تڪڙي ڦر جو نشان
يسعياه پنهنجي پٽ جو نالو تيزيءَ سان ايندڙ ڦُر تي رکي ٿو، ۽ اسور جو سيلاب يهوداه جي ڳچيءَ تائين چڙهي اچي ٿو. کيس چيو وڃي ٿو ته ماڻهن جي گهٻراهٽ ۾ شريڪ نه ٿئي ۽ هر شيءِ کي سازش نه سڏي. مُردن کان پڇڻ بدران، هو اهڙي پيءُ جو انتظار ڪري ٿو جيڪو هن وقت پنهنجو منهن لڪائي رهيو آهي.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 1, 3–4, 6–8, 12–15
8 1اسان جي پيءُ مون کي فرمايو تہ ”وڏي تختي کڻي ان تي صاف اکرن ۾ لک: ’مهر-شلال-حاش-بز جو.‘“ a a v1 مهر-شلال-حاش-بز جي معنيٰ آهي ”لٽ ڏانهن تڪڙو، ڦر ڏانهن تيزُ“ — هڪ جيئرو نشان تہ اسور جلد ئي دمشق ۽ سامريہ کي کڻي ويندو.
2تنهنڪري مون پنهنجي لاءِ شاهدي ڏيڻ جي خاطر ڀروسي جوڳا شاهد سڏايا—اوريا ڪاهن ۽ يبرڪياہ جو پٽ زڪريا.
3پوءِ مان نبياڻيءَ وٽ ويس؛ هوءَ پيٽ سان ٿي ۽ پٽ ڄڻيائين، تڏهن اسان جي پيءُ مون کي فرمايو تہ ”هن جو نالو مهر-شلال-حاش-بز رکُ. 4ان کان اڳ جو ٻار ’منهنجا بابا‘ يا ’منهنجي امان‘ سڏڻ ڄاڻي، دمشق جو مال ۽ سامريہ جي ڦر اسور جي بادشاهه جي اڳيان کڻي وڃبي.“
5اسان جي پيءُ مون سان وري فرمايو تہ
6”ڇاڪاڻ تہ هن قوم شيلوح جي نرميءَ سان وهندڙ پاڻيءَ کي رد ڪيو آهي ۽ رزين ۽ رمليہ جي پٽ تي خوش ٿي رهي آهي، b b v6 شيلوح يروشلم جي ويجهو وهندڙ ننڍو ۽ نرم وهڪرو هو — جنهن جي ڀيٽ ارادي سان ستين آيت جي فرات جي زوردار ٻوڏ سان ڪئي وئي آهي. 7تنهنڪري مالڪ پيءُ هنن تي درياهه جو زوردار ٻوڏ وارو پاڻي—اسور جو بادشاهه ۽ سندس سڄو جلوو—آڻڻ وارو آهي. اهو پنهنجين سڀني واهن مٿان چڙهندو ۽ سڀني ڪنارن مٿان ڇلڪندو، 8اهو يهوداه ۾ وهندو هليو ايندو، ٻوڏائيندو ۽ لنگهندو، ڳچيءَ تائين پهچندو؛ ۽ ان جا ڦهليل پر تنهنجي ملڪ جي سڄي ويڪر کي ڀري ڇڏيندا، اي عمانوايل!“
9اي قومون، ڀُورا ٿي وڃو ۽ ٽٽي پئو! اي سڀ پري جا ملڪو، ٻڌو! هٿيار ٻڌو ۽ ٽٽي پئو؛ هٿيار ٻڌو ۽ ٽٽي پئو! 10پنهنجو منصوبو ٺاهيو، پر اهو اجايو ٿي ويندو؛ ڳالهه ڪريو، پر اها قائم نہ رهندي—ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ اسان سان گڏ آهي.
11ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ پنهنجو مضبوط هٿ مون تي رکي، مون کي هن قوم جي واٽ تي هلڻ کان منع ڪندي فرمايو تہ
12”جنهن کي هيءَ قوم سازش سڏي ٿي، تنهن کي اوهين سازش نہ سڏيو؛ جنهن کان اهي ڊڄن ٿا، تنهن کان نہ ڊڄو ۽ نہ دهشت کائو. 13آسمان جي لشڪرن جو پيءُ—انهيءَ کي ئي اوهان پاڪ ڄاڻو. هو ئي اوهان جو خوف هجي، هو ئي اوهان جي دهشت هجي. 14هو هڪ مقدس ٿيندو؛ پر اسرائيل جي ٻنهي گهراڻن لاءِ ٺوڪر کارائيندڙ پٿر ۽ ڪيرائيندڙ چٽان ٿيندو، ۽ يروشلم جي رهاڪن لاءِ ڦندو ۽ جال ٿيندو. c c v14 پطرس ۽ پولس ٻئي يسوع کي هن پٿر جو نالو ڏين ٿا — 1 پطرس 2:8؛ روميون 9:33. 15انهن مان ڪيترا ئي ٺوڪر کائيندا؛ ڪرندا ۽ ڀڄي پوندا، ڦاسندا ۽ پڪڙيا ويندا.“
16شاهدي کي سنڀالي رکو؛ منهنجن شاگردن جي وچ ۾ تعليم تي مهر هڻو. 17مان اسان جي پيءُ جو انتظار ڪندس، جيڪو يعقوب جي گهراڻي کان پنهنجو منهن لڪائي رهيو آهي؛ مان هن تي اميد رکندس. 18ڏسو، مان آهيان، ۽ اهي ٻار جيڪي اسان جي پيءُ مون کي ڏنا—صيّون جبل تي رهندڙ آسمان جي لشڪرن جي پيءُ جي طرفان اسرائيل ۾ نشان ۽ عجائب آهيون. d d v18 عبرانين 2:13 ۾ اهي لفظ يسوع جي وات ۾ رکيا ويا آهن — جن ٻارن کي هو پنهنجو ٿو ڪري ڄاڻائي، اهي اهي آهن جيڪي اسان جي پيءُ کيس ڏنا آهن.
19جڏهن اهي اوهان کي چون ٿا تہ ”مئلن جي روحن کي سڏيندڙن ۽ ڀوتن کان پڇا ڪندڙن کان پڇو، جيڪي ڪنڀن ۽ ٻڙٻڙائين ٿا،“ تڏهن ڇا ڪنهن قوم کي پنهنجي پيءُ کان نہ پڇڻ گهرجي؟ ڇا جيئرن لاءِ مئلن کان پڇا ڪجي؟ 20تعليم ۽ شاهديءَ ڏانهن! جيڪڏهن اهي هن ڪلام موجب نہ ٿا ڳالهائين، تہ انهن لاءِ صبح جو اجالو ناهي. 21ڏکويل ۽ بکايل ٿي اهي ملڪ ۾ ڀٽڪندا ڦرندا؛ جڏهن بک ۾ مبتلا ٿيندا، تڏهن ڪاوڙجي پنهنجي بادشاهه ۽ پنهنجي پيءُ تي لعنت وجهندا ۽ مٿي ڏسندا. 22اهي زمين ڏانهن ڏسندا ۽ رڳو ڏک ۽ اونداهي، ڏکن جي گهري اونداهي ڏسندا؛ ۽ کين گهاٽي اونداهيءَ ۾ ڌڪيو ويندو.
