Yanzu a bugun takarda

1 Sama'ila 9 FHB Father's Heart Bible™

UbaYesuRuhu
Rangwamen 15% a odarku ta farko →
Littafi

Ubanmu ya Jagoranci Shawulu zuwa wurin Sama'ila

Shawulu ya tafi neman jakunan mahaifinsa da suka ɓata, bai same su ba, sai wani bawa ya ba da shawara su tambayi mai duba na wurin. Sama'ila, wanda Ubanmu ya faɗakar kwana ɗaya kafin nan, yana jira da rabon nama da aka ajiye, ya kuma yi nuni cewa duk abin da Isra'ila ke ƙauna yanzu ya rataya a kan Shawulu.

Babi na 9.

Akwai wani mutum daga kabilar Benyamin mai suna Kish, ɗan Abiyel, ɗan Zeror, ɗan Bekorat, ɗan Afiya, mutumin Benyamin, mai arziki da martaba. Yana da ɗa mai suna Shawulu, saurayi kyakkyawa — babu wani mutumin Isra'ila da ya fi shi kyau; tun daga kafaɗa zuwa sama ya fi kowa tsayi.

Jakunan Kish, mahaifin Shawulu, sun ɓace, sai Kish ya ce wa ɗansa Shawulu, “Ka ɗauki ɗaya daga cikin bayi tare da kai, ka je ka nemo jakunan.” Sai ya ratsa ƙasar tuddai ta Ifraimu da ƙasar Shalisha, amma ba su same su ba. Suka ratsa ƙasar Sha'alim, amma babu su a can. Ya ratsa ƙasar Benyamin, amma duk da haka ba su same su ba.

Da suka isa ƙasar Zufu, sai Shawulu ya ce wa bawan da yake tare da shi, “Zo, mu koma, in ba haka ba mahaifina zai daina damuwa game da jakunan, ya kuma fara damuwa a kanmu.”

Amma bawan ya ce, “Duba, a cikin garin nan akwai wani mutumin Ubanmu, wanda ake girmamawa; duk abin da ya faɗa lalle yakan tabbata. Mu je can yanzu; wataƙila zai iya gaya mana hanyar da za mu bi.”

Sai Shawulu ya ce wa bawansa, “Amma in mun je, me za mu kai wa mutumin? Burodin da yake cikin buhunanmu ya ƙare, kuma babu wata kyauta ga mutumin Ubanmu. Me muke da shi?”

Sai bawan ya sāke amsa wa Shawulu ya ce, “Duba, ina da ƙaramin kuɗin azurfa. Zan ba mutumin Ubanmu shi domin ya gaya mana hanyarmu.” (A dā a Isra'ila, duk wanda zai je ya nemi nufin Ubanmu yakan ce, “Mu je wurin mai duba,” domin annabin yau a dā ana kiransa mai duba.)

“Yana da kyau,” Shawulu ya amsa. “Mu je.” Sai suka tafi garin inda mutumin Ubanmu yake. Da suke hawan tudu zuwa garin, sai suka gamu da waɗansu 'yan mata masu fitowa don su ɗebi ruwa, suka tambaye su, “Mai duba yana nan?”

Sai suka amsa suka ce, “Yana nan. A gabanku kaɗai. Ku yi sauri, ya zo garin yau domin mutane suna da hadaya a wurin sujada. Da zarar kun shiga garin za ku same shi kafin ya hau zuwa wurin sujada don cin abinci. Mutane ba za su ci ba sai ya zo, domin dole ne ya sa wa hadayar albarka; sa'an nan ne kaɗai baƙi za su ci. Ku hau yanzu — za ku same shi nan take.”

Sai suka hau zuwa garin. Da suke shiga, sai Sama'ila ya fito musu, yana kan hawa zuwa wurin sujada.

To, rana ɗaya kafin Shawulu ya zo, Ubanmu ya riga ya bayyana wa Sama'ila, ya ce,

“Wajen wannan lokaci gobe zan aiko maka da wani mutum daga ƙasar Benyamin. Ka shafe shi shugaba a kan mutanena Isra'ila; zai ceci mutanena daga hannun Filistiyawa, gama na ga mutanena, kukansu kuma ya kai gare ni.”

Da Sama'ila ya ga Shawulu, sai Ubanmu ya ce masa, “Ga mutumin da na yi maka magana a kansa; wannan ne zai yi mulkin mutanena.”

Sai Shawulu ya kusato Sama'ila a bakin ƙofar gari ya ce, “Ina roƙonka ka gaya mini inda gidan mai duba yake.”

“Ni ne mai duba,” Sama'ila ya amsa. “Ka hau gabana zuwa wurin sujada. Yau za ka ci abinci tare da ni; da safe kuma zan sallame ka, in gaya maka duk abin da yake zuciyarka. Jakunan da ka rasa kwana uku da suka wuce, an riga an same su, saboda haka kada ka damu da su. Ga wa kuma dukan abin marmarin Isra'ila yake, in ba kai ba da dukan gidan mahaifinka?”

Sai Shawulu ya amsa ya ce, “Ashe, ni ba mutumin Benyamin ba ne, daga mafi ƙanƙanta cikin kabilan Isra'ila, iyalina kuma mafi ƙanƙanta cikin iyalan Benyamin? Me ya sa kake faɗa mini haka?”

Sai Sama'ila ya kawo Shawulu da bawansa cikin babban ɗaki, ya zaunar da su a kan gaba a cikin baƙin da aka gayyata — wajen talatin. Sai Sama'ila ya ce wa mai girki, “Kawo rabon da na ba ka, wanda na ce ka keɓe.” Sai mai girkin ya ɗauki cinya da abin da yake kanta ya ajiye a gaban Shawulu. Sama'ila ya ce, “Ga abin da aka ajiye maka. Ka ci, gama an keɓe shi dominka saboda wannan lokaci, tun lokacin da na gayyaci waɗannan baƙi.” Sai Shawulu ya ci abinci tare da Sama'ila a ranar.

Sai suka sauko daga wurin sujada zuwa cikin gari, Sama'ila kuma ya yi magana da Shawulu a kan rufin ɗaki. Suka tashi da sassafe, da gari ya waye sai Sama'ila ya kira Shawulu a kan rufin ɗaki, ya ce, “Tashi, in sallame ka.” Sai Shawulu ya tashi, su biyu kuwa, shi da Sama'ila, suka fita waje zuwa titi tare. Da suke gangarowa zuwa iyakar garin, sai Sama'ila ya ce wa Shawulu, “Ka sallami bawan ya yi gaba” — sai ya yi gaba — “amma kai ka ɗan dakata, domin in gaya maka maganar Ubanmu.”