Neteweyek Ji Padîşahê Xwe Rû Dizivirîne

Kurên Samûêl bertîlan digirin, loma rîspî padîşahekî wek neteweyên din dixwazin. Bavê me ji Samûêl re dibêje ku redkirin ne ya Samûêl, lê ya wî bi xwe ye. Samûêl eşkere dike ku padîşahek dê çi bistîne—kuran, keçan, zeviyan, ji her tiştî dehekê—û gel dîsa jî erê dibêje.

Bavê me di ayetan de dipeyive 7–9, 22

Beş 8.

Gava ku Şemûêl kal bû, wî kurên xwe wek dadger li ser Îsraêl tayîn kirin. Kurê wî yê nixurî Yoêl bû û yê duyemîn Abiya bû; ew li Bêrşebayê wek dadger xizmet dikirin. Kurên wî bi rêyên wî neçûn, lê li dû qezenca nerast ketin, bertîl girtin û dadperwerî xera kirin.

Paşê hemû rîspiyên Îsraêl li hev civiyan û hatin ba Şemûêl li Ramayê. Wan jê re got: “Tu kal bûyî û kurên te bi rêyên te naçin. Niha padîşahek tayîn bike ku li me hukum bike, wek hemû neteweyan.” Gava ku wan got: “Padîşahek bide me ku li me hukum bike,” ev yek li Şemûêl xweş nehat, û wî ji Bavê me re dua kir.

Paşê Bavê me ji Şemûêl re got: “Di her tiştê ku gel ji te re dibêje de, guh bide wan; wan tu red nekirî, wan ez wek padîşahê xwe red kirim. Mîna ku ji roja min ew ji Misrê derxistin heta îro, wan ez berdame û xizmeta xwedayên din kirine—ew bi te re jî wusa dikin. Niha guh bide wan, lê wan bi hişkî hişyar bike û ji wan re bibêje ku padîşahê wan dê çawa hukum bike.”

Şemûêl Li Ser Rêyên Padîşah Hişyar Dike

Loma Şemûêl hemû gotinên Bavê me ji gelê ku jê padîşahek dixwest re got. Wî got: “Padîşahê ku dê li ser we hukum bike, dê vî tiştî bike: dê kurên we bistîne ji bo erebeyên xwe û siwarên xwe, da ku li pêşiya wan bibezin. Dê ji xwe re serdarên hezaran û pêncîyan tayîn bike, hinek ji bo ku erdê wî bikêlin û dexlê wî biçinin, û yên din ji bo ku çekên wî û hacetên erebeyên wî çêkin. Dê keçên we bistîne da ku bibin bêhnxweşker û aşpêj û nanpêj. Dê zeviyên we yên herî baş, rezên we û baxçeyên we yên zeytûnê bistîne û bide xizmetkarên xwe. Dê ji dexlê we û rezên we deyekê bistîne û bide karmend û xizmetkarên xwe. Dê xulam û cariyeyên we, xortên we yên herî baş, û kerên we ji bo karê xwe bistîne. Dê ji keriyên we deyekê bistîne, û hûn bi xwe dê bibin koleyên wî. Gava ku ew roj bê, hûnê ji ber padîşahê ku we ji xwe re bijart hawar bikin, lê Bavê me wê di wê rojê de bersiva we nede.”

Lê gel red kir ku guh bide Şemûêl. Wan got: “Na! Em padîşahek li ser xwe dixwazin, da ku em jî wek hemû neteweyan bin, padîşahê me li me hukum bike, me bi pêş bixe û şerên me bike.”

Gava Şemûêl hemû gotinên gel bihîst, wî ew ji Bavê me re dubare kirin.

Bavê me ji Şemûêl re got: “Guh bide wan; padîşahek bide wan.” Paşê Şemûêl ji mirovên Îsraêl re got: “Herin, her yek ji we bajarê xwe.”