Jalila ustiga nur taraladi
Avval xor qilingan oʻlkaga nur keladi, qonga botgan jang anjomlari yondiriladi va Abadiy Ota deb ataladigan bir bola beriladi. Soʻngra ohang qattiqlashadi: Efrayim vayronlikka yanada yaxshi qurilish ashyolari bilan maqtanib javob beradi, yoʻlboshchilar yoʻldan ozdiradi, birodar birodarni yutadi, choʻzilgan qoʻl esa qaytarilmaydi.
9 1Lekin azob chekkan oʻsha yurt uchun endi zulmat boʻlmaydi. Oldinroq U Zabulun va Naftali oʻlkasini xor qilgan edi, keyinchalik esa dengiz yoʻlini, Iordan daryosining narigi tomonini, xalqlar Jalilasini sharafladi. a a v1 Matto bu bashoratni Isoning Jalilada qilgan xizmatiga tatbiq etadi — Matto 4:15-16. Zabulun va Naftalida taralgan nur — Isoning Oʻzidir. 2Zulmatda yurgan xalq buyuk nurni koʻrdi; qop-qorongʻi oʻlkada yashaganlar ustiga nur porladi. b b v2 Matto bu nur Isoda taralganini aytadi — bu soʻzlarning oʻzini u Isoning Jalilada xizmatini boshlashiga tatbiq etadi (Matto 4:15-16). 3Sen xalqni koʻpaytirding, uning quvonchini orttirding. Ular hosil yigʻim-terimidagi shodlik kabi, oʻlja boʻlishganda odamlar quvonganidek, Sening huzuringda shodlanadilar. 4Chunki uning yukli boʻyinturugʻini, yelkasidagi xodani, zolimining tayogʻini Midiyon kunidagidek sindirib tashlading. 5Jang shovqinida yer tepgan jangchining har bir etigi, qonga belangan har bir kiyim olovga yoqilgʻi boʻlib yondiriladi. 6Chunki biz uchun bir bola tugʻildi, bizga bir oʻgʻil ato etildi; hokimiyat Uning yelkasida boʻladi. Uning ismi Ajib Maslahatchi, Qudratli Xudo, Abadiy Ota, Tinchlik Shahzodasi deb atalur. 7Uning hokimiyati va tinchligining ortishiga chek boʻlmaydi, U Dovud taxtida va uning shohligi ustida hukm surib, bu shohlikni adolat va solihlik bilan hozirdan to abadulabad mustahkamlab, turgʻun qiladi. Osmon qoʻshinlarining Otasining gʻayrati buni amalga oshiradi. c c v7 Dovud taxti oʻzining abadiy Shohini Isoda topadi — Luqo 1:32-33. Otamiz, butun osmon qoʻshinlarining Egamizi, yerdagi hech bir shoh amalga oshira olmagan narsani amalga oshiradi: cheksiz adolat va solihlik shohligini.
Yoqub takabburligiga qarshi soʻz
8Hazrati Ota Yoqubga qarshi bir soʻz yuborgan edi, u Isroil ustiga tushdi. 9Takabbur va mangʻur yurak bilan: — deb gapiradigan butun xalq — Efrayim va Samariya aholisi buni biladi: 10“Gʻishtlar qulab tushdi, lekin biz yoʻnilgan toshlar bilan qaytadan quramiz; shikomira daraxtlari kesib tashlandi, lekin biz ularning oʻrniga sadir daraxtlarini oʻtkazamiz.” 11Shunga koʻra Otamiz ularga qarshi Razinning raqiblarini koʻtaradi, dushmanlarini qoʻzgʻatadi. 12Sharqdagi Oromlar va gʻarbdagi filistlar ogʻizlarini ochib Isroilni yeb bitirdilar. Shunga qaramay, Uning gʻazabi qaytmadi, qoʻli hamon choʻzilgan turibdi.
13Shunday boʻlsa-da, xalq oʻzini urgan Zotga qaytmadi, osmon qoʻshinlarining Otasini izlamadi. 14Shunga koʻra Otamiz Isroildan bir kunning oʻzida ham boshni, ham dumni, xurmo shoxini ham, qamishni ham kesib tashladi, 15oqsoqol va obroʻli odam — bosh, yolgʻon oʻrgatadigan paygʻambar esa dumdir. 16Zero, bu xalqni yetaklaydiganlar ularni adashtiradilar, yetaklanganlar esa yutib yuboriladilar. 17Shuning uchun Hazrati Ota ularning yigitlaridan quvonmaydi, ularning yetim-yesirlariga va bevalariga rahm qilmaydi; chunki har biri xudosiz va yovuz, har bir ogʻiz ahmoqlik gapiradi. Shunga qaramay, Uning gʻazabi qaytmadi, qoʻli hamon choʻzilgan turibdi.
18Chunki yovuzlik olovdek yonadi; u tikan va yantoqni yeb bitiradi; oʻrmon chakalakzorlarini yoqib yuboradi, ular tutun ustuni boʻlib yuqoriga koʻtariladi. 19Osmon qoʻshinlarining Otasining qahri bilan oʻlka kuyib ketdi, xalq olovga yoqilgʻidek boʻlib qoldi; hech kim oʻz birodarini ayamaydi. 20Ular oʻng tomondan tilib olar, lekin hamon och qolar; chap tomondan yeb bitirar, lekin toʻymaslar; har biri oʻz bilagining goʻshtini yeydi. 21Manashe Efrayimni, Efrayim esa Manasheni yeydi, ikkovi birgalikda Yahudoga qarshi chiqadilar. Shunga qaramay, Uning gʻazabi qaytmadi, qoʻli hamon choʻzilgan turibdi.