Saiki wis dicithak

Yesaya 9 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
Diskon 15% kanggo pesenan kapisan panjenengan →
Kitab

Pepadhang Sumunar ing Galilea

Pepadhang teka ing tlatah kang luwih dhisik diasorake, piranti perang kang belepotan getih diobong, lan ana Bayi kaparingake kang sinebut Rama kang Langgeng. Banjur swarane dadi atos: Efraim nanggapi karusakan kanthi gumunggung bab bahan bangunan kang luwih apik, para pamimpin nasarake, sedulur ngremed sedulur, lan astane kang kaacungake ora ditarik.

Pasal 9.

Nanging ora bakal ana pepeteng tumrap kang nandhang sangsara. Ing wektu kepungkur Panjenengane ngasorake tanah Zebulon lan Naftali, nanging ing tembe Panjenengane ngluhurake dalaning sagara, sabrange Kali Yarden, Galilea, tanahe para bangsa. a a v1 Matius ngetrapake pamecan iki tumrap pakaryane Gusti Yesus ing Galilea — Matius 4:15-16. Pepadhang kang sumunar ing Zebulon lan Naftali iku Gusti Yesus piyambak. Bangsa kang lumaku ing pepeteng wis padha ndeleng pepadhang kang gedhe; marang wong-wong kang manggon ing tanah pepeteng lelimengan, pepadhang wis sumunar. b b v2 Matius mratelakake marang kita yen pepadhang iki sumunar ana ing Gusti Yesus — dheweke ngetrapake tembung-tembung iki tumrap wiwitane pakaryane ing Galilea (Matius 4:15-16). Paduka sampun ngathahaken bangsa punika; Paduka sampun ngagengaken kabingahanipun. Tiyang-tiyang sami bingah wonten ing ngarsa Paduka kados kabingahan nalika panen, kados tiyang ingkang bingah nalika ngedum-edum jarahan. Awit pasangan ingkang dados momotanipun, saha palang ing pundhakipun, teken ingkang nindhes piyambakipun, sampun Paduka remukaken kados ing dinten Midian. Awit saben sepatuning prajurit ingkang ngidak-idak ing gumuruhing peperangan, saha saben sandhangan ingkang kebak getih, badhe kabesmi dados urub-urubing geni. Awit wis miyos Bayi kanggo kita, kanggo kita wis kaparingake sawijining Putra; lan pangwasaning paprentahan bakal ana ing pamidhangane. Lan asmane bakal sinebut: Juru Rembug kang Ngeram-eramake, Allah kang Mahakwasa, Rama kang Langgeng, Pangeran Katentreman. Wuwuhing paprentahan lan katentremane bakal tanpa wekasan, ana ing dhampar Dawud lan tumrap kratone, kanggo njejegake lan nyantosakake kanthi kaadilan lan kabeneran wiwit saiki nganti salawas-lawase. Grengsenge Rama kang nguwasani wadya-balaning swarga bakal nindakake prakara iki. c c v7 Dhampar Dawud nemu Ratune kang langgeng ana ing Gusti Yesus — Lukas 1:32-33. Rama kita, Sang Yehuwah kang nguwasani sakehing wadya-bala ing swarga, nekakake apa kang ora bisa ditindakake dening ratu ing donya: sawijining Kraton kaadilan lan kabeneran kang tanpa wekasan.

Pangandika Tumrap Gumunggunge Yakub

Sang Rama Kang Mahakwasa wis ngutus pangandika tumrap Yakub, lan iku wis tumiba marang Israel. Lan sakabehing bangsa bakal padha ngerti marang iku — Efraim lan wong-wong kang manggon ing Samaria — kang kalawan ati kang kumalungkung lan gumunggung padha ngucap: “Bata-bata wis padha ambruk, nanging kita bakal mbangun maneh nganggo watu tatahan; wit-wit anjir wis padha ditegor, nanging kita bakal nggenteni nganggo wit aras.” Mulane Rama kita nangekake para satrune Rezin kanggo nglawan wong-wong mau, lan ngobarake para mungsuhe. Aram saka ing wetan lan wong Filisti saka ing kulon wis padha nguntal Israel kanthi cangkem mangap. Sanadyan mangkono bebendune durung sumingkir, lan astane isih kaacungake.

Ewasemono bangsa iku ora padha mratobat marang Panjenengane kang wis nggebag wong-wong mau, lan ora ngupaya Rama kang nguwasani wadya-balaning swarga. Mulane Rama kita ngethok saka Israel sirah lan buntut, pang kurma lan glagah, mung sajroning sadina, para pinituwa lan wong kang kajen keringan iku sirahe, lan nabi kang mulangake goroh iku buntute. Awit wong-wong kang nuntun bangsa iki padha nasarake, lan wong-wong kang dituntun dening wong-wong mau padha tumpes. Mulane Sang Rama Kang Mahakwasa ora rena marang para nom-nomane, lan ora paring welas marang para bocah lola lan para randhane; awit saben wong iku duraka lan tukang gawe piala, lan saben cangkem ngucapake kabodhoan. Sanadyan mangkono bebendune durung sumingkir, lan astane isih kaacungake.

Awit piala iku murub kaya geni; mangsa eri lan rerungkudan; ngobong grumbul-grumbul ing alas, nganti kumelun munggah dadi tugu kukus. Marga saka bebenduning Rama kang nguwasani wadya-balaning swarga, tanah iku kobong, lan bangsa iku dadi kaya urub-urubing geni; ora ana wong kang ngeman sadulure. Wong-wong padha nyaplok ing sisih tengen, nanging isih padha ngelih; padha mangan ing sisih kiwa, nanging ora padha wareg; saben wong mangan daginging lengene dhewe. Manasye mangan Efraim, lan Efraim mangan Manasye, lan kekarone bebarengan nglawan Yehuda. Sanadyan mangkono bebendune durung sumingkir, lan astane isih kaacungake.