ချန်ထား၍၊ ထိုနေ့၌ သူတို့အား စပျစ်ဥယျာဉ်များနှင့် လယ်ယာများကို ပေး၏။
11ဗာဗုလုန်ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာသည် ယေရမိ၏အကြောင်းကို ကိုယ်ရံတော်တပ်မှူး နေဗုဇာရဒန်မှတစ်ဆင့် အမိန့်ပေးထားနှင့်ပြီ။ ထိုအမိန့်ကား — 12“သူ့ကို ခေါ်ယူ၍ ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်လော့။ အန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပြုနှင့်။ သူတောင်းဆိုသမျှကို ဆောင်ရွက်ပေးလော့” ဟု မှာထားသတည်း။
13သို့ဖြစ်၍ ကိုယ်ရံတော်တပ်မှူး နေဗုဇာရဒန်သည် ရာဗြရိတ်မင်း နေဗုရှာဇဗန်၊ ရာဗမတ်မင်း နေရဂါလရှရေဇာနှင့် ဗာဗုလုန်ဘုရင်၏ အကြီးအကဲမှူးမတ်အပေါင်းတို့နှင့်အတူ လူလွှတ်၍ စေလွှတ်လိုက်၏။ 14သူတို့သည် ယေရမိကို အစောင့်တပ်ဝင်းမှ ခေါ်ဆောင်လာ၍၊ အိမ်သို့ ပြန်ပို့စေရန် ရှာဖန်၏မြေး၊ အဟိကံ၏သား ဂေဒလိ၏လက်သို့ အပ်ကြ၏။ ထိုကြောင့် ယေရမိသည် ပြည်သူတို့အထဲ၌ နေ၏။
15ယေရမိသည် အစောင့်တပ်ဝင်း၌ အကျဉ်းခံနေရစဉ်၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် သူ့ထံသို့ ရောက်လာ၏။ ထိုနှုတ်ကပတ်တော်ကား —
16“ကုရှအမျိုးသား ဧဗ'ဒမေလက်ထံသို့ သွား၍ ဤသို့ ပြောကြားလော့၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်၊ ဣသရေလ၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ဤမြို့အပေါ်သို့ ကောင်းကျိုးကိုမဟုတ်၊ ဘေးအန္တရာယ်ကိုသာ သက်ရောက်စေမည့် ငါ၏စကားတို့ကို ငါ သက်ရောက်စေမည်။ ထိုနေ့၌ ယင်းစကားတို့သည် သင့်မျက်မှောက်တွင် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။ 17သို့ရာတွင် ထိုနေ့၌ သင့်ကို ငါ ကယ်တင်မည်။ ဤကား ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ဗျာဒိတ်တော်တည်း။ သင် ကြောက်ရွံ့သောသူတို့၏ လက်သို့ သင်သည် အပ်နှံခြင်း ခံရလိမ့်မည်မဟုတ်။ 18အကယ်စင်စစ် သင့်ကို ငါ ကယ်တင်မည်။ သင်သည် ဓားဖြင့် ကျဆုံးရလိမ့်မည်မဟုတ်။ သင်သည် ငါ့ကို ကိုးစားသောကြောင့်၊ သင်၏အသက်ကို စစ်ပွဲ၏ လက်ရဥစ္စာကဲ့သို့ ရရှိလိမ့်မည်။ ဤကား ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ဗျာဒိတ်တော်တည်း။” ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။