ପ୍ରଥମ ଶାମୁୟେଲ 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹ବିନ୍ୟାମୀନ୍ ବଂଶରେ କୀଶ୍ ନାମକ ଜଣେ ଲୋକ ଥିଲେ, ସେ ଅବୀୟେଲଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସେ ସରୋରଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସେ ବଖୋରତ୍‌ଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସେ ଅଫୀହଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଜଣେ ବିନ୍ୟାମୀନୀୟ, ଧନବାନ ଓ ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ଲୋକ ଥିଲେ। ²ତାହାଙ୍କର ଶାଉଲ ନାମକ ଜଣେ ପୁତ୍ର ଥିଲେ, ସେ ଜଣେ ସୁନ୍ଦର ଯୁବକ ଥିଲେ—ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାହାଙ୍କଠାରୁ ସୁନ୍ଦର କେହି ନ ଥିଲେ; କାନ୍ଧଠାରୁ ଉପରକୁ ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ଥିଲେ।

³ଶାଉଲଙ୍କ ପିତା କୀଶ୍‌ଙ୍କର ଗର୍ଦ୍ଦଭୀମାନେ ହଜିଗଲେ, ତେଣୁ କୀଶ୍ ଆପଣା ପୁତ୍ର ଶାଉଲଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଗୋଟିଏ ଚାକରକୁ ସଙ୍ଗରେ ନେଇ ଉଠି ଯାଇ ଗର୍ଦ୍ଦଭୀମାନଙ୍କୁ ଖୋଜ।” ⁴ସେ ଇଫ୍ରୟିମର ପର୍ବତମୟ ଦେଶ ଓ ଶାଲୀଶା ଦେଶ ଅତିକ୍ରମ କଲେ, ମାତ୍ର ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ପାଇଲେ ନାହିଁ। ପୁଣି ସେମାନେ ଶାଲୀମ୍ ଦେଶ ଦେଇ ଗଲେ, କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ଗର୍ଦ୍ଦଭୀମାନେ ନ ଥିଲେ। ତେଣୁ ସେ ବିନ୍ୟାମୀନ୍ ଦେଶ ଅତିକ୍ରମ କଲେ, ତଥାପି ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ପାଇଲେ ନାହିଁ।

⁵ସେମାନେ ସୂଫ ଦେଶରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତେ, ଶାଉଲ ଆପଣା ସଙ୍ଗୀ ଚାକରକୁ କହିଲେ, “ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ ବାହୁଡ଼ି ଯାଉ, ନୋହିଲେ ମୋହର ପିତା ଗର୍ଦ୍ଦଭୀମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତିତ ହେବେ।”

⁶ମାତ୍ର ଚାକର କହିଲା, “ଦେଖନ୍ତୁ, ଏହି ନଗରରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଜଣେ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ସେ ସମ୍ମାନିତ ବ୍ୟକ୍ତି; ସେ ଯାହା କହନ୍ତି, ତାହା ନିଶ୍ଚୟ ସଫଳ ହୁଏ। ଏବେ ଆସନ୍ତୁ, ଆମ୍ଭେମାନେ ସେଠାକୁ ଯାଉ; ହୁଏତ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କେଉଁ ବାଟ ଯିବାକୁ ହେବ, ତାହା କହିବେ।”

⁷ଶାଉଲ ଆପଣା ଚାକରକୁ କହିଲେ, “ମାତ୍ର ଯଦି ଆମ୍ଭେମାନେ ଯାଉ, ତେବେ ସେହି ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କʼଣ ନେଇ ଯିବା? ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାତ୍ରର ରୁଟି ତ ସରିଗଲାଣି, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଉପହାର ଦେବାକୁ କିଛି ନାହିଁ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଖରେ କʼଣ ଅଛି?”

⁸ଚାକର ପୁନର୍ବାର ଶାଉଲଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ଦେଖନ୍ତୁ, ମୋʼ ହାତରେ ଗୋଟିଏ ସାନ ରୂପା ମୁଦ୍ରା ଅଛି। ଏହା ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେବି, ତହିଁରେ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବାଟ କହିବେ।” ⁹(ପୂର୍ବକାଳେ ଇସ୍ରାଏଲ ମଧ୍ୟରେ କେହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପଚାରିବାକୁ ଯିବା ବେଳେ କହୁଥିଲା, “ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଦର୍ଶକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଉ,” କାରଣ ଆଜିକାଲିର ଭାବବାଦୀ ସେକାଳେ ଦର୍ଶକ ବୋଲି କଥିତ ହେଉଥିଲେ।)

¹⁰ଶାଉଲ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଭଲ, ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଯାଉ।” ତେଣୁ ଯେଉଁ ନଗରରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଲୋକ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସେଠାକୁ ଗଲେ। ¹¹ସେମାନେ ନଗରର ଉପରକୁ ପର୍ବତ ଚଢ଼ୁ ଚଢ଼ୁ ଜଳ କାଢ଼ିବାକୁ ବାହାରକୁ ଆସୁଥିବା ଯୁବତୀମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଭେଟ ହେଲେ ଓ ପଚାରିଲେ, “ଦର୍ଶକ କʼଣ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି?”

¹²ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, “ଅଛନ୍ତି, ଦେଖ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଅଛନ୍ତି। ଶୀଘ୍ର ଯାଅ, କାରଣ ଆଜି ଲୋକମାନଙ୍କର ଉଚ୍ଚସ୍ଥଳୀରେ ଗୋଟିଏ ଯଜ୍ଞ ଥିବାରୁ ସେ ଆଜି ନଗରକୁ ଆସିଅଛନ୍ତି। ¹³ତୁମ୍ଭେମାନେ ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ମାତ୍ରେ, ସେ ଭୋଜନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଉଚ୍ଚସ୍ଥଳୀକୁ ଯିବା ପୂର୍ବରୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ପାଇବ। ସେ ନ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୋକମାନେ ଭୋଜନ କରିବେ ନାହିଁ, କାରଣ ତାହାଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିବାକୁ ହେବ; ତାହା ପରେ ହିଁ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ଲୋକମାନେ ଭୋଜନ କରିବେ। ଏବେ ଯାଅ—ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ପାଇବ।”

¹⁴ତେଣୁ ସେମାନେ ନଗରକୁ ଗଲେ। ସେମାନେ ପ୍ରବେଶ କରୁ କରୁ, ଦେଖ, ଶାମୁୟେଲ ଉଚ୍ଚସ୍ଥଳୀକୁ ଯିବା ନିମନ୍ତେ ବାହାରି ସେମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଆସିଲେ।

¹⁵ଏବେ ଶାଉଲଙ୍କ ଆସିବା ଦିନର ପୂର୍ବ ଦିନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଶାମୁୟେଲଙ୍କ ନିକଟରେ ଏହା ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ,

¹⁶“କାଲି ପ୍ରାୟ ଏହି ସମୟରେ ଆମ୍ଭେ ବିନ୍ୟାମୀନ୍ ଦେଶରୁ ଜଣେ ଲୋକ ତୁମ୍ଭ ନିକଟକୁ ପଠାଇବା, ପୁଣି ତୁମ୍ଭେ ତାହାକୁ ଆମ୍ଭ ଲୋକ ଇସ୍ରାଏଲ ଉପରେ ଅଧିପତି କରିବା ନିମନ୍ତେ ଅଭିଷେକ କରିବ; ସେ ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ଆମ୍ଭ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବ, କାରଣ ଆମ୍ଭେ ଆପଣା ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟିପାତ କରିଅଛୁ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କର କ୍ରନ୍ଦନ ଆମ୍ଭ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଅଛି।”

¹⁷ଶାମୁୟେଲ ଶାଉଲଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତେ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯାହାର କଥା ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ କହିଥିଲୁ, ଏହି ସେହି ଲୋକ; ଏ ଆମ୍ଭ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଶାସନ କରିବ।”

¹⁸ଏଥିରେ ଶାଉଲ ନଗରଦ୍ଵାର ମଧ୍ୟରେ ଶାମୁୟେଲଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲେ, “ବିନୟ କରୁଅଛି, ଦର୍ଶକଙ୍କ ଗୃହ କେଉଁଠାରେ, ତାହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।”

¹⁹ଶାମୁୟେଲ ଶାଉଲଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ ହିଁ ସେହି ଦର୍ଶକ। ମୋʼ ଆଗେ ଆଗେ ଉଚ୍ଚସ୍ଥଳୀକୁ ଯାଅ; ଆଜି ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ସଙ୍ଗରେ ଭୋଜନ କରିବ, ପୁଣି ପ୍ରଭାତରେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ବିଦାୟ ଦେବି ଓ ତୁମ୍ଭ ମନରେ ଯାହା ଅଛି, ସେସବୁ ତୁମ୍ଭକୁ କହିବି। ²⁰ଆଉ ତିନି ଦିନ ତଳେ ତୁମ୍ଭର ଯେଉଁ ଗର୍ଦ୍ଦଭୀମାନେ ହଜିଗଲେ, ସେମାନେ ମିଳିଅଛନ୍ତି, ଏଣୁ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କର ନାହିଁ। ପୁଣି ଇସ୍ରାଏଲର ସମସ୍ତ ବାଞ୍ଛନୀୟ ବସ୍ତୁ କାହାର? ତାହା କʼଣ ତୁମ୍ଭର ଓ ତୁମ୍ଭ ପିତୃଗୃହର ସମସ୍ତଙ୍କର ନୁହେଁ?”

²¹ତହିଁରେ ଶାଉଲ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ କʼଣ ବିନ୍ୟାମୀନୀୟ, ଇସ୍ରାଏଲର କ୍ଷୁଦ୍ରତମ ଗୋଷ୍ଠୀର ଲୋକ ନୁହେଁ? ଆଉ ମୋହର ବଂଶ କʼଣ ବିନ୍ୟାମୀନ୍ ବଂଶ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କ୍ଷୁଦ୍ରତମ ନୁହେଁ? ତେବେ ଆପଣ ମୋତେ କାହିଁକି ଏହିପରି କଥା କହୁଅଛନ୍ତି?”

²²ତେବେ ଶାମୁୟେଲ ଶାଉଲଙ୍କୁ ଓ ତାହାଙ୍କ ଚାକରକୁ କୋଠରିକୁ ନେଇ ଯାଇ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ—ପ୍ରାୟ ତିରିଶ ଜଣ ଥିଲେ—ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ବସାଇଲେ। ²³ଆଉ ଶାମୁୟେଲ ବାବୁର୍ଚ୍ଚିକୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଯେଉଁ ଅଂଶ ତୁମ୍ଭକୁ ଦେଇ ପୃଥକ୍ କରି ରଖିବାକୁ କହିଥିଲି, ତାହା ଆଣ।” ²⁴ତହିଁରେ ବାବୁର୍ଚ୍ଚି ଜଙ୍ଘ ଓ ତହିଁ ଉପରେ ଯାହା ଥିଲା, ତାହା ଉଠାଇ ଶାଉଲଙ୍କ ଆଗରେ ଥୋଇଲା। ପୁଣି ଶାମୁୟେଲ କହିଲେ, “ଦେଖ, ଯାହା ରଖାଯାଇଥିଲା, ତାହା ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଛି। ଭୋଜନ କର, କାରଣ ‘ମୁଁ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିଅଛି’ ବୋଲି କହିବା ସମୟାବଧି ଏହି ନିରୂପିତ ବେଳା ନିମନ୍ତେ ତାହା ତୁମ୍ଭ ପାଇଁ ସଞ୍ଚିତ ହୋଇ ରହିଅଛି।” ତେଣୁ ସେହି ଦିନ ଶାଉଲ ଶାମୁୟେଲଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଭୋଜନ କଲେ।

²⁵ପୁଣି ସେମାନେ ଉଚ୍ଚସ୍ଥଳୀରୁ ଓହ୍ଲାଇ ନଗରକୁ ଆସିଲେ, ଆଉ ଶାମୁୟେଲ ଛାତ ଉପରେ ଶାଉଲଙ୍କ ସଙ୍ଗେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କଲେ। ²⁶ପୁଣି ସେମାନେ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠିଲେ, ଆଉ ଅରୁଣୋଦୟ ବେଳେ ଶାମୁୟେଲ ଛାତ ଉପରେ ଶାଉଲଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, “ଉଠ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ବିଦାୟ ଦେବି।” ଏଥିରେ ଶାଉଲ ଉଠିଲେ, ପୁଣି ସେ ଓ ଶାମୁୟେଲ, ଏ ଦୁହେଁ ଏକତ୍ର ବାହାରି ବାଟକୁ ଗଲେ। ²⁷ସେମାନେ ନଗରର ପ୍ରାନ୍ତ ଆଡ଼କୁ ଓହ୍ଲାଇ ଯାଉ ଯାଉ, ଶାମୁୟେଲ ଶାଉଲଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଚାକରକୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଆଗେ ଆଗେ ଯିବାକୁ କୁହ”—ତହିଁରେ ସେ ଆଗକୁ ଗଲା—“ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେ ଏବେ ଟିକିଏ ଠିଆ ହୁଅ, ତେବେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଜଣାଇବି।”