1 Samuel 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹Daar was ’n man van Benjamin met die naam Kis, seun van Abiël, seun van Seror, seun van Begorat, seun van Afia, ’n Benjaminiet, ’n man van rykdom en aansien. ²Hy het ’n seun gehad met die naam Saul, ’n aantreklike jong man—niemand onder die Israeliete was mooier nie; van sy skouers af boontoe was hy langer as enigeen anders.

³Die donkies van Kis, Saul se vader, was weg, en Kis het vir sy seun Saul gesê: “Neem een van die dienaars saam met jou en gaan soek die donkies.” ⁴Hy het deur die bergstreek van Efraim en die landstreek Salisa getrek, maar hulle het hulle nie gekry nie. Hulle het deur die landstreek Saälim getrek, maar die donkies was nie daar nie. Hy het deur die landstreek van Benjamin getrek, maar steeds het hulle hulle nie gekry nie.

⁵Toe hulle by die landstreek Suf kom, sê Saul vir die dienaar by hom: “Kom ons draai om, anders sal my vader ophou om oor die donkies bekommerd te wees en oor ons begin bekommerd raak.”

⁶Maar die dienaar het gesê: “Kyk, in hierdie dorp is daar ’n man van ons Vader, ’n man wat geëer word; alles wat hy sê, kom sekerlik uit. Kom ons gaan nou daarheen; miskien kan hy vir ons sê watter pad ons moet vat.”

⁷Saul het vir sy dienaar gesê: “Maar as ons gaan, wat kan ons vir die man bring? Die brood in ons sakke is op, en daar is geen geskenk vir die man van ons Vader nie. Wat het ons?”

⁸Die dienaar het Saul weer geantwoord: “Kyk, ek het ’n klein silwermuntstuk. Ek sal dit vir die man van ons Vader gee sodat hy vir ons ons pad kan sê.” ⁹(Vroeër in Israel het iemand wat gegaan het om ons Vader te raadpleeg, gesê: “Kom ons gaan na die siener toe,” want die profeet van vandag is destyds ’n siener genoem.).

¹⁰“Goed,” het Saul geantwoord. “Kom ons gaan.” En hulle het na die dorp gegaan waar die man van ons Vader was. ¹¹Terwyl hulle die bult na die dorp opgeklim het, het hulle jong vroue teëgekom wat uitgekom het om water te skep, en hulle het gevra: “Is die siener hier?”

¹²“Hy is,” het hulle gesê. “Net voor julle. Maak gou, hy het vandag na die dorp gekom omdat die mense ’n offer op die hoogte het. ¹³Sodra julle die dorp binnegaan, sal julle hom kry voordat hy na die hoogte opgaan om te eet. Die mense sal nie eet voordat hy kom nie, want hy moet die offer seën; eers daarna sal die gaste eet. Gaan nou op—julle sal hom dadelik kry.”

¹⁴Hulle het na die dorp opgegaan. Terwyl hulle ingaan, het Samuel na hulle toe gekom, op pad na die hoogte toe.

¹⁵Die dag voordat Saul gekom het, het ons Vader dit aan Samuel geopenbaar:

¹⁶“Omtrent hierdie tyd môre sal ek vir jou ’n man uit die landstreek van Benjamin stuur. Salf hom as leier oor my volk Israel; hy sal my volk uit die hand van die Filistyne red, want ek het my volk gesien, en hulle geroep het my bereik.”

¹⁷Toe Samuel vir Saul sien, sê ons Vader vir hom: “Hier is die man van wie ek gepraat het; hierdie een sal oor my volk regeer.”

¹⁸Saul het in die poort na Samuel toe gegaan en gesê: “Sê asseblief vir my waar die siener se huis is.”

¹⁹“Ek is die siener,” het Samuel geantwoord. “Gaan op voor my uit na die hoogte toe. Vandag sal jy saam met my eet; môreoggend sal ek jou laat gaan en vir jou alles sê wat op jou hart is. ²⁰Die donkies wat jy drie dae gelede verloor het, is gekry, so moenie oor hulle bekommerd wees nie. En aan wie behoort alles wat vir Israel kosbaar is, as dit nie jy en jou hele vaderhuis is nie?”

²¹Saul het geantwoord: “Is ek nie ’n Benjaminiet nie, uit die kleinste stam van Israel, en is my geslag nie die geringste van die geslagte van Benjamin nie? Waarom sê jy dit vir my?”

²²Toe bring Samuel vir Saul en sy dienaar in die saal in en laat hulle aan die bopunt van die genooide gaste sit—omtrent dertig van hulle. ²³Samuel het vir die kok gesê: “Bring die porsie wat ek vir jou gegee het, die een wat ek gesê het jy moet opsyhou.” ²⁴Die kok het die boud en wat daarop was, opgetel en dit voor Saul neergesit. Samuel het gesê: “Hier is wat vir jou gehou is. Eet, want dit is vir jou vir hierdie geleentheid opsy gesit vandat ek hierdie gaste genooi het.” En Saul het dié dag saam met Samuel geëet.

²⁵Hulle het van die hoogte af na die dorp toe afgekom, en Samuel het met Saul op die dak gepraat. ²⁶Hulle het vroeg opgestaan, en met dagbreek het Samuel na Saul op die dak geroep: “Staan op, dan sal ek jou laat gaan.” Saul het opgestaan, en die twee van hulle, hy en Samuel, het saam in die straat uitgegaan. ²⁷Terwyl hulle afgaan na die rand van die dorp toe, sê Samuel vir Saul: “Stuur die dienaar vooruit”—en hy het gegaan—“maar bly jy ’n rukkie staan, sodat ek vir jou die woord van ons Vader kan sê.”