’n Nasie draai weg van sy Koning
Samuel se seuns neem omkoopgeld, en die oudstes vra toe 'n koning soos die ander nasies. Ons Vader sê vir Samuel dat hulle hóm verwerp, nie vir Samuel nie. Samuel sit uiteen wat 'n koning sal neem, seuns, dogters, lande, 'n tiende van alles, en die volk sê steeds ja.
8 1Toe Samuel oud geword het, het hy sy seuns as rigters oor Israel aangestel. 2Sy eersgebore seun was Joël en sy tweede was Abia; hulle het as rigters in Berseba gedien. 3Sy seuns het nie sy voorbeeld gevolg nie, maar het oneerlike wins nagejaag, omkoopgeld aangeneem en die reg verdraai.
4Toe het al die leiers van Israel bymekaargekom en na Samuel toe in Rama gegaan. 5Hulle het vir hom gesê: “U is oud, en u seuns volg nie u voorbeeld nie. Stel nou vir ons ’n koning aan om oor ons te regeer, soos al die nasies.” 6Samuel was ongelukkig toe hulle gesê het: “Gee vir ons ’n koning om oor ons te regeer,” en hy het tot ons Vader gebid.
7Toe het ons Vader vir Samuel gesê: “Luister na die volk in alles wat hulle vir jou sê; hulle het nie vir jou verwerp nie; hulle het my as hulle koning verwerp. 8Net soos hulle my verlaat en ander gode gedien het van die tyd af dat ek hulle uit Egipte gebring het tot vandag toe — so behandel hulle jou ook. 9Luister nou na hulle, maar waarsku hulle ernstig en vertel hulle hoe hulle koning sal regeer.”
Samuel waarsku oor die koning se handelwyse
10Toe het Samuel al die woorde van ons Vader oorgedra aan die volk wat hom om ’n koning gevra het. 11Hy het gesê: “Dit is wat die koning wat oor julle regeer, sal doen: hy sal julle seuns neem vir sy strydwaens en perderuiters, om voor hulle uit te hardloop. 12Hy sal vir homself aanvoerders oor duisend en oor vyftig aanstel, sommige om sy grond te ploeg en sy oes in te samel, en ander om sy wapens en die toerusting van sy strydwaens te maak. 13Hy sal julle dogters neem om reukwerkmaaksters en kooksters en baksters te wees. 14Hy sal julle beste landerye, wingerde en olyfboorde neem en dit vir sy dienaars gee. 15Hy sal ’n tiende van julle graan en wingerde neem en dit vir sy amptenare en dienaars gee. 16Hy sal julle slawe en slavinne, julle beste jong manne en julle donkies neem vir sy werk. 17Hy sal ’n tiende van julle kleinvee neem, en julle self sal sy slawe word. 18Wanneer daardie dag kom, sal julle uitroep oor die koning wat julle vir julleself gekies het, maar ons Vader sal julle op daardie dag nie antwoord nie.”
19Maar die volk het geweier om na Samuel te luister. Hulle het gesê: “Nee! Ons wil ’n koning oor ons hê, 20sodat ons soos al die nasies kan wees, met ons koning wat oor ons regeer, ons uitlei en ons oorloë voer.”
21Toe Samuel al die woorde van die volk gehoor het, het hy dit aan ons Vader oorgedra.
22Ons Vader het vir Samuel gesê: “Luister na hulle; gee vir hulle ’n koning.” Toe het Samuel vir die manne van Israel gesê: “Gaan, elkeen na sy eie stad toe.”