Yesaya 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹Nalika jamane Ahas, anak Yotham, putu Uzia, raja ing Yehuda, Rezin raja ing Aram lan Pekah anak Remalya raja ing Israel nglurug menyang Yerusalem arep perang nglawan kutha iku, nanging ora bisa ngalahake. ²Bareng turune Dawud krungu kabar: “Aram wis sekuthon karo Efraim,” atine Ahas lan rakyate padha gumeter kaya wit-witan ing alas katempuh ing angin.

³Banjur Rama kita ngandika marang Yesaya: “Lungaa, methukna Ahas, kowe lan anakmu Sear-Yasub, ing pungkasane ilen-ilen blumbang ndhuwur, ing dalan menyang Pategalane Tukang Umbah-umbah, ^a a v3 Sear-Yasub tegese “ana turahan kang bakal bali” — jenenge bocah iku dhewe dadi pawarta pangarep-arep kang digawa marang raja kang lagi wedi. ⁴lan kandhakna marang dheweke: Diati-ati, sing tatag, aja wedi lan aja tawar atimu marga saka tunggak kayu loro kang isih kemelun kukuse iki—marga saka nepsune kang mulad-mulad saka Rezin, Aram, lan anake Remalya. ⁵Marga Aram, bebarengan karo Efraim lan anake Remalya, wis ngrancang piala marang kowe, pangucape:

⁶‘Ayo kita nglurug nyerang Yehuda, digawe giris, dibedhah kanggo kita dhewe, lan anake Tabeel kita jumenengake raja ing kono,’ ⁷mangkene pangandikane Rama kita Kang Mahakwasa: Iki ora bakal lestari, lan ora bakal kedadeyan. ⁸Awit sirahe Aram iku Damsyik, lan sirahe Damsyik iku Rezin. Sajrone sewidak lima taun Efraim bakal remuk—ora dadi bangsa maneh. ⁹Sirahe Efraim iku Samaria, lan sirahe Samaria iku anake Remalya. Yen kowe ora ngadeg kukuh ing pracaya, kowe ora bakal lestari ngadeg babar pisan.”

Rama kita Ngandika Maneh marang Ahas

¹⁰Rama kita ngandika maneh marang Ahas, pangandikane:

¹¹“Njaluka pretandha marang Ramamu; jeroa kaya ing jagad pati utawa dhuwura kaya ing langit.”

¹²Nanging Ahas mangsuli: “Kawula boten badhe nyuwun, saha boten badhe nyobi Rama kita.”

¹³Yesaya banjur kandha: “Rungokna, he turune Dawud! Apa durung cukup anggonmu padha nyayahake manungsa? Apa kowe isih arep nyayahake Ramaku uga? ¹⁴Mulane Rama kita Kang Mahakwasa piyambak bakal maringi pretandha marang kowe: Lah, prawan iku bakal ngandheg, nglairake anak lanang, lan bakal dijenengake Imanuel. ^b b v14 Matius ngetrapake pameca iki langsung marang Gusti Yesus, kang miyos saka prawan Maryam (Mat 1:22-23). “Imanuel” tegese “Gusti Allah nunggil karo kita” — Rama kita kang nyedhak lumantar Kang Putra. ¹⁵Bocah iku bakal mangan dhadhih lan madu nganti tekan wektu dheweke bisa nampik piala lan milih kabecikan. ¹⁶Sadurunge bocah iku bisa nampik piala lan milih kabecikan, tanah kang raja lorone kokwedeni iku bakal ditinggal suwung.

¹⁷Rama kita bakal nekakake marang kowe, marang rakyatmu, lan marang kulawangsane bapakmu, dina-dina kang durung tau ana kaya mangkono wiwit Efraim pisah saka Yehuda—yaiku raja Asyur.

¹⁸Ing dina iku Rama kita bakal singsot nimbali laler saka ilen-ilen kali ing Mesir kang adoh lan tawon ing tanah Asyur, ¹⁹lan kabeh bakal padha teka lan manggon ing jurang-jurang kang jero lan ing sela-selane watu karang, ing sakehe grumbul eri lan ing sakehe panggonan pangombe.

²⁰Ing dina iku Rama kita Kang Mahakwasa bakal nyukur—nganggo lading kang disewa saka sabrange bengawan Efrat, yaiku raja Asyur—rambuting sirah lan wuluning sikil, sarta jenggote uga bakal dicukur resik. ²¹Ing dina iku ana wong kang bakal ngopeni pedhet siji lan wedhus loro, ²²lan marga saka akehe puhan, dheweke bakal mangan dhadhih; saben wong kang isih kari ing tanah iku bakal mangan dhadhih lan madu.

²³Ing dina iku, saben panggonan kang ana wit anggure sewu, kang regane salaka sewu keping, bakal dadi eri lan grumbul eri. ²⁴Wong-wong padha mrono nggawa panah lan gandhewa, amarga kabeh tanah iku bakal dadi grumbul eri lan eri. ²⁵Kowe ora bakal lunga menyang punthuk-punthuk kang biyen digarap nganggo pacul, marga wedi marang grumbul eri lan eri; panggonan iku bakal dadi pangonan sapi lan papan idak-idakane wedhus.”