Gintuytoyan sang Amay si Saul kay Samuel

Si Saul nagapangita sang nawala nga mga asno sang iya amay kag wala nila makita, kag ang isa ka alagad nagsugyot nga pamangkutan ang manugtulok sang lugar. Si Samuel, nga ginpaandaman sang aton Amay sang isa ka adlaw nga una, nagahulat nga may ginpahamtang nga bahin sang karne, kag nagpasiplat nga ang tanan nga mahal sa Israel subong nagapahuway kay Saul.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 16–17

Kapitulo 9.

May isa ka tawo sa Benjamin nga ginhingalanan si Kis, nga anak ni Abiel, nga anak ni Zeror, nga anak ni Becorat, nga anak ni Afia, isa ka Benjaminhon, isa ka tawo nga manggaranon kag dungganon. May anak sia nga ginhingalanan si Saul, isa ka pamatan-on nga lalaki nga ambungan—wala sing Israelinhon nga labi pa sa iya kaambung; kutub sa iya mga abaga paibabaw mataas sia sang sa bisan sin-o.

Nadula ang mga asno ni Kis nga amay ni Saul, gani nagsiling si Kis sa iya anak nga si Saul, “Dalha ang isa sang mga suloguon kag maglakat ka sa pagpangita sang mga asno.” Gintabok niya ang kabukiran sang Efraim kag ang duta sang Salisa, apang wala nila sila makita. Nag-agi sila sa duta sang Saalim, apang wala didto ang mga asno. Gintabok niya ang duta sang Benjamin, apang wala gihapon nila sila makita.

Sang nakaabut sila sa duta sang Zuf, nagsiling si Saul sa suloguon nga kaupud niya, “Dali, magbalik na kita, kay basi magkalipat na ang akon amay sa mga asno kag magkabalaka na sa aton.”

Apang nagsiling ang suloguon, “Yari karon, sa sini nga banwa may isa ka tawo sang aton Amay, nga ginatahud; ang tanan nga iya ginasiling pat-ud nga nagakatuman. Makadto kita didto karon; basi masugiran niya kita kon diin nga dalan ang aton pagaagyan.”

Nagsiling si Saul sa iya suloguon, “Apang kon magkadto kita, ano bala ang aton madala sa tawo? Naubos na ang tinapay sa aton mga suludlan, kag wala sing dulot nga aton madala sa tawo sang aton Amay. Ano bala ang yara sa aton?”

Nagsabat liwat ang suloguon kay Saul, “Yari karon, may yara ako isa ka diutay nga sensilyo nga pilak. Ihatag ko ini sa tawo sang aton Amay agud sugiran niya kita sang aton dalan.” (Sang una sa Israel, ang bisan sin-o nga nagakadto sa pagpamangkot sa aton Amay nagasiling, “Makadto kita sa manugtan-aw,” kay ang ginatawag karon nga manalagna ginatawag sadto nga manugtan-aw.).

“Maayo,” sabat ni Saul. “Makadto kita.” Gani nagkadto sila sa banwa nga sa diin yara ang tawo sang aton Amay. Samtang nagataklad sila sa bakulod pakadto sa banwa, nasugata nila ang mga dalaga nga nagagwa sa pagsag-ub sang tubig kag namangkot sila, “Yari bala diri ang manugtan-aw?”

“Yari sia,” siling nila. “Yari sa unahan ninyo. Dali-a, kay nag-abut sia sa banwa karon nga adlaw bangud may halad ang katawohan sa mataas nga duug. Sa gilayon nga magsulud kamo sa banwa makita ninyo sia antes magtaklad sia sa mataas nga duug sa pagkaon. Indi magkaon ang katawohan tubtub nga mag-abut sia, kay kinahanglan nga bendisyonan niya ang halad; nian lamang magakaon ang mga dinapit. Magtaklad na kamo—makita ninyo sia gilayon.”

Nagtaklad sila sa banwa. Sang nagasulud sila, nagpakadto si Samuel sa ila, nga nagataklad sa mataas nga duug.

Karon, sang adlaw antes pa mag-abut si Saul, ginpahayag na sang aton Amay ini kay Samuel:

“Sa amo sini nga tion buas ipadala ko sa imo ang isa ka tawo gikan sa duta sang Benjamin. Hapihapi sia nga pangulo sa akon katawohan nga Israel; luwason niya ang akon katawohan gikan sa kamut sang mga Filistinhon, kay nakita ko ang akon katawohan, kag nakaabut sa akon ang ila paghibi.”

Sang makita ni Samuel si Saul, ginsilingan sia sang aton Amay, “Yari ang tawo nga akon ginhambal; sia ang magadumala sa akon katawohan.”

Nagpalapit si Saul kay Samuel sa gawang kag nagsiling, “Palihug sugiri ako kon diin ang balay sang manugtan-aw.”

“Ako ang manugtan-aw,” sabat ni Samuel. “Magtaklad ka sa unahan ko sa mataas nga duug. Karon nga adlaw magakaon ka upud sa akon; sa aga palakton ko ikaw kag sugiran ko ikaw sang tanan nga yara sa imo tagiposoon. Ang mga asno nga nadula mo tatlo ka adlaw na ang nakaligad nakita na, gani dili ka magkabalaka tuhoy sa ila. Kag kay sin-o bala ang tanan nga ginapakamahal sang Israel, kon indi sa imo kag sa bug-os nga panimalay sang imo amay?”

Nagsabat si Saul, “Indi bala ako isa ka Benjaminhon, gikan sa pinakagamay nga tribo sang Israel, kag ang akon panimalay amo ang pinakakubus sang mga panimalay sang Benjamin? Ngaa nagahambal ka sini sa akon?”

Niyan gindala ni Samuel si Saul kag ang iya suloguon sa hulot, kag ginpalingkod sila sa olohan sang mga dinapit—mga katloan sila. Nagsiling si Samuel sa manugluto, “Dalha ang bahin nga ginhatag ko sa imo, ang ginsiling ko nga ibulag.” Ginbayaw sang manugluto ang paa kag ang yara sa ibabaw sini kag ginbutang sa atubangan ni Saul. Nagsiling si Samuel, “Yari ang gintigana para sa imo. Magkaon ka, kay gintigana ini para sa imo sa sining okasyon, kutub sang pagdapit ko sini nga mga dinapit.” Gani nagkaon si Saul upud kay Samuel sadto nga adlaw.

Nagdulhog sila gikan sa mataas nga duug pakadto sa banwa, kag naghambal si Samuel kay Saul sa atup. Nagbangon sila sang temprano, kag sang nagapamanagbanag na nagtawag si Samuel kay Saul sa atup, “Bangon ka, kag palakton ko ikaw.” Nagbangon si Saul, kag sila nga duha, sia kag si Samuel, nagkadto sa dalan sing dungan. Samtang nagadulhog sila pakadto sa dulunan sang banwa, nagsiling si Samuel kay Saul, “Pauna-a ang suloguon”—kag naglakat sia—“apang maghulat ka anay, agud masugiran ko ikaw sang pulong sang aton Amay.”