Το φως ανατέλλει στη Γαλιλαία
Φως έρχεται στην περιοχή που ταπεινώθηκε πρώτη, η ματωμένη πολεμική εξάρτυση καίγεται, και δίνεται ένα παιδί που ονομάζεται Αιώνιος Πατέρας. Έπειτα ο τόνος σκληραίνει: ο Εφραΐμ απαντά στην καταστροφή καυχώμενος για καλύτερα οικοδομικά υλικά, οι ηγέτες παραπλανούν, αδελφός κατατρώει αδελφό, και το απλωμένο χέρι δεν αποσύρεται.
9 1Όμως δεν θα υπάρχει σκοτάδι γι’ αυτήν που βρισκόταν σε αγωνία. Παλιότερα ταπείνωσε τη γη του Ζαβουλών και του Νεφθαλί, αργότερα όμως τίμησε τον δρόμο της θάλασσας, πέρα από τον Ιορδάνη, τη Γαλιλαία των εθνών. a a v1 Ο Ματθαίος εφαρμόζει αυτή την προφητεία στο έργο του Ιησού στη Γαλιλαία — Ματθ. 4:15-16. Το φως που ανατέλλει στον Ζαβουλών και στον Νεφθαλί είναι ο ίδιος ο Ιησούς. 2Ο λαός που περπατάει στο σκοτάδι είδε μεγάλο φως· σ’ εκείνους που ζούσαν σε γη με βαθύ σκοτάδι έλαμψε φως. b b v2 Ο Ματθαίος μάς λέει πως αυτό το φως ανέτειλε στον Ιησού — εφαρμόζει αυτά ακριβώς τα λόγια στην αρχή του έργου του στη Γαλιλαία (Ματθαίος 4:15-16). 3Πολλαπλασίασες το έθνος· αύξησες τη χαρά του. Χαίρονται μπροστά σου όπως χαίρονται στον θερισμό, όπως αγάλλονται οι άνθρωποι όταν μοιράζουν τα λάφυρα. 4Γιατί τον ζυγό του φορτίου του, και τη ράβδο πάνω στον ώμο του, το ραβδί του καταπιεστή του, τα συνέτριψες όπως την ημέρα της Μαδιάμ. 5Γιατί κάθε μπότα του πολεμιστή που ποδοπατάει μέσα στον σάλαγο της μάχης, και κάθε ρούχο βουτηγμένο στο αίμα, θα καούν σαν καύσιμο για τη φωτιά. 6Γιατί ένα παιδί γεννήθηκε για μας, ένας γιος δόθηκε σ’ εμάς· και η εξουσία θα είναι πάνω στον ώμο του. Και το όνομά του θα ονομαστεί Θαυμαστός Σύμβουλος, Ισχυρός Θεός, Αιώνιος Πατέρας, Άρχοντας της Ειρήνης. 7Στην αύξηση της εξουσίας του και της ειρήνης δεν θα υπάρχει τέλος, πάνω στον θρόνο του Δαβίδ και πάνω στο βασίλειό του, για να το στηρίξει και να το στερεώσει με το δίκαιο και με τη δικαιοσύνη από τώρα και παντοτινά. Ο ζήλος του Πατέρα των ουράνιων στρατευμάτων θα το κάνει αυτό. c c v7 Ο θρόνος του Δαβίδ βρίσκει τον αιώνιο Βασιλιά του στον Ιησού — Λουκάς 1:32-33. Ο Πατέρας μας, ο Κύριος όλων των ουράνιων στρατευμάτων, πραγματοποιεί αυτό που κανένας επίγειος βασιλιάς δεν μπορούσε: μια βασιλεία δικαίου και δικαιοσύνης χωρίς τέλος.
Ένας λόγος ενάντια στην υπερηφάνεια του Ιακώβ
8Ο Κυρίαρχος Πατέρας έστειλε έναν λόγο ενάντια στον Ιακώβ, και αυτός έπεσε πάνω στον Ισραήλ. 9Και όλος ο λαός θα το μάθει — ο Εφραΐμ και οι κάτοικοι της Σαμάρειας — αυτοί που λένε με υπερήφανη και αλαζονική καρδιά: 10«Τα τούβλα έπεσαν, όμως εμείς θα ξαναχτίσουμε με πελεκητές πέτρες· οι συκομουριές κόπηκαν, όμως εμείς θα βάλουμε κέδρους στη θέση τους». 11Γι’ αυτό ο Πατέρας μας σηκώνει εναντίον τους τους αντιπάλους του Ρεσίν, και ξεσηκώνει τους εχθρούς τους. 12Οι Αραμαίοι από τα ανατολικά και οι Φιλισταίοι από τα δυτικά καταβρόχθισαν τον Ισραήλ με ανοιχτό στόμα. Παρ’ όλα αυτά ο θυμός του δεν απομακρύνθηκε, και το χέρι του είναι ακόμα απλωμένο.
13Όμως ο λαός δεν στράφηκε σ’ εκείνον που τον χτύπησε, ούτε αναζήτησε τον Πατέρα των ουράνιων στρατευμάτων. 14Γι’ αυτό ο Πατέρας μας έκοψε από τον Ισραήλ και κεφάλι και ουρά, κλαδί φοινικιάς και καλάμι, σε μία μόνο μέρα, 15ο γέροντας και ο έντιμος άνθρωπος είναι το κεφάλι, και ο προφήτης που διδάσκει ψέματα είναι η ουρά. 16Γιατί εκείνοι που οδηγούν αυτόν τον λαό τον παραπλανούν, και εκείνοι που οδηγούνται από αυτούς καταποντίζονται. 17Γι’ αυτό ο Κυρίαρχος Πατέρας δεν χαίρεται για τους νέους τους, και δεν σπλαχνίζεται τα ορφανά τους και τις χήρες τους· γιατί όλοι είναι ασεβείς και κακοποιοί, και κάθε στόμα λέει ανοησίες. Παρ’ όλα αυτά ο θυμός του δεν απομακρύνθηκε, και το χέρι του είναι ακόμα απλωμένο.
18Γιατί η κακία καίει σαν φωτιά· καταναλώνει τα βάτα και τα αγκάθια· ανάβει τις λόχμες του δάσους, και τυλίγονται προς τα πάνω σε μια στήλη καπνού. 19Από την οργή του Πατέρα των ουράνιων στρατευμάτων, η γη καίγεται, και ο λαός έγινε σαν καύσιμο για τη φωτιά· κανείς δεν λυπάται τον αδελφό του. 20Κόβουν στα δεξιά, όμως εξακολουθούν να πεινούν· καταβροχθίζουν στα αριστερά, όμως δεν χορταίνουν· καθένας καταβροχθίζει τη σάρκα του δικού του μπράτσου. 21Ο Μανασσής καταβροχθίζει τον Εφραΐμ, και ο Εφραΐμ τον Μανασσή, και μαζί στρέφονται ενάντια στον Ιούδα. Παρ’ όλα αυτά ο θυμός του δεν απομακρύνθηκε, και το χέρι του είναι ακόμα απλωμένο.