يرمياه 36 FHB Father's Heart Bible™

36 ¹د يهوداه د بادشاه يهوياقيم، د يوسياه د زوئ، په څلورم کال کښې، دا کلام زمونږ پلار د نه يرمياه ته راغلو چې،

²”يو طومار واخله او په هغې کښې هر هغه خبره وليکه چې ما تا ته د اِسرائيل، د يهوداه او د ټولو قومونو په خلاف کړې ده، د هغه وخت نه چې ما لومړے تا سره د يوسياه په ورځو کښې خبرې وکړې تر اوسه پورې. ³کېدے شى چې د يهوداه خلق به هغه ټوله آفت واورى چې زۀ اراده لرم چې په هغوئ باندې يې راولم، نو هر يو به د خپلې بدې لارې نه راوګرځى، ترڅو چې زۀ د هغوئ تقصير او ګناه معاف کړم.“

⁴نو يرمياه باروک، د نيرياه زوئ، راوغوښتو او باروک په طومار باندې، د يرمياه د وئيلو مطابق، هغه ټول کلام وليکو چې زمونږ پلار هغۀ ته وئيلے وو. ⁵بيا يرمياه باروک ته حُکم ورکړو چې، ”زۀ بندى يم، زۀ د زمونږ پلار کور ته نۀ شم تلے. ⁶نو تۀ لاړ شه او د طومار نه د زمونږ پلار هغه کلام ولوله چې ما د وئيلو مطابق ليکلے دے، د روژې په ورځ يې د زمونږ پلار په کور کښې ټولو خلقو ته ولوله، او د يهوداه هغو خلقو ته هم چې د خپلو ښارونو نه راځى. ⁷کېدے شى چې د هغوئ د رحم فرياد به زمونږ پلار ته ورسيږى، نو هر يو به د خپلې بدې لارې نه راوګرځى، ځکه چې زمونږ پلار په دې قوم باندې لوئ قهر څرګند کړے دے.“

⁸نو باروک، د نيرياه زوئ، هر هغه څۀ وکړل چې يرمياه نبى هغۀ ته حُکم ورکړے وو، او د زمونږ پلار کلام يې د کتاب نه د زمونږ پلار په کور کښې ولوستو. ⁹د يهوداه د بادشاه يهوياقيم، د يوسياه د زوئ، په پينځم کال کښې، په نهمه مياشت کښې، په يروشلم کښې ټولو خلقو او هغو ټولو چې د يهوداه د ښارونو نه راغلى وُو، د زمونږ پلار په حضور کښې د روژې اعلان وکړو. ¹⁰باروک د يرمياه کلام د طومار نه ولوستو چې ټول خلق يې واورى، د زمونږ پلار په کور کښې، د ګمرياه، د سافن د زوئ، چې مُنشى وو، په کوټه کښې، په پورتنۍ صحن کښې، د زمونږ پلار د کور د نوى دروازې په دهليز کښې.

¹¹کله چې ميکياه، د ګمرياه زوئ، د سافن لمسے، د طومار نه د زمونږ پلار ټول کلام واورېدو، ¹²نو هغه د بادشاه کور ته ښکته شو، د مُنشى کوټې ته، چرته چې ټول سردران ناست وُو: الِيسمع مُنشى، دلايا، د سمعياه زوئ، اِلناتن، د عکبور زوئ، ګمرياه، د سافن زوئ، صِدقِياه، د حننياه زوئ، او ټول سردران. ¹³ميکياه هغه ټول کلام بيان کړو چې هغۀ واورېدے وو کله چې باروک د کتاب نه خلقو ته لوستو. ¹⁴نو ټولو سردرانو يهودى، د نتنياه زوئ، د سلميا لمسے، د کوشى کړوسے، باروک له ولېږلو چې، ”هغه طومار راوړه چې تا خلقو ته لوستو، او راشه.“ نو باروک، د نيرياه زوئ، هغه طومار په لاس کښې واخستو او هغوئ ته راغلو.

¹⁵هغوئ هغۀ ته ووئيل چې، ”کښېنه او مونږ ته يې ولوله.“ نو باروک هغوئ ته ولوستو.

¹⁶کله چې هغوئ ټول کلام واورېدو، نو په وېره هر يو خپل ملګرى ته وګرځېدو او باروک ته يې ووئيل چې، ”مونږ به بادشاه ته خامخا دا ټول خبرې وايُو.“ ¹⁷هغوئ باروک نه تپوس وکړو چې، ”مونږ ته ووايه، تا دا ټول کلام څنګه وليکلو؟ د هغۀ د وئيلو مطابق؟“

¹⁸باروک جواب ورکړو چې، ”هغۀ دا ټول کلام ما ته ووئيلو، او ما په سياهى سره په کتاب کښې وليکلو.“

¹⁹بيا سردرانو باروک ته ووئيل چې، ”لاړ شه او ځان پټ کړه، تۀ او يرمياه، او هيڅوک دې خبر نۀ شى چې تاسو چرته يئ.“

²⁰نو هغوئ طومار د مُنشى الِيسمع په کوټه کښې پرېښودو او صحن کښې بادشاه ته لاړل، او هغه ټول خبرې يې هغۀ ته بيان کړې. ²¹بادشاه د طومار دپاره يهودى ولېږلو، نو هغۀ هغه د مُنشى الِيسمع د کوټې نه راوړو. يهودى هغه په لوړ آواز بادشاه ته او هغو ټولو سردرانو ته چې د هغۀ خوا ته ولاړ وُو، ولوستو. ²²بادشاه د ژمى په کور کښې، په نهمه مياشت کښې ناست وو، او د هغۀ په مخکښې په انګيټۍ کښې اور بل وو. ²³کله چې يهودى درې يا څلور کالمونه ولوستل، نو بادشاه هغه د مُنشى په چاړه پرې کول او انګيټۍ کښې يې اور ته غورزول، ترڅو چې ټول طومار په اور کښې وسوزېدو. ²⁴خو بادشاه او د هغۀ ټول نوکران چې دا کلام يې اورېدو، نۀ ووېرېدل او نۀ يې خپلې جامې وشلولې. ^a a v24 د ځان جامې شلول د غم، ماتم، يا د خُدائ پاک په حضور کښې د توبې يوه پخوانۍ نښه وه. ²⁵اِلناتن، دلايا او ګمرياه بادشاه ته زارى وکړه چې طومار دې مۀ سوزوى، خو هغۀ د هغوئ خبره واورى نه. ²⁶بادشاه ارحمئيل، د بادشاه زوئ، سرايا، د عزرىئيل زوئ، او سلميا، د عبدئيل زوئ، ته حُکم ورکړو چې باروک مُنشى او يرمياه نبى ونيسى، خو زمونږ پلار هغوئ پټ کړل.

²⁷بيا، وروستو له دې چې بادشاه هغه طومار وسوزولو چې باروک د يرمياه د وئيلو مطابق کلام په کښې ليکلے وو، د زمونږ پلار کلام يرمياه ته راغلو چې،

²⁸”بل طومار واخله او په هغې کښې هغه ټول کلام وليکه چې په لومړى طومار کښې وو، کوم چې يهوداه د بادشاه يهوياقيم وسوزولو. ²⁹او د يهوداه د بادشاه يهوياقيم په حقله ووايه چې: زمونږ پلار داسې فرمائى: تا دا طومار وسوزولو او تپوس دې وکړو چې، ’تا ولې وليکل چې د بابل بادشاه به خامخا راشى او دا مُلک به تباه کړى او هر انسان او هر حيوان به له منځه يوسى؟‘ ³⁰نو زمونږ پلار د يهوداه د بادشاه يهوياقيم په حقله داسې فرمائى: د هغۀ نه به هيڅوک د داؤد په تخت باندې نۀ کښېنى، او د هغۀ لاش به د ورځې ګرمۍ ته او د شپې يخنۍ ته بهر وغورزولے شى. ³¹زۀ به هغه، د هغۀ اولاد او د هغۀ نوکران د هغوئ د ګناه په سبب سزا ورکړم، او په هغوئ، د يروشلم په اوسېدونکو او د يهوداه په خلقو باندې به هغه ټول آفت راولم چې ما د هغوئ په خلاف اعلان کړے وو، خو هغوئ وانۀ ورېدو.“

³²نو يرمياه بل طومار واخستو او هغه يې باروک، د نيرياه زوئ، مُنشى ته ورکړو، چا چې د هغۀ د وئيلو مطابق هغه ټول کلام وليکو چې د طومار وو کوم چې يهوداه د بادشاه يهوياقيم په اور کښې سوزولے وو، او په دې سره ورته نور ډېر کلام هم.