Yesaya 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹Rama kita ngandika marang aku: “Njupuka blebekan gedhe, lan tulisana ing kono kanthi cetha: ‘Darbeke Maher-Salal-Has-Bas.’” ^a a v1 Maher-Salal-Has-Bas tegese ‘enggal marang jarahan, cepet marang rayahan’ — sawijining pretandha urip yen ora suwe maneh Asyur bakal nggawa lunga Damsyik lan Samaria. ²Mulane aku njaluk seksi-seksi kang kena dipercaya supaya nekseni kanggo aku—Uria, imam iku, lan Zakharia anake Yeberekhya.

³Banjur aku nyedhaki nabi wadon mau; dheweke ngandhut lan nglairake anak lanang, lan Rama kita ngandika marang aku: “Wenehana jeneng Maher-Salal-Has-Bas. ⁴Sadurunge bocah iku bisa ngucap ‘Bapakku’ utawa ‘Ibuku,’ bandhane Damsyik lan jarahane Samaria bakal digawa menyang ngarsane raja ing Asyur.”

⁵Rama kita ngandika maneh marang aku:

⁶“Amarga bangsa iki wis nampik banyu Siloah kang mili lirih, lan bungah-bungah marang Rezin sarta anake Remalya, ^b b v6 Siloah iku kali cilik kang mili lirih cedhak Yerusalem — kanthi sengaja dibandhingake karo banjir gedhe Kali Efrat ing ayat 7. ⁷mulane Sang Rama Kang Mahakwasa bakal nekakake nglawan wong-wong mau banyu banjir kang gedhe saka Kali gedhe iku—yaiku raja ing Asyur sakehe kamulyane. Banyu iku bakal mundhak ngliwati sakehe iline lan nrajang sakehe pinggire, ⁸banjur bakal nrajang lumebu ing Yehuda, ngelebi lan ngliwati, tekan sagulu; lan swiwine kang megar bakal ngebaki jembare tanahmu, dhuh Imanuel.”

⁹Padha ajura, he para bangsa, lan padha remuka! Padha rungokna, he kabeh tanah kang adoh! Padha nyandhanga gegaman lan padha remuka; padha nyandhanga gegaman lan padha remuka! ¹⁰Padha ngrantama rencana, nanging bakal muspra; padha ngucapna pangucap, nanging ora bakal kelakon— awit Rama kita nunggil karo kita.

¹¹Awit mangkene pangandikane Rama kita marang aku, nalika astane kang santosa ana ing aku, kang ngelingake aku supaya aja mlaku ing dalane bangsa iki:

¹²“Aja padha ngarani sekongkelan marang samubarang kang diarani sekongkelan dening bangsa iki; aja padha wedi marang apa kang diwedeni wong-wong mau, lan aja padha giris. ¹³Rama Panguwasaning bala swarga—Panjenengane iku kang kudu koksucekake. Panjenengane kang kudu kokwedeni; Panjenengane kang kudu dadi girismu. ¹⁴Panjenengane bakal dadi papan pasucen; nanging tumrap turune Israel karo-karone, Panjenengane bakal dadi watu kang njalari kesandhung lan parang kang njalari tiba, sarta tumrap para wong kang manggon ing Yerusalem dadi jiret lan kala. ^c c v14 Petrus lan Paulus padha nyebut Gusti Yesus minangka watu iki — 1 Ptr 2:8; Rum 9:33. ¹⁵Akeh ing antarane wong-wong mau bakal kesandhung; bakal tiba lan remuk, bakal kena jiret lan ketangkep.”

¹⁶Simpenana paseksen iki; segelen piwulang iki ing antarane para muridku. ¹⁷Aku bakal nganti-anti marang Rama kita, kang ngaling-alingi pasuryane saka turune Yakub; aku bakal ngarep-arep marang Panjenengane. ¹⁸Iki aku, lan anak-anak kang diparingake Rama kita marang aku—dadi pretandha lan kaelokan ing Israel saka Rama Panguwasaning bala swarga, kang akedhaton ing Gunung Sion. ^d d v18 Ibrani 2:13 ndokokake tembung-tembung iki ing lesane Gusti Yesus — anak-anak kang diakoni dening Panjenengane iku para kang diparingake dening Rama kita marang Panjenengane.

¹⁹Manawa wong-wong padha kandha marang kowe: “Padha nakokna marang para dhukun lan wong kang ngundang arwah, kang padha bisik-bisik lan nggremeng,” apa sawijining bangsa ora kudu takon marang Ramane? Apa wong urip kudu njaluk pitutur marang wong mati? ²⁰Marang piwulang lan paseksen! Yen wong-wong ora caturan cocog karo pangandika iki, dheweke padha ora duwe pepadhang bangun esuk. ²¹Kanthi sangsara lan keluwen, wong-wong mau bakal padha nglambrang ing tanah iku; nalika kaluwen banget, bakal padha nepsu lan ngipat-ipati rajane lan Ramane, sarta padha tumenga ndhuwur. ²²Banjur bakal padha ndeleng marang bumi, lan mung weruh kasangsaran lan pepeteng, petenge kasusahan; sarta bakal padha disurung menyang pepeteng kang kandel.