Twee konings trek op teen Jerusalem
Twee konings trek teen Jerusalem op, en Agas se hart bewe soos bome in die wind. Jesaja bring ons Vader se woord dat die komplot nie sal standhou nie, en bied enige teken aan wat hy wil hê. Agas weier onder 'n skyn van vroomheid, en tog kom die teken — Immanuel.
7 1In die dae van Agas, seun van Jotam, seun van Ussia, die koning van Juda, het Resin, die koning van Aram, en Peka, seun van Remalia, die koning van Israel, teen Jerusalem opgetrek om daarteen te veg, maar hulle kon dit nie oorweldig nie. 2Toe die huis van Dawid hoor: “Aram het met Efraim saamgespan,” het die harte van Agas en sy volk gebewe soos die bome van die woud voor die wind.
3Toe sê ons Vader vir Jesaja: “Gaan Agas tegemoet, jy en jou seun Sear-Jasub, by die einde van die watervoor van die boonste dam, op die pad na die Bleikersveld, a a v3 Sear-Jasub beteken “’n oorblyfsel sal terugkeer” — die seun se naam was self ’n boodskap van hoop wat na ’n bang koning gedra is. 4en sê vir hom: Wees versigtig, bly kalm, moenie bang wees of moed verloor oor hierdie twee rokende stukke brandhout nie—oor die gloeiende toorn van Resin, Aram en die seun van Remalia nie. 5Omdat Aram, saam met Efraim en die seun van Remalia, kwaad teen jou beraam het en gesê het:
6‘Kom ons trek op teen Juda en verskrik dit, skeur dit vir onsself oop en stel die seun van Tabeal as koning daaroor aan,’ 7so sê die Soewereine Vader: Dit sal nie standhou nie, en dit sal nie gebeur nie. 8Want die hoof van Aram is Damaskus, en die hoof van Damaskus is Resin. Binne vyf-en-sestig jaar sal Efraim verbrysel word—nie meer ’n volk nie. 9Die hoof van Efraim is Samaria, en die hoof van Samaria is die seun van Remalia. As julle nie in die geloof vasstaan nie, sal julle glad nie bly staan nie.”
Die Vader spreek weer met Agas
10Ons Vader het weer met Agas gespreek en gesê:
11“Vra vir jou Vader ’n teken; laat dit so diep soos die graf of so hoog soos die hemel wees.”
12Maar Agas het gesê: “Ek sal nie vra nie, en ek sal nie ons Vader op die proef stel nie.”
13Jesaja het gesê: “Luister, huis van Dawid! Is dit nie genoeg dat julle mense vermoei nie? Moet julle my Vader ook vermoei? 14Daarom sal die Soewereine Vader self vir julle ’n teken gee: Kyk, die maagd sal swanger word, ’n seun baar en hom Immanuel noem. b b v14 Matteus pas hierdie profesie direk op Jesus toe, wat uit die maagd Maria gebore is (Matt 1:22-23). “Immanuel” beteken “God met ons” — ons Vader wat in sy Seun naderkom. 15Hy sal dikmelk en heuning eet teen die tyd dat hy weet om die kwaad te verwerp en die goeie te kies. 16Voordat die seun weet om die kwaad te verwerp en die goeie te kies, sal die land waarvan jy die twee konings vrees, verlate wees.
17Ons Vader sal oor jou, jou volk en jou vader se huis dae bring soos daar nie was sedert Efraim van Juda weggebreek het nie—die koning van Assirië.
18In dié dag sal ons Vader fluit vir die vlieg uit die verre strome van Egipte en vir die by in die land van Assirië, 19en hulle sal almal kom en neerstryk in die steil klowe en in die skeure van die rotse, op al die doringbosse en by al die drinkplekke.
20In dié dag sal die Soewereine Vader—met ’n skeermes wat van oorkant die Eufraat gehuur is, die koning van Assirië—die hare van die kop en die bene afskeer, en die baard ook wegvee. 21In dié dag sal ’n man ’n jong koei en twee skape in die lewe hou, 22en weens die oorvloed melk sal hy dikmelk eet; almal wat in die land oorgebly het, sal dikmelk en heuning eet.
23In dié dag sal elke plek waar daar duisend wingerdstokke ter waarde van duisend silwerstukke is, doringstruike en doringbosse word. 24Mense kom daar met pyle en boog, want die hele land sal doringbosse en doringstruike wees. 25Jy sal nie na die heuwels gaan wat eens met die skoffelpik bewerk is nie, uit vrees vir die doringbosse en doringstruike; hulle word weiveld vir beeste en trapgrond vir skape.”