၁ ရာ 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹ဗင်္ယာမိန်အနွယ်ဝင် ကိရှအမည်ရှိသောသူတစ်ဦးရှိ၏။ ကိရှသည် အဗျေလ၏သား၊ အဗျေလသည် ဇေရော်၏သား၊ ဇေရော်သည် ဗေခေါရတ်၏သား၊ ဗေခေါရတ်သည် အာဖိ၏သားဖြစ်၍ ဗင်္ယာမိန်အမျိုးသား၊ ဥစ္စာကြွယ်ဝ၍ ဂုဏ်အသရေရှိသူ ဖြစ်၏။ ²သူ့မှာ ရှောလုအမည်ရှိသော သားတစ်ယောက်ရှိ၏။ ထိုသူသည် ရုပ်ရည်ချောမောသော လူငယ်ဖြစ်၍ ဣသရေလအမျိုးသားတို့တွင် သူ့ထက်ရုပ်ရည်ချောသူ မရှိ။ ပခုံးမှအထက် သူသည် လူတိုင်းထက် အရပ်မြင့်၏။

³ရှောလု၏ဖခင် ကိရှ၏မြည်းတို့သည် ပျောက်ဆုံးသွားသဖြင့် ကိရှက သားရှောလုအား “ငယ်သားတစ်ယောက်ကိုခေါ်၍ မြည်းတို့ကို သွားရှာလော့” ဟုဆို၏။ ⁴သူသည် ဧဖရိမ်တောင်ပိုင်းဒေသနှင့် ရှလိရှပြည်ကို ဖြတ်သွားသော်လည်း မတွေ့ကြ။ ရှာလိမ်ပြည်ကို ဖြတ်သွားပြန်သော်လည်း မြည်းတို့မရှိ။ ဗင်္ယာမိန်ပြည်ကို ဖြတ်သွားသော်လည်း ရှာမတွေ့ကြသေး။

⁵ဇုဖပြည်သို့ ရောက်သောအခါ ရှောလုက မိမိနှင့်အတူပါသော ငယ်သားအား “လာလော့၊ ပြန်ကြစို့။ သို့မဟုတ်လျှင် ငါ့ဖခင်သည် မြည်းတို့အတွက် စိုးရိမ်ခြင်းကိုရပ်၍ ငါတို့အတွက် စိုးရိမ်လိမ့်မည်” ဟုဆို၏။

⁶သို့ရာတွင် ငယ်သားက “ကြည့်ပါ၊ ဤမြို့၌ ဂုဏ်အသရေရှိသော ငါတို့၏ခမည်းတော်၏လူတစ်ပါး ရှိပါ၏။ သူပြောသမျှသည် ဧကန်မုချ ပြည့်စုံတတ်ပါ၏။ ယခု ထိုအရပ်သို့ သွားကြစို့။ ငါတို့သွားရမည့်လမ်းကို သူပြောနိုင်ကောင်းပါ၏” ဟုဆို၏။

⁷ရှောလုက မိမိ၏ငယ်သားအား “သို့သော် ငါတို့သွားလျှင် ထိုသူအား အဘယ်အရာ ယူဆောင်သွားနိုင်မည်နည်း။ အိတ်များ၌ရှိသော မုန့်လည်း ကုန်ပြီ။ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏လူအတွက် လက်ဆောင်လည်း မရှိ။ ငါတို့တွင် အဘယ်အရာရှိသနည်း” ဟုဆို၏။

⁸ငယ်သားက ရှောလုအား တစ်ဖန်ပြန်၍ “ကြည့်ပါ၊ အကျွန်ုပ်၌ ငွေဒင်္ဂါးငယ်တစ်ပြား ရှိပါ၏။ ငါတို့သွားရမည့်လမ်းကို ပြောပြစေရန် ထိုငွေကို ငါတို့၏ခမည်းတော်၏လူအား ပေးပါမည်” ဟုဆို၏။ ⁹(ရှေးအခါ ဣသရေလပြည်၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ မေးမြန်းရန် သွားသောသူသည် “မြင်ဆရာထံသို့ သွားကြစို့” ဟု ဆိုလေ့ရှိ၏။ အကြောင်းမူကား ယနေ့ ပရောဖက်ဟု ခေါ်သောသူကို ထိုအခါ မြင်ဆရာဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသောကြောင့်တည်း။)

¹⁰ရှောလုက “ကောင်းပြီ။ သွားကြစို့” ဟု ပြန်ပြော၏။ သို့ဖြင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏လူ ရှိရာမြို့သို့ သူတို့ သွားကြ၏။ ¹¹မြို့သို့တက်ရန် တောင်ကုန်းပေါ်သို့ တက်နေစဉ် ရေခပ်ရန် ထွက်လာသော အမျိုးသမီးငယ်တို့ကို တွေ့၍ “မြင်ဆရာ ဤအရပ်၌ ရှိသလော” ဟု မေးကြ၏။

¹²ထိုသူတို့က “ရှိပါ၏။ သင်တို့ရှေ့မှာပင် ရှိ၏။ အလျင်အမြန် သွားကြပါ။ ယနေ့ လူများသည် မြင့်သောအရပ်၌ ယဇ်ပူဇော်ပွဲ ရှိသောကြောင့် သူသည် မြို့သို့ ရောက်လာပါပြီ။ ¹³မြို့ထဲသို့ ဝင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူသည် စားရန် မြင့်သောအရပ်သို့ မတက်မီ သူ့ကို တွေ့ရလိမ့်မည်။ သူမရောက်မချင်း လူများသည် မစားကြ။ အကြောင်းမူကား သူသည် ယဇ်ကို ကောင်းချီးပေးရမည်။ ထိုနောက်မှသာ ဖိတ်ကြားထားသော ဧည့်သည်တို့သည် စားကြလိမ့်မည်။ ယခု တက်သွားကြပါ၊ သူ့ကို ချက်ချင်း တွေ့ရလိမ့်မည်” ဟု ဆိုကြ၏။

¹⁴သူတို့သည် မြို့သို့ တက်သွားကြ၏။ မြို့ထဲသို့ ဝင်သောအခါ ရှမွေလသည် မြင့်သောအရပ်သို့ တက်ရန် ထွက်လာလျက် သူတို့ဘက်သို့ လာ၏။

¹⁵ရှောလုမရောက်မီ တစ်ရက်အလျင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ရှမွေလအား ဤသို့ ဖွင့်ပြတော်မူနှင့်ပြီ။

¹⁶“နက်ဖြန် ဤအချိန်လောက်တွင် ဗင်္ယာမိန်ပြည်မှ လူတစ်ဦးကို သင့်ထံသို့ ငါ စေလွှတ်မည်။ ထိုသူကို ငါ၏လူမျိုး ဣသရေလအပေါ်၌ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဘိသိက်ပေးလော့။ သူသည် ငါ၏လူမျိုးကို ဖိလိတ္တိလူတို့၏လက်မှ ကယ်တင်လိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ငါသည် ငါ၏လူမျိုးကို မြင်၍ သူတို့၏အော်ဟစ်သံသည် ငါ့ထံသို့ ရောက်လာပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹⁷ရှမွေလသည် ရှောလုကို မြင်သောအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်က သူ့အား “ငါပြောခဲ့သောသူကား ဤသူပင်တည်း။ ဤသူသည် ငါ၏လူမျိုးကို အုပ်စိုးလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹⁸ရှောလုသည် မြို့တံခါးဝ၌ ရှမွေလထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ “မြင်ဆရာ၏အိမ်သည် အဘယ်မှာ ရှိသည်ကို ကျေးဇူးပြု၍ ပြောပြပါ” ဟုဆို၏။

¹⁹ရှမွေလက “ငါသည် မြင်ဆရာ ဖြစ်၏။ ငါ့ရှေ့မှ မြင့်သောအရပ်သို့ တက်သွားလော့။ ယနေ့ သင်သည် ငါနှင့်အတူ စားရမည်။ နံနက်ဖြစ်လျှင် သင့်ကို ငါ လွှတ်လိုက်မည်။ သင့်စိတ်နှလုံး၌ ရှိသမျှကိုလည်း ငါ ပြောပြမည်။ ²⁰သုံးရက်မြောက်က သင်ပျောက်ဆုံးခဲ့သော မြည်းတို့ကို ရှာတွေ့ပြီဖြစ်၍ ၎င်းတို့အတွက် မစိုးရိမ်နှင့်။ ဣသရေလအမျိုးတစ်မျိုးလုံး လိုလားတောင့်တသမျှသောအရာတို့သည် သင်နှင့် သင့်ဖခင်၏အိမ်ထောင်စုတစ်ခုလုံးမှတစ်ပါး အဘယ်သူ၌ ရှိသနည်း” ဟုဆို၏။

²¹ရှောလုက “အကျွန်ုပ်သည် ဣသရေလအနွယ်တို့တွင် အငယ်ဆုံးဖြစ်သော ဗင်္ယာမိန်အမျိုးသား မဟုတ်ပါလော။ အကျွန်ုပ်၏သားချင်းစုသည်လည်း ဗင်္ယာမိန်အမျိုး၏ သားချင်းစုအပေါင်းတို့တွင် အယုတ်ဆုံး ဖြစ်ပါ၏။ အဘယ်ကြောင့် အကျွန်ုပ်အား ဤသို့ ပြောပါသနည်း” ဟုဆို၏။

²²ထိုအခါ ရှမွေလသည် ရှောလုနှင့် သူ၏ငယ်သားကို ခန်းမထဲသို့ ခေါ်သွင်း၍ ဖိတ်ကြားထားသော ဧည့်သည်အယောက်သုံးဆယ်ခန့်တို့၏ ဦးဆုံးနေရာ၌ ထိုင်စေ၏။ ²³ရှမွေလက စားဖိုမှူးအား “သီးသန့်ထားလော့ဟု ငါပြောခဲ့သော၊ ငါပေးထားသည့် ဝေစုကို ယူခဲ့လော့” ဟုဆို၏။ ²⁴စားဖိုမှူးသည် ပေါင်နှင့် ၎င်းအပေါ်၌ ရှိသောအရာကို ကောက်ယူ၍ ရှောလုရှေ့၌ တင်ထား၏။ ရှမွေလက “သင့်အတွက် သိမ်းထားသောအရာကား ဤအရာပင်တည်း။ စားလော့။ ဤဧည့်သည်တို့ကို ငါဖိတ်ကြားသည့်အချိန်မှစ၍ ဤအခါအတွက် သင့်အဖို့ သီးသန့်ထားခဲ့သည်” ဟုဆို၏။ သို့ဖြင့် ထိုနေ့၌ ရှောလုသည် ရှမွေလနှင့်အတူ စား၏။

²⁵သူတို့သည် မြင့်သောအရပ်မှ မြို့ထဲသို့ ဆင်းလာကြ၍ ရှမွေလသည် အိမ်မိုးပေါ်၌ ရှောလုနှင့် စကားပြော၏။ ²⁶သူတို့သည် စောစောထ၍ မိုးသောက်ချိန်၌ ရှမွေလက အိမ်မိုးပေါ်ရှိ ရှောလုအား “ထလော့၊ သင့်ကို ငါ လွှတ်လိုက်မည်” ဟု ခေါ်၏။ ရှောလုသည် ထ၍ သူနှင့် ရှမွေလ နှစ်ဦးသားသည် လမ်းမပေါ်သို့ အတူတကွ ထွက်သွားကြ၏။ ²⁷မြို့စွန်းဘက်သို့ ဆင်းသွားကြစဉ် ရှမွေလက ရှောလုအား “ငယ်သားကို ရှေ့မှ စေလွှတ်လိုက်လော့” ဟုဆို၏။ ထိုငယ်သားသည်လည်း သွား၏။ “သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ စကားတော်ကို သင့်အား ငါ ပြောပြနိုင်ရန် သင်သည် ခဏ စောင့်နေလော့” ဟုဆို၏။