يرمياه 37 FHB Father's Heart Bible™

37 ¹يوسياہ جو پٽ صدقياہ، يهوياقيم جي پٽ ڪونياہ جي جاءِ تي بادشاهه ٿيو، جنهن کي بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر يهوداہ جي ملڪ ۾ بادشاهه بڻايو هو. ²پر نڪي هن، نڪي سندس نوڪرن، نڪي ملڪ جي ماڻهن نبي يرمياہ جي وسيلي ڳالهايل اسان جي پيءُ جي ڳالهين تي ڌيان ڏنو.

³بادشاهه صدقياہ، سلمياہ جي پٽ يهوڪل ۽ معسياہ جي پٽ صفنياہ ڪاهن کي نبي يرمياہ ڏانهن موڪليو تہ ”مهرباني ڪري اسان لاءِ اسان جي پيءُ ڏانهن دعا ڪر.“

⁴يرمياہ اڃا ماڻهن ۾ اچ وڃ ڪندو هو، ڇاڪاڻ تہ هنن اڃا کيس قيد نہ ڪيو هو. ⁵فرعون جو لشڪر مصر مان نڪتو هو؛ جڏهن يروشلم کي گھيرو ڪندڙ بابل وارن اها خبر ٻڌي، تڏهن اهي يروشلم کان هٽي ويا.

⁶تڏهن نبي يرمياہ ڏانهن اسان جي پيءُ جو ڪلام آيو تہ

⁷اسرائيل وارو اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي: يهوداہ جي بادشاهه کي، جنهن اوهان کي مون کان پڇڻ لاءِ موڪليو آهي، ٻڌايو تہ فرعون جو لشڪر، جيڪو اوهان جي مدد لاءِ نڪتو هو، پنهنجي ملڪ مصر ڏانهن موٽي رهيو آهي. ⁸پوءِ بابل وارا موٽي اچي هن شهر سان وڙهندا، ان کي قبضي ۾ وٺندا ۽ ساڙي ڇڏيندا.

⁹اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي: پاڻ کي ڌوڪو نہ ڏيو ۽ نہ چئو تہ ”بابل وارا ضرور اسان وٽان هليا ويندا“—اهي نہ ويندا. ¹⁰جيڪڏهن اوهان اوهان سان وڙهندڙ سڄي بابلي لشڪر کي ماري ڇڏيو، ۽ سندن خيمن ۾ رڳو زخمي ماڻهو رهجي وڃن، تہ بہ اهي اٿي هن شهر کي ساڙي ڇڏيندا.

يرمياہ گرفتار ٿيو ۽ قيد ڪيو ويو

¹¹جڏهن بابلي لشڪر فرعون جي لشڪر جي ڪري يروشلم کان هٽي ويو هو، ¹²تڏهن يرمياہ يروشلم مان نڪري بنيمين جي ملڪ ڏانهن ويو تہ جيئن اتي ماڻهن ۾ پنهنجو حصو وٺي. ¹³بنيمين جي دروازي وٽ نگهبانن جي سردار ارياہ، جيڪو حننياہ جي پٽ سلمياہ جو پٽ هو، نبي يرمياہ کي پڪڙي چيائينس تہ ”تون بابل وارن ڏانهن ڀڄي پيو وڃين!“

¹⁴يرمياہ چيو تہ ”ڪوڙ آهي! آءٌ بابل وارن ڏانهن ڀڄي نہ پيو وڃان.“ پر ارياہ سندس نہ ٻڌي، يرمياہ کي پڪڙي سردارن وٽ وٺي آيو.

¹⁵سردار يرمياہ تي ڪاوڙجي پيا، کيس ڌڪ هنيائون ۽ يونتن ڪاتب جي گھر ۾، جيڪو قيد خانو بڻايو ويو هو، بند ڪري ڇڏيائونس.

¹⁶تنهنڪري يرمياہ قيد خاني جي ڪمانن وارين ڪوٺڙين ۾ هليو ويو، ۽ اتي ڪيترا ڏينهن رهيو. ¹⁷پوءِ بادشاهه صدقياہ کيس گھرايو ۽ ٻاهر ڪڍرايائينس. بادشاهه محلات ۾ ڳجھيءَ طرح کانئس پڇيو تہ ”ڇا اسان جي پيءُ وٽان ڪو ڪلام آهي؟“ يرمياہ چيو تہ ”آهي. تون بابل جي بادشاهه جي حوالي ڪيو ويندين.“

¹⁸يرمياہ بادشاهه صدقياہ کي چيو تہ ”مون تو جي خلاف، تنهنجن نوڪرن ۽ هن قوم جي خلاف ڪهڙو گناهه ڪيو آهي جو تو مون کي قيد ڪيو؟ ¹⁹تنهنجا اهي نبي هاڻي ڪٿي آهن، جن اڳڪٿي ڪئي هئي تہ ’بابل جو بادشاهه نہ تو تي ۽ نہ هن ملڪ تي چڙهائي ڪندو‘؟ ²⁰هاڻي اي منهنجا مالڪ بادشاهه، مهرباني ڪري منهنجي ٻڌ: منهنجي عرض کي تو تائين پهچڻ ڏي—مون کي يونتن ڪاتب جي گھر ڏانهن واپس نہ موڪل، نہ تہ آءٌ اتي مري ويندس.“

²¹بادشاهه صدقياہ حڪم ڏنو، تڏهن هنن يرمياہ کي نگهبانن جي صحن ۾ رکيو، ۽ شهر جي ماني ختم ٿيڻ تائين کيس روزانو نانبائين جي گھٽيءَ مان هڪ ماني ڏيندا رهيا. سو يرمياہ نگهبانن جي صحن ۾ رهيو.