പിതാവ് ശൗലിനെ ശമുവേലിന്റെ അടുക്കലേക്കു നയിക്കുന്നു
ശൗൽ തന്റെ അപ്പന്റെ കാണാതെപോയ കഴുതകളെ അന്വേഷിച്ചു പോകുന്നു, എങ്കിലും കണ്ടെത്തുന്നില്ല; അവിടത്തെ ദർശകനോടു ചോദിക്കാം എന്നു ഒരു ഭൃത്യൻ പറയുന്നു. ഒരു ദിവസം മുമ്പേ നമ്മുടെ പിതാവിൽനിന്നു അറിയിപ്പു ലഭിച്ച ശമൂവേൽ, മാറ്റിവെച്ച ഒരു പങ്കു മാംസവുമായി കാത്തിരിക്കുന്നു; യിസ്രായേൽ വിലമതിക്കുന്നതൊക്കെയും ഇനി ശൗലിന്മേലാണ് എന്നു അവൻ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
9 1ബെന്യാമീൻ ദേശത്തു കീശ് എന്നു പേരുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; അദ്ദേഹം അഫീഹിന്റെ മകനായ ബെഖോറത്തിന്റെ മകനായ സെറോറിന്റെ മകനായ അബീയേലിന്റെ മകൻ, ഒരു ബെന്യാമീന്യനും ധനവാനും പ്രമാണിയുമായിരുന്നു. 2അദ്ദേഹത്തിനു ശൗൽ എന്നു പേരുള്ള ഒരു മകൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; സുന്ദരനായ ഒരു യുവാവ്—ഇസ്രായേൽ ജനത്തിൽ അവനെക്കാൾ സുന്ദരൻ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; തോൾമുതൽ മേലോട്ട് അവൻ എല്ലാവരെക്കാളും ഉയരമുള്ളവനായിരുന്നു.
3ശൗലിന്റെ പിതാവായ കീശിന്റെ കഴുതകൾ കാണാതെപോയി; അതുകൊണ്ട് കീശ് തന്റെ മകനായ ശൗലിനോട്, “ഭൃത്യന്മാരിൽ ഒരുവനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോയി കഴുതകളെ അന്വേഷിക്കുക” എന്നു പറഞ്ഞു. 4അവൻ എഫ്രയീം മലനാടും ശാലീശാ ദേശവും കടന്നുപോയി, എങ്കിലും അവയെ കണ്ടെത്തിയില്ല. അവർ ശാലീം ദേശത്തുകൂടി കടന്നുപോയി, എന്നാൽ കഴുതകൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ ബെന്യാമീൻ ദേശവും കടന്നുപോയി, എങ്കിലും അവയെ കണ്ടെത്തിയില്ല.
5അവർ സൂഫ് ദേശത്ത് എത്തിയപ്പോൾ, ശൗൽ തന്നോടുകൂടെയുള്ള ഭൃത്യനോട്, “വരൂ, നമുക്കു മടങ്ങിപ്പോകാം; അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ അപ്പൻ കഴുതകളെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്ത വിട്ട് നമ്മെക്കുറിച്ചു വ്യാകുലപ്പെടും” എന്നു പറഞ്ഞു.
6എന്നാൽ ഭൃത്യൻ, “ഇതാ, ഈ പട്ടണത്തിൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഒരു പുരുഷൻ ഉണ്ട്; അദ്ദേഹം ഏറെ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നവനാണ്; അദ്ദേഹം പറയുന്നതെല്ലാം നിശ്ചയമായും സംഭവിക്കുന്നു. നമുക്ക് ഇപ്പോൾ അവിടേക്കു പോകാം; ഒരുപക്ഷേ നാം ഏതു വഴി പോകണമെന്ന് അദ്ദേഹം നമ്മോടു പറയുമായിരിക്കും” എന്നു പറഞ്ഞു.
7ശൗൽ തന്റെ ഭൃത്യനോട്, “എന്നാൽ നാം പോയാൽ ആ മനുഷ്യന് എന്തു കൊണ്ടുപോകും? നമ്മുടെ സഞ്ചികളിലെ അപ്പം തീർന്നുപോയി, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പുരുഷനു കൊടുക്കാൻ ഒരു സമ്മാനവും ഇല്ല. നമ്മുടെ കൈയിൽ എന്താണുള്ളത്?” എന്നു പറഞ്ഞു.
8ഭൃത്യൻ വീണ്ടും ശൗലിനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഇതാ, എന്റെ കൈയിൽ ഒരു ചെറിയ വെള്ളിനാണയം ഉണ്ട്. നമ്മുടെ വഴി നമ്മോടു പറയേണ്ടതിന് ഞാൻ അതു നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പുരുഷനു കൊടുക്കാം.” 9(പണ്ട് ഇസ്രായേലിൽ നമ്മുടെ പിതാവിനോട് ആലോചന ചോദിക്കാൻ പോകുന്നവൻ, “നമുക്കു ദർശകന്റെ അടുക്കൽ പോകാം” എന്നു പറയുമായിരുന്നു; ഇന്നത്തെ പ്രവാചകനെ അന്ന് ദർശകൻ എന്നാണു വിളിച്ചിരുന്നത്.)
10ശൗൽ, “നല്ലത്; നമുക്കു പോകാം” എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവർ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പുരുഷൻ ഉണ്ടായിരുന്ന പട്ടണത്തിലേക്കു പോയി. 11അവർ പട്ടണത്തിലേക്കുള്ള കുന്നു കയറുമ്പോൾ, വെള്ളം കോരാൻ വരുന്ന ചില യുവതികളെ കണ്ടുമുട്ടി; “ദർശകൻ ഇവിടെ ഉണ്ടോ?” എന്ന് അവരോടു ചോദിച്ചു.
12അവർ, “ഉണ്ട്” എന്നു പറഞ്ഞു. “നിങ്ങളുടെ മുമ്പിൽത്തന്നെ. വേഗം ചെല്ലുവിൻ; ഇന്നു ജനത്തിനു പൂജാഗിരിയിൽ ഒരു യാഗം ഉള്ളതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ഇന്നു പട്ടണത്തിലേക്കു വന്നിരിക്കുന്നു. 13പട്ടണത്തിൽ കടന്നാലുടൻ, അദ്ദേഹം ഭക്ഷണത്തിനു പൂജാഗിരിയിലേക്കു കയറിപ്പോകുന്നതിനു മുമ്പ് നിങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടെത്തും. അദ്ദേഹം യാഗത്തെ അനുഗ്രഹിക്കേണ്ടതുകൊണ്ട്, അദ്ദേഹം വരുന്നതുവരെ ജനം ഭക്ഷിക്കുകയില്ല; അതിനുശേഷമേ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടവർ ഭക്ഷിക്കുകയുള്ളൂ. ഇപ്പോൾ കയറിച്ചെല്ലുവിൻ—നിങ്ങൾ ഉടനെ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടെത്തും.”
14അവർ പട്ടണത്തിലേക്കു കയറിച്ചെന്നു. അവർ അകത്തു കടക്കുമ്പോൾ, പൂജാഗിരിയിലേക്കു കയറിപ്പോകുന്ന ശമുവേൽ അവർക്കെതിരേ വന്നു.
15ശൗൽ വരുന്നതിന്റെ തലേദിവസം, നമ്മുടെ പിതാവ് ഇതു ശമുവേലിനു വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്നു:
16“നാളെ ഏകദേശം ഈ നേരത്ത് ബെന്യാമീൻ ദേശത്തുനിന്ന് ഒരു മനുഷ്യനെ ഞാൻ നിന്റെ അടുക്കൽ അയയ്ക്കും. എന്റെ ജനമായ ഇസ്രായേലിന്റെമേൽ നായകനായി അവനെ അഭിഷേകം ചെയ്യുക; അവൻ എന്റെ ജനത്തെ ഫെലിസ്ത്യരുടെ കൈയിൽനിന്നു രക്ഷിക്കും; എന്തെന്നാൽ ഞാൻ എന്റെ ജനത്തെ കണ്ടിരിക്കുന്നു, അവരുടെ നിലവിളി എന്റെ അടുക്കൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു.”
17ശമുവേൽ ശൗലിനെ കണ്ടപ്പോൾ, നമ്മുടെ പിതാവ് അദ്ദേഹത്തോട്, “ഞാൻ നിന്നോടു പറഞ്ഞ മനുഷ്യൻ ഇതാ; ഇവൻ എന്റെ ജനത്തെ ഭരിക്കും” എന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു.
18ശൗൽ പടിവാതില്ക്കൽ ശമുവേലിന്റെ അടുത്തുചെന്ന്, “ദർശകന്റെ വീട് എവിടെയാണെന്ന് ദയവായി എന്നോടു പറയണമേ” എന്നു പറഞ്ഞു.
19ശമുവേൽ മറുപടി പറഞ്ഞു: “ദർശകൻ ഞാനാകുന്നു.” “പൂജാഗിരിയിലേക്ക് എനിക്കു മുമ്പായി കയറിച്ചെല്ലുക. ഇന്നു നീ എന്നോടുകൂടെ ഭക്ഷിക്കും; രാവിലെ ഞാൻ നിന്റെ ഹൃദയത്തിലുള്ളതെല്ലാം നിന്നോടു പറഞ്ഞ് നിന്നെ യാത്രയയയ്ക്കും. 20മൂന്നു ദിവസം മുമ്പ് നിനക്കു കാണാതെപോയ കഴുതകളെ കണ്ടുകിട്ടിയിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് അവയെക്കുറിച്ചു വ്യാകുലപ്പെടേണ്ട. ഇസ്രായേൽ വാഞ്ഛിക്കുന്നതെല്ലാം ആരുടേതാണ്? നിന്റേതും നിന്റെ പിതൃഭവനത്തിന്റേതും അല്ലയോ?”
21ശൗൽ മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ഇസ്രായേലിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ ഗോത്രമായ ബെന്യാമീനിൽനിന്നുള്ള ഒരു ബെന്യാമീന്യനും, എന്റെ കുടുംബം ബെന്യാമീൻ കുടുംബങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ചെറുതും അല്ലയോ? പിന്നെ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ എന്നോടു പറയുന്നത്?”
22അപ്പോൾ ശമുവേൽ ശൗലിനെയും അവന്റെ ഭൃത്യനെയും ഭക്ഷണശാലയിലേക്കു കൊണ്ടുവന്ന്, ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട—ഏകദേശം മുപ്പതുപേരുടെ—അതിഥികളുടെ തലയ്ക്കൽ അവരെ ഇരുത്തി. 23ശമുവേൽ വെപ്പുകാരനോട്, “ഞാൻ നിന്റെ പക്കൽ ഏല്പിച്ച ഓഹരി, മാറ്റിവയ്ക്കാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞ ആ ഭാഗം, കൊണ്ടുവരൂ” എന്നു പറഞ്ഞു. 24വെപ്പുകാരൻ തുടയും അതിന്മേൽ ഉണ്ടായിരുന്നതും എടുത്ത് ശൗലിന്റെ മുമ്പിൽ വെച്ചു. ശമുവേൽ, “നിനക്കുവേണ്ടി സൂക്ഷിച്ചുവെച്ചത് ഇതാ. ഭക്ഷിക്കുക; ഞാൻ ഈ അതിഥികളെ ക്ഷണിച്ചതുമുതൽ ഈ അവസരത്തിനായി ഇതു നിനക്കുവേണ്ടി നീക്കിവെച്ചിരുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അന്ന് ശൗൽ ശമുവേലിനോടുകൂടെ ഭക്ഷിച്ചു.
25അവർ പൂജാഗിരിയിൽനിന്നു പട്ടണത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നു; ശമുവേൽ മാളികമുകളിൽവെച്ച് ശൗലിനോടു സംസാരിച്ചു. 26അവർ അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റു; പുലർച്ചെ ശമുവേൽ മാളികമുകളിൽ ശൗലിനെ വിളിച്ച്, “എഴുന്നേല്ക്കൂ, ഞാൻ നിന്നെ യാത്രയയയ്ക്കാം” എന്നു പറഞ്ഞു. ശൗൽ എഴുന്നേറ്റു; അവർ ഇരുവരും, അവനും ശമുവേലും, ഒന്നിച്ചു തെരുവിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു. 27അവർ പട്ടണത്തിന്റെ അതിരിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുമ്പോൾ, ശമുവേൽ ശൗലിനോട്, “ഭൃത്യനെ മുമ്പേ അയയ്ക്കുക” എന്നു പറഞ്ഞു—അവൻ മുമ്പേ പോയി—“എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനം ഞാൻ നിന്നോടു പറയേണ്ടതിന് നീ അല്പനേരം ഇവിടെ നില്ക്കുക.”