Yesaya 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹Rama urang ngandika ka abdi, “Cokot hiji papan nu gede, tuliskeun kieu sing jelas: ‘Kagungan Maher-Salal-Has-Bas.’” ^a a v1 Maher-Salal-Has-Bas hartina “gancang ngarampas, buru-buru ngarayah” — hiji tanda hirup yen Asur bakal geura-giru ngakut kabeungharan Damsik jeung Samaria. ²Tuluy abdi nyaur saksi-saksi anu bisa dipercaya pikeun nyaksian hal eta: Uria imam jeung Jakaria bin Yeberekia.

³Tuluy abdi ngadeukeutan nabiah; manehna ngandeg sarta ngalahirkeun hiji anak lalaki. Rama urang ngandika ka abdi, “Ngaranan budak eta Maher-Salal-Has-Bas. ⁴Samemeh budak eta bisa ngucapkeun ‘Ama’ atawa ‘Ema’, kabeungharan Damsik jeung rampasan Samaria bakal diakut ka hareupeun raja Asur.”

⁵Rama urang ngandika deui ka abdi:

⁶“Ku sabab ieu bangsa geus nampik cai Siloah anu ngagolontor lalaunan, sarta bungah ku Resin jeung putra Remalya, ^b b v6 Siloah teh hiji walungan leutik tur lalaunan anu ngamalir deukeut Yerusalem — ngahaja dibandingkeun jeung caah Efrat anu ngagulidag dina ayat 7. ⁷nu matak Rama Nu Maha Kawasa rek ngabahekeun caah gede ti Walungan pikeun narajang maranehna — nya eta raja Asur jeung sagala kamulyaanana. Eta caah bakal ngaluhuran sakabeh salurananana sarta ngaleuwihan sakabeh sisina, ⁸sarta bakal nyapu terus asup ka tanah Yuda, ngaruag tur ngaliwat, nepi ka sawates beuheung; jeung jangjang-jangjangna anu dibeberkeun bakal minuhan lega tanah Anjeun, nun Immanuel.”

⁹Sing ancur, eh bangsa-bangsa, tur sing rempak! Darengekeun, eh sakabeh tanah nu jarauh! Pasang pakarang perang maraneh tur sing rempak; pasang pakarang perang maraneh tur sing rempak! ¹⁰Rumuskeun rarancang maraneh, tapi moal hasil; pok ucapkeun omongan maraneh, tapi moal ngajadi — sabab Rama urang nyarengan urang.

¹¹Sabab kieu timbalan Rama urang ka abdi, bari panangan-Na anu digdaya napak kana diri abdi, miwarah abdi supaya ulah ngalengkah dina jalan ieu bangsa:

¹²“Ulah nyebut sakongkol kana sagala perkara nu disebut sakongkol ku ieu bangsa; ulah sieun ku naon nu dipikasieun ku maranehna, sarta ulah paur. ¹³Rama, Panglima balad sawarga — nya Mantenna anu kudu disucikeun ku maraneh. Mantenna kudu jadi kasieun maraneh; Mantenna kudu jadi kagimiran maraneh. ¹⁴Mantenna bakal jadi tempat suci; tapi pikeun dua turunan Israil, Mantenna bakal jadi batu anu matak titajong jeung cadas anu matak tigubrag, sarta pikeun urang Yerusalem jadi pitapak jeung jiret. ^c c v14 Petrus jeung Paulus duanana nyebut Yesus minangka batu ieu — 1 Petrus 2:8; Rum 9:33. ¹⁵Loba ti antara maranehna anu bakal titajong; maranehna bakal tigubrag tur rempak, bakal kajiret tur katewak.”

¹⁶Jaga kasaksian eta; segel pangajaran eta di antara murid-murid abdi. ¹⁷Abdi rek ngadago Rama urang, anu nyumputkeun pameunteu-Na ti turunan Yakub; abdi bakal ngaharep ka Mantenna. ¹⁸Ieu abdi, katut anak-anak anu dipaparinkeun ka abdi ku Rama urang — jadi tanda-tanda jeung kaahengan di Israil ti Rama, Panglima balad sawarga, anu jumeneng di Gunung Sion. ^d d v18 Ibrani 2:13 nempatkeun ieu kecap-kecap dina baham Yesus — anak-anak anu diaku ku Anjeunna teh nya eta anu dipaparinkeun ku Rama urang ka Anjeunna.

¹⁹Lamun maranehna ngomong ka maraneh, “Tanya ka tukang tenung jeung ka nu sok nanya ka arwah, anu ngaharewos jeung gegerendengan,” naha hiji bangsa teu kudu nanya ka Rama maranehna? Naha kudu nanya ka nu geus maraot pikeun kapentingan nu harirup? ²⁰Kudu balik kana pangajaran jeung kasaksian! Lamun maranehna henteu nyarita luyu jeung ieu pangandika, maranehna moal boga cahaya balebat. ²¹Bari sangsara jeung lapar, maranehna bakal ngumbara di sakuliah nagri; waktu kalaparan, maranehna bakal ngamuk sarta nyumpahan rajana jeung Rama maranehna, tuluy tanggah ka luhur. ²²Maranehna bakal neuteup ka bumi, tapi ngan nempo kasangsaraan jeung poek, kelemeng kanalangsaan; tuluy maranehna bakal dijorag kana poek mongkleng.