Ota Shoulni Shomuil huzuriga yetaklaydi
Shoul otasining yo'qolgan eshaklarini izlab, topa olmaydi, xizmatkori esa mahalliy ko'ruvchidan so'rashni taklif qiladi. Otamiz bir kun oldin ogohlantirgan Shomuil alohida olib qo'yilgan go'sht ulushi bilan uni kutib turadi va Isroil qadrlagan hamma narsa endi Shoulga bog'liq ekaniga ishora qiladi.
9 1Benyamin qabilasidan Kish ismli bir odam bor edi. U Abiyolning oʻgʻli, Abiyol Zarorning oʻgʻli, Zaror Bekoratning oʻgʻli, Bekorat Afiyaxning oʻgʻli edi. Kish benyaminlik, boy va obroʻli odam edi. 2Uning Shoul ismli oʻgʻli bor edi. Shoul kelishgan yigit edi — Isroil xalqi orasida undan koʻra kelishganrogʻi yoʻq edi. Boʻyi hammanikidan yelka barobar baland edi.
3Shoulning otasi Kishning eshaklari yoʻqolib qoldi. Shunda Kish oʻgʻli Shoulga dedi: “Xizmatkorlardan birini oʻzing bilan olib, borib eshaklarni qidir.” 4U Efrayim togʻli oʻlkasini va Shalisha yurtini kezib chiqdi, ammo ularni topa olishmadi. Ular Shaalim yurtidan ham oʻtishdi, lekin eshaklar u yerda ham yoʻq edi. U Benyamin yurtini ham kezib chiqdi, biroq baribir ularni topa olishmadi.
5Ular Zuf yurtiga yetib kelganlarida, Shoul oʻzi bilan borayotgan xizmatkorga dedi: “Qani, ortga qaytaylik, boʻlmasa otam eshaklardan koʻra biz haqimizda tashvishlana boshlaydi.”
6Lekin xizmatkor dedi: “Qarang, bu shaharda Otamizning bir odami bor, u juda hurmatli; u aytgan har bir soʻz albatta roʻyobga chiqadi. Keling, hoziroq oʻsha yerga boraylik; balki u bizga qaysi yoʻldan borishimizni aytar.”
7Shoul xizmatkoriga dedi: “Agar borsak, u odamga nima olib boramiz? Xaltalarimizdagi non tugadi, Otamizning odamiga beradigan sovgʻamiz ham yoʻq. Bizda nima bor?”
8Xizmatkor Shoulga yana javob berdi: “Qarang, menda kichik bir kumush tanga bor. Uni Otamizning odamiga beraman, shunda u bizga yoʻlimizni aytadi.” 9(Ilgari Isroilda Otamizdan maslahat soʻragani borayotgan kishi: “Qani, koʻruvchining oldiga boraylik”, der edi. Chunki hozir payabar deb ataladigan kishi oʻsha zamonda koʻruvchi deb atalardi.)
10“Yaxshi, — dedi Shoul. — Boraylik.” Shunday qilib, ular Otamizning odami bor shaharga yoʻl olishdi. 11Ular shaharga olib chiqadigan dovondan koʻtarilayotganlarida, suv olgani chiqqan qizlarga duch kelishdi va ulardan: “Koʻruvchi shu yerdami?” deb soʻrashdi.
12“Ha, shu yerda, — deyishdi ular. — Mana, oldingizda turibdi. Shoshiling, u bugun shaharga keldi, chunki xalq sajdagohda qurbonlik keltirmoqda. 13Shaharga kirishingiz bilanoq, u taom yeyish uchun sajdagohga chiqishidan avval uni topasiz. U kelmaguncha, xalq ovqatlanmaydi, chunki u qurbonlikni duo qilishi kerak; shundan keyingina mehmonlar ovqatlanadi. Hoziroq chiqing — uni darhol topasiz.”
14Ular shaharga chiqishdi. Shaharga kirib kelganlarida, sajdagohga ketayotgan Shomuil ularga roʻpara boʻldi.
15Shoul kelishidan bir kun avval, Otamiz Shomuilga shuni oshkor qilgan edi:
16“Ertaga shu paytlar Men senga Benyamin yurtidan bir odamni yuboraman. Uni xalqim Isroil ustidan rahnamo etib moylagin. U xalqimni filistlar qoʻlidan qutqaradi, chunki Men xalqimni koʻrdim va ularning nolasi Menga yetib keldi.”
17Shomuil Shoulni koʻrganda, Otamiz unga dedi: “Mana, Men senga aytgan odam shu; mana shu kishi xalqimni boshqaradi.”
18Shoul darvozaxonada Shomuilning oldiga keldi va dedi: “Iltimos, koʻruvchining uyi qayerdaligini menga ayting.”
19“Koʻruvchi oʻzimman, — dedi Shomuil. — Mendan oldin sajdagohga chiqib boring. Bugun men bilan birga ovqatlanasiz; ertalab esa sizni joʻnatib yuboraman va koʻnglingizdagi hamma narsani aytib beraman. 20Uch kun avval yoʻqotgan eshaklaringiz topildi, shuning uchun ular haqida tashvishlanmang. Butun Isroil qadrlaydigan narsa kimniki? Sizniki va otangizning butun xonadoningizniki emasmi?”
21Shoul javob berdi: “Men Isroilning eng kichik qabilasi — Benyamindan emasmanmi? Urugʻim ham Benyamin urugʻlari ichida eng kichigi emasmi? Nega menga bunday gaplarni aytyapsiz?”
22Shunda Shomuil Shoul bilan uning xizmatkorini mehmonxonaga olib kirdi va ularni taklif qilingan mehmonlar — qariyb oʻttiz kishining toʻrida oʻtqazdi. 23Shomuil oshpazga dedi: “Men senga bergan ulushni — alohida ajratib qoʻy, deganimni olib kel.” 24Oshpaz sonni va uning ustidagi narsani koʻtarib, Shoulning oldiga qoʻydi. Shomuil dedi: “Mana, siz uchun saqlab qoʻyilgan ulush. Yeng, chunki men bu mehmonlarni taklif qilganimdan beri, u shu damga atab siz uchun ajratib qoʻyilgan edi.” Shunday qilib, oʻsha kuni Shoul Shomuil bilan birga ovqatlandi.
25Ular sajdagohdan shaharga tushishdi va Shomuil tomda Shoul bilan suhbatlashdi. 26Ular erta turishdi va tong yorishganda Shomuil tomdagi Shoulni chaqirdi: “Turing, sizni joʻnatib yuboray.” Shoul turdi va ikkisi — u va Shomuil birga koʻchaga chiqishdi. 27Ular shahar chetiga tomon tushib ketayotganlarida, Shomuil Shoulga dedi: “Xizmatkorni oldinroqqa joʻnating” — va u ketdi — “siz esa bir ozga toʻxtang, toki men sizga Otamizning soʻzini aytib beray.”