૧ શમુએલ 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹બિન્યામીનનો કીશ નામે એક માણસ હતો, જે અબીએલનો દીકરો, સરોરનો દીકરો, બખોરાથનો દીકરો, અફીઆનો દીકરો, બિન્યામીની હતો; તે ધનવાન તથા પ્રતિષ્ઠિત માણસ હતો. ²તેને શાઉલ નામે એક દીકરો હતો, જે રૂપાળો જુવાન હતો; ઇઝરાયલમાં તેના કરતાં વધારે રૂપાળો કોઈ નહોતો; તે ખભાથી ઉપર સૌ કરતાં ઊંચો હતો.

³શાઉલના પિતા કીશનાં ગધેડાં ખોવાઈ ગયાં, તેથી કીશે પોતાના દીકરા શાઉલને કહ્યું, “એક ચાકરને તારી સાથે લઈને ગધેડાંને શોધવા જા.” ⁴તે એફ્રાઈમના પહાડી પ્રદેશમાં તથા શાલીશા દેશમાં ફર્યો, પણ તેઓને તે મળ્યાં નહિ. તેઓ શાલીમ દેશમાં થઈને ગયા, પણ ગધેડાં ત્યાં નહોતાં. તે બિન્યામીન દેશમાં ફર્યો, તોપણ તેઓને તે મળ્યાં નહિ.

⁵જ્યારે તેઓ સૂફ દેશમાં પહોંચ્યા, ત્યારે શાઉલે પોતાની સાથેના ચાકરને કહ્યું, “ચાલ, આપણે પાછા ફરીએ, નહિ તો મારા પિતા ગધેડાંની ચિંતા મૂકીને આપણી ચિંતા કરવા લાગશે.”

⁶પણ ચાકરે કહ્યું, “જુઓ, આ નગરમાં આપણા પિતાનો એક માણસ છે, જે માનવંત છે; તે જે કંઈ કહે છે તે નિશ્ચે ખરું પડે છે. ચાલો, આપણે હમણાં ત્યાં જઈએ; કદાચ તે આપણને કહેશે કે આપણે કયે માર્ગે જવું.”

⁷શાઉલે પોતાના ચાકરને કહ્યું, “પણ જો આપણે જઈએ, તો તે માણસને આપણે શું આપીએ? આપણી ગૂણોમાંની રોટલી ખૂટી ગઈ છે, અને આપણા પિતાના માણસને આપવા સારુ કોઈ ભેટ નથી. આપણી પાસે શું છે?”

⁸ચાકરે શાઉલને ફરી જવાબ આપ્યો, “જુઓ, મારી પાસે ચાંદીનો એક નાનો સિક્કો છે. તે હું આપણા પિતાના માણસને આપીશ, જેથી તે આપણને આપણો માર્ગ બતાવે.” ⁹(પહેલાં ઇઝરાયલમાં, આપણા પિતાની સલાહ લેવા જનાર દરેક કહેતો, “ચાલો, આપણે દ્રષ્ટા પાસે જઈએ,” કેમ કે આજના પ્રબોધકને તે વખતે દ્રષ્ટા કહેવામાં આવતો.).

¹⁰શાઉલે જવાબ આપ્યો, “સારું. ચાલો, આપણે જઈએ.” તેથી આપણા પિતાનો માણસ જે નગરમાં હતો ત્યાં તેઓ ગયા. ¹¹જ્યારે તેઓ નગર તરફ ટેકરી ચઢતા હતા, ત્યારે તેઓને પાણી ભરવા નીકળેલી જુવાન સ્ત્રીઓ મળી; તેઓએ પૂછ્યું, “શું દ્રષ્ટા અહીં છે?”

¹²તેઓએ કહ્યું, “હા, છે. તમારી આગળ જ છે. ઉતાવળ કરો, આજે તે નગરમાં આવ્યા છે, કેમ કે લોકોએ ઉચ્ચસ્થાન પર યજ્ઞ કરવાનો છે. ¹³નગરમાં પેસતાં જ, ઉચ્ચસ્થાન પર જમવા ચઢતા પહેલાં, તમને તે મળશે. તે આવે ત્યાં સુધી લોકો જમશે નહિ, કેમ કે તેમણે યજ્ઞને આશીર્વાદ આપવો પડે છે; પછી જ નિમંત્રિતો જમશે. હમણાં ચઢી જાઓ—તમને તરત જ તે મળશે.”

¹⁴તેઓ નગરમાં ચઢી ગયા. તેઓ પેસતા હતા એટલામાં, ઉચ્ચસ્થાન તરફ ચઢતા શમુએલ તેઓની સામે આવ્યા.

¹⁵હવે શાઉલ આવ્યો તેની આગલે દિવસે, આપણા પિતાએ શમુએલને આ પ્રગટ કર્યું હતું:

¹⁶“કાલે આશરે આ સમયે હું બિન્યામીન દેશમાંથી એક માણસને તારી પાસે મોકલીશ. તું તેને મારા લોક ઇઝરાયલ પર આગેવાન તરીકે અભિષિક્ત કરજે; તે મારા લોકને પલિસ્તીઓના હાથમાંથી બચાવશે, કેમ કે મેં મારા લોકને જોયા છે, અને તેઓની બૂમ મારી પાસે પહોંચી છે.”

¹⁷જ્યારે શમુએલે શાઉલને જોયો, ત્યારે આપણા પિતાએ તેમને કહ્યું, “જે માણસ વિશે મેં તને કહ્યું હતું તે આ છે; એ જ મારા લોક પર અધિકાર ચલાવશે.”

¹⁸શાઉલે દરવાજામાં શમુએલ પાસે જઈને કહ્યું, “કૃપા કરીને મને કહો કે દ્રષ્ટાનું ઘર ક્યાં છે.”

¹⁹શમુએલે જવાબ આપ્યો, “દ્રષ્ટા હું છું. મારી આગળ ઉચ્ચસ્થાન પર ચઢી જા. આજે તું મારી સાથે જમશે; સવારે હું તને વિદાય કરીશ અને તારા મનમાં જે કંઈ છે તે બધું તને કહીશ. ²⁰ત્રણ દિવસ પહેલાં જે ગધેડાં તેં ખોયાં તે મળી આવ્યાં છે, માટે તેઓની ચિંતા ન કર. અને ઇઝરાયલની સર્વ મૂલ્યવાન વસ્તુઓ કોની છે? શું તારી તથા તારા પિતાના આખા ઘરની નહિ?”

²¹શાઉલે જવાબ આપ્યો, “શું હું ઇઝરાયલના સૌથી નાના કુળના બિન્યામીની નથી, અને મારો વંશ બિન્યામીનના સર્વ વંશોમાં સૌથી નાનો નથી? તો પછી મને આવું કેમ કહો છો?”

²²પછી શમુએલ શાઉલને તથા તેના ચાકરને ઓરડામાં લઈ ગયા, અને નિમંત્રિતોમાં—આશરે ત્રીસ—મોખરે તેઓને બેસાડ્યા. ²³શમુએલે રસોઈયાને કહ્યું, “જે ભાગ મેં તને આપ્યો હતો, જે વિશે મેં અલગ રાખવાનું કહ્યું હતું, તે લાવ.” ²⁴રસોઈયાએ જાંઘ તથા તેના પરનું જે હતું તે ઉપાડીને શાઉલ આગળ મૂક્યું. શમુએલે કહ્યું, “જે તારા સારુ રાખવામાં આવ્યું હતું તે આ છે. ખા, કેમ કે આ પ્રસંગ માટે તે તારા સારુ રાખી મૂક્યું હતું, જ્યારથી મેં આ લોકોને નિમંત્રણ આપ્યું.” તેથી તે દિવસે શાઉલે શમુએલની સાથે ખાધું.

²⁵તેઓ ઉચ્ચસ્થાન પરથી ઊતરીને નગરમાં આવ્યા, અને શમુએલે ધાબા પર શાઉલની સાથે વાત કરી. ²⁶તેઓ વહેલા ઊઠ્યા, અને પરોઢિયે શમુએલે ધાબા પર શાઉલને હાંક મારી, “ઊઠ, હું તને વિદાય કરું.” શાઉલ ઊઠ્યો, અને તે બન્ને, તે તથા શમુએલ, સાથે બહાર શેરીમાં ગયા. ²⁷જ્યારે તેઓ નગરની સીમા તરફ ઊતરતા હતા, ત્યારે શમુએલે શાઉલને કહ્યું, “ચાકરને આપણી આગળ મોકલી દે”—અને તે ગયો—“પણ તું થોડી વાર ઊભો રહે, જેથી હું તને આપણા પિતાનું વચન કહી શકું.”