Xalq oʻz Podshohidan yuz oʻgiradi

Shomuilning o'g'illari pora olishadi, shuning uchun oqsoqollar boshqa xalqlardagidek shoh so'rashadi. Otamiz Shomuilga rad etilgan u emas, O'zi ekanini aytadi. Shomuil shoh nimalarni olishini birma-bir aytib beradi: o'g'illarni, qizlarni, dalalarni, hamma narsaning o'ndan birini, xalq esa baribir rozi bo'ladi.

8-bob.

Shomuil qariganda, oʻz oʻgʻillarini Isroil ustidan hakam qilib tayinladi. Uning toʻngʻich oʻgʻli Yoʻel, ikkinchisi esa Abiyo edi; ular Bershibada hakamlik qilishardi. Oʻgʻillari uning yoʻlidan yurmay, harom foyda ketidan quvishdi, pora olishdi va adolatni buzishdi.

Shunda Isroilning barcha oqsoqollari yigʻilib, Ramaga, Shomuilning oldiga kelishdi. Ular unga: “Siz qaridingiz, oʻgʻillaringiz esa sizning yoʻlingizdan yurmaydi. Endi bizga, barcha xalqlardagi kabi, hukmronlik qiladigan bir podshoh tayinlang”, — deyishdi. Ular: “Bizni boshqaradigan bir podshoh bering”, — deyishganda, bu gap Shomuilga yoqmadi va u Otamizga ibodat qildi.

Shunda Otamiz Shomuilga dedi: “Xalq senga aytayotgan hamma narsada ularning gapiga quloq sol; ular seni rad etgani yoʻq, balki oʻzlariga podshohlik qilayotgan Meni rad etishdi. Men ularni Misrdan olib chiqqan kunimdan to shu kungacha ular qanday boshqa xudolarga xizmat qilib, Meni tark etib kelgan boʻlsalar, senga ham shunday qilishyapti. Endi ularning gapiga quloq sol, lekin ularni qattiq ogohlantir va podshohlari ularni qanday boshqarishini aytib ber.”

Shomuil podshohning yoʻl-yoʻriqlaridan ogohlantiradi

Shunday qilib, Shomuil oʻzidan podshoh soʻrayotgan xalqqa Otamizning barcha soʻzlarini aytdi. U dedi: “Sizlar ustingizdan hukmronlik qiladigan podshoh mana shunday qiladi: u oʻgʻillaringizni olib, oʻzining jang aravalari va otliqlari qatoriga qoʻyadi, ular esa aravalar oldidan chopadilar. U oʻziga mingboshi va ellikboshilar tayinlaydi; kimdir uning yerini haydaydi, ekinini oʻradi, kimdir qurol-yarogʻlari va jang aravasi jihozlarini yasaydi. Qizlaringizni atirchi, oshpaz va novvoy qilib olib ketadi. Eng yaxshi dalalaringizni, uzumzorlaringizni va zaytunzorlaringizni olib, oʻz xizmatkorlariga beradi. Doningiz va uzumzoringizning oʻndan birini olib, oʻz amaldorlari va xizmatkorlariga beradi. Qul va choʻrilaringizni, eng baquvvat yigitlaringizni va eshaklaringizni oʻz ishiga olib ketadi. Qoʻy-echkilaringizning oʻndan birini oladi, oʻzingiz esa unga qul boʻlib qolasizlar. Oʻsha kun kelganda, oʻzingizga tanlagan podshohingiz tufayli dod-faryod qilasizlar, lekin Otamiz oʻsha kuni sizlarga javob bermaydi.”

Lekin xalq Shomuilning gapiga quloq solishdan bosh tortdi. Ular: “Yoʻq! Bizga ustimizdan podshoh kerak, toki biz ham barcha xalqlar kabi boʻlaylik; podshohimiz bizni boshqarsin, bizni jangga boshlab chiqsin va janglarimizda kurashsin”, — deyishdi.

Shomuil xalqning barcha soʻzlarini eshitgach, ularni Otamizga aytib berdi.

Otamiz Shomuilga: “Ularning gapiga quloq sol, ularga podshoh ber”, — dedi. Shunda Shomuil Isroil odamlariga: “Boringlar, har biringiz oʻz shaharingizga qaytinglar”, — dedi.