يشعياه 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹زمونږ پلار ماته وفرمائيل چې، ”يوه لويه تختۀ واخله او په هغې باندې په صفا توګه داسې وليکه: ’دا د مَهَير شَلال حَش بَز دے.‘“ ^a a v1 د مَهَير شَلال حَش بَز مطلب دا دے چې ”لوټ ته چټک، غنيمت ته تېز“ — دا يوه ژوندۍ نښه وه چې اَسور به ژر دمشق او سامريه لوټ کړى.

²نو ما د ګواهۍ ورکولو دپاره قابلِ اعتبار ګواهان راوبلل — اوريا کاهن او زکريا د يَبرکيا زوئ.

³بيا زۀ د نبيه ښځې سره لاړم؛ هغه اُميدواره شوه او يو زوئ يې وزيږولو، او زمونږ پلار ماته وفرمائيل چې، ”د هغۀ نوم مَهَير شَلال حَش بَز کېږده. ⁴د دې نه مخکښې چې هلک ’زما پلاره‘ يا ’زما مورې‘ وئيل زده کړى، د دمشق مال او د سامريه لوټ به د اَسور د بادشاه په مخکښې يوړے شى.“

⁵زمونږ پلار بيا هم ماته وفرمائيل چې،

⁶”ځکه چې دې قوم د شيلوخ په نرمۍ سره بهېدونکو اوبو نه انکار وکړو او په رزين او د رملياه په زوئ باندې خوشحالېږى، ^b b v6 شيلوخ يوه وړه، نرمه نهر وه چې د يروشلم سره نزدې بهېدله — په قصد سره د ۷ آيت د فرات د ډوبوونکى سېلاب سره يې مقابله کړے شوې ده. ⁷نو ځکه اختياروال پلار به پر هغوئ باندې د دې سيند زورور سېلابى اوبه راولى — د اَسور بادشاه او د هغۀ ټوله لوئى. دا به پر خپلو ټولو نهرونو راپورته شى او د خپلو ټولو غاړو نه به واوړى، ⁸او دا به يهوداه ته ور وبهيږى، ډوبوى به او تېرېږى به، تر غاړې پورې به ورسيږى؛ او د هغۀ غځېدلى وزرونه به ستا د مُلک پلنوالے ډک کړى، اے عمانوئيل.“

⁹اے قومونو، ټوټې ټوټې شئ او مات شئ! واورئ، اے ټولو لرې ملکونو! خپلې جنګى جامې وتړئ او مات شئ؛ خپلې جنګى جامې وتړئ او مات شئ! ¹⁰خپله منصوبه جوړه کړئ، خو هغه به هېڅ نۀ شى؛ خپله خبره وکړئ، خو هغه به ونۀ درېږى — ځکه چې زمونږ پلار زمونږ سره دے.

¹¹زمونږ پلار ماته داسې وفرمائيل، کله چې يې خپل زورور لاس په ما باندې کېښودو، او ماته يې خبردارے راکړو چې د دې قوم په لار مۀ ځه:

¹²”هر هغه څۀ ته سازش مۀ وايئ کوم ته چې دا قوم سازش وائى؛ د هغه څۀ نه مۀ يرېږئ چې هغوئ ترې يرېږى، او مۀ وېرېږئ. ¹³د آسمان د لښکرو پلار — همغه دے چې تاسو ته ئې پاک ګڼل پکار دى. هم هغه دې ستاسو وېره وى؛ هم هغه دې ستاسو ډار وى. ¹⁴هغه به مقدس ځائ شى؛ خو د اِسرائيل د دواړو کورونو دپاره به د خنډ کانړے او د راپرځېدو ګټه وى، او د يروشلم اوسېدونکو دپاره يو جال او يوه دام. ^c c v14 پطروس او پولوس دواړو عيسىٰ همدا کانړے بللے دے — ۱-پطروس ۲:۸؛ روميانو ۹:۳۳. ¹⁵په هغوئ کښې به ډېر خلق ودانګى؛ هغوئ به راپرځى او مات به شى، هغوئ به په دام کښې ونښلى او ونيولے به شى.“

¹⁶ګواهى وساته؛ زما د مريدانو په مينځ کښې تعليم مُهر کړه. ¹⁷زۀ به د زمونږ پلار انتظار وکړم، چې د يعقوب د کور نه خپل مخ پټوى؛ زۀ به په هغۀ اُميد ولرم. ¹⁸دا زۀ يم، او هغه بچى چې زمونږ پلار ماته راکړى دى — په اِسرائيل کښې د آسمان د لښکرو د پلار له طرفه نښانې او معجزې، چې د صيون په غرۀ باندې اوسيږى. ^d d v18 عبرانيانو ۲:۱۳ دا الفاظ د عيسىٰ په خوله کښې ږدى — هغه بچى چې هغه يې خپل بولى، هغه دى چې زمونږ پلار يې هغۀ ته ورکوى.

¹⁹کله چې هغوئ تاسو ته ووائى چې، ”د مړو ارواحو سره خبرې کوونکو او هغه کسانو نه چې د روحونو نه پوښتنه کوى، چې پس پس او بڼبڼ کوى، پوښتنه وکړئ،“ نو آيا يو قوم ته پکار نۀ دى چې د خپل پلار نه پوښتنه وکړى؟ آيا هغوئ به د ژوندو دپاره د مړو نه پوښتنه کوى؟ ²⁰تعليم او ګواهۍ ته راشئ! کۀ هغوئ د دې خبرې مطابق خبرې نۀ کوى، نو د هغوئ دپاره د سحر رڼا نشته. ²¹پرېشانه او وږى به دوئ په مُلک کښې ګرځى؛ کله چې لوږه ورباندې سخته شى، نو هغوئ به په غضب شى او په خپل بادشاه او خپل پلار به ښېرا وکړى، او بره به وګورى. ²²هغوئ به زمکې ته وګورى او يواځې پرېشانى او تيارۀ به وينى، د تکليف خوابدى؛ او هغوئ به په ګاړه تيارۀ کښې وشړلے شى.