Dua Raja Narajang Yerusalem
Dua raja ngajugjug Yerusalem, sarta haté Ahas ngageter kawas tatangkalan katiup angin. Yesaya mawa pangandika Rama urang yén rencana jahat éta moal jadi, sarta nawiskeun tanda naon waé nu dipikahoyong ku Ahas. Ahas nolak bari pura-pura alim, tapi tanda éta tetep datang — Imanuel.
7 1Dina jaman Ahas putra Yotam, putra Usia, raja Yuda, Resin raja Aram jeung Pekah putra Remalya raja Israil narajang ka Yerusalem rék merangan, tapi teu bisa ngelehkeun. 2Sanggeus kulawarga Daud ngadéngé béja, “Aram geus ngahiji jeung Epraim,” haté Ahas jeung rahayatna ngeleper lir tatangkalan di leuweung katebak angin.
3Tuluy Rama urang ngandika ka Yesaya, “Panggihan Ahas, maneh jeung anak maneh Sear-Yasub, di tungtung saluran kolam luhur, di sisi jalan ka Tegal Panyecaan, a a v3 Sear-Yasub hartina “saeutik anu nyésa bakal balik deui” — ngaran budak éta téh mangrupa amanat pangharepan anu dibawa ka raja anu keur sieun. 4jeung bejakeun ka manéhna: Sing ati-ati, sing tengtrem, ulah sieun atawa leutik haté ku ieu dua tunggul suluh anu ngelun haseupna—ku amarah anu ngagidir ti Resin, Aram, jeung putra Remalya. 5Sabab Aram, jeung Epraim katut putra Remalya, geus ngarancang kajahatan ngalawan ka maneh, pokna,
6‘Hayu urang narajang Yuda, nyingsieunan, mesék keur urang sorangan, jeung ngangkat putra Tabeel jadi raja di dinya,’ 7kieu pangandika Rama Nu Maha Kawasa: Éta moal jadi, jeung moal kalaksanakeun. 8Sabab anu jadi sirah Aram téh Damsik, sarta anu jadi sirah Damsik téh Resin. Dina jero genep puluh lima taun Epraim bakal ancur—moal jadi bangsa deui. 9Anu jadi sirah Epraim téh Samaria, sarta anu jadi sirah Samaria téh putra Remalya. Lamun maneh teu pengkuh dina iman, maneh moal bisa nangtung pisan.”
Rama Ngandika deui ka Ahas
10Rama urang ngandika deui ka Ahas, saur-Na,
11“Menta tanda ka Rama maneh; jieun sing jero saperti kubur atawa sing luhur saperti langit.”
12Tapi saur Ahas, “Abdi moal nyuhunkeun, sareng abdi moal nyobian ka Rama.”
13Saur Yesaya, “Darengekeun, hé kulawarga Daud! Naha teu cukup maraneh nyapékeun jalma? Naha maraneh kudu nyapékeun Rama abdi ogé? 14Ku sabab kitu Rama Nu Maha Kawasa nyalira baris maparin tanda ka maraneh: Tengetkeun, anu parawan bakal reuneuh, ngalahirkeun hiji putra, sarta dingaranan Imanuel. b b v14 Matius nerapkeun ieu nubuat langsung ka Yesus, anu dibabarkeun ku parawan Maryam (Mat 1:22-23). “Imanuel” hartina “Allah nyarengan urang” — Rama urang anu nyaketan ku perantaraan Putra-Na. 15Manéhna bakal dahar dadih jeung madu nepi ka mangsa manéhna bisa nampik nu jahat jeung milih nu hadé. 16Memeh éta budak bisa nampik nu jahat jeung milih nu hadé, tanah anu dua rajana disingsieunan ku maneh téh bakal ditinggalkeun.
17Rama urang baris nganjlokkeun ka maneh, ka rahayat maneh, jeung ka kulawarga bapa maneh, jaman anu tacan kungsi aya ti saprak Epraim misahkeun diri ti Yuda—nya éta raja Asur.
18Dina poé éta Rama urang baris nyiul ngageroan laleur ti walungan-walungan anu jauh di Mesir jeung nyiruan di tanah Asur, 19jeung kabéhanana bakal daratang tuluy maratuh di lebak-lebak anu cureg jeung di celah-celah batu karang, dina sakabéh rungkun cucuk jeung di sakabéh cinyusu.
20Dina poé éta Rama Nu Maha Kawasa baris nyukuran—ku péso cukur anu diséwa ti peuntaseun walungan Eprat, nya éta raja Asur—bulu sirah jeung bulu suku, sarta janggot ogé bakal diberesihan. 21Dina poé éta aya jalma anu bakal miara hiji anak sapi jeung dua domba, 22sarta ku lantaran susuna loba, manéhna bakal dahar dadih; sakabéh anu nyésa di éta nagri bakal dahar dadih jeung madu.
23Dina poé éta, unggal tempat anu aya tangkal anggurna sarébu, anu hargana sarébu képing pérak, bakal jadi cucuk jeung rungkun cucuk. 24Jalma-jalma daratang ka dinya mawa jamparing jeung gondéwa, sabab sakabéh éta tanah bakal jadi rungkun cucuk jeung cucuk. 25Maneh moal wani ka pasir-pasir anu bareto digarap ku pacul, ku sabab sieun ku rungkun cucuk jeung cucuk; éta tempat bakal jadi pangangonan sapi jeung tempat tincakan domba.”