Nagsalakay ang Duha ka Hari sa Jerusalem

Duha ka hari ang nagapanaw batok sa Jerusalem kag ang tagipusuon ni Acaz nagakurog subong sang mga kahoy sa hangin. Si Isaias nagadala sang pulong sang aton Amay nga indi magtindog ang plano, kag nagaalok sing bisan ano nga tanda nga luyagan niya. Nagdumili si Acaz sa idalom sang pagpakita sing pagkabalaan, gani ang tanda nag-abot man gihapon — Emmanuel.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 3–9, 11

Kapitulo 7.

Sa mga adlaw ni Ahaz nga anak ni Jotham, nga anak ni Uzzias, nga hari sang Juda, nagsalakay sa Jerusalem si Rezin nga hari sang Aram kag si Peka nga anak ni Remalias nga hari sang Israel agud awayon ini, apang wala nila ini madaug. Sang mabatian sang panimalay ni David, “Nag-isa na ang Aram sa Efraim,” nagkurog ang mga tagipusoon ni Ahaz kag sang iya katawohan subong sang mga kahoy sa kagulangan nga ginahampak sang hangin.

Niyan nagsiling ang aton Amay kay Isaias, “Lakat ka kag sugataa si Ahaz, ikaw kag ang imo anak nga si Sear-jasub, sa punta sang ilig-an sang ibabaw nga punong, sa dalan pakadto sa Uma sang Manugbunak, ^a kag silinga sia: Mag-andam ka, magpakalma ka, dili ka magkahadlok ukon magkaluya sang imo tagipusoon tungud sining duha ka nagaaso nga tuod sang gatong—tungud sang mabangis nga kaakig ni Rezin, sang Aram, kag sang anak ni Remalias. Bangud nga ang Aram, kaupod sang Efraim kag sang anak ni Remalias, nagplano sing malaut batok sa imo, nga nagasiling,

‘Magsalakay kita batok sa Juda, pahadlukon ta ini, bukhon ta ini para sa aton kaugalingon, kag ibutang ta ang anak ni Tabeel subong hari sa ibabaw sini,’ amo ini ang ginasiling sang Soberano nga Amay: Indi ini magtindog, kag indi ini matabo. Kay ang ulo sang Aram amo ang Damasco, kag ang ulo sang Damasco amo si Rezin. Sa sulod sang kan-uman kag lima ka tuig madugmok ang Efraim—indi na isa ka katawohan. Ang ulo sang Efraim amo ang Samaria, kag ang ulo sang Samaria amo ang anak ni Remalias. Kon indi kamo magpakalig-on sa pagtoo, indi gid kamo makatindog.”

Naghambal Liwat ang Amay kay Ahaz

Naghambal liwat ang aton Amay kay Ahaz, nga nagasiling,

“Mangayo ka sing tanda sa imo Amay; himoa ini nga subong kadalom sang lulubngan ukon subong kataas sang mga langit.”

Apang nagsiling si Ahaz, “Indi ako mangayo, kag indi ko pagtilawan ang aton Amay.”

Nagsiling si Isaias, “Pamati kamo, panimalay ni David! Indi bala tuman na nga ginapakapoy ninyo ang mga tawo? Kinahanglan pa bala nga pakapuyon man ninyo ang akon Amay? Gani ang Soberano nga Amay mismo magahatag sa inyo sing tanda: Yari karon, ang birhen magabusong, magabata sing lalaki, kag ngalanan sia nga Emmanuel. ^b Magakaon sia sing keso kag dugos tubtub nga mahibaloan niya ang pagsikway sang malaut kag pagpili sang maayo. Antes mahibaloan sang bata ang pagsikway sang malaut kag pagpili sang maayo, ang duta sang duha ka hari nga imo ginakahadlukan pagabayaan.

Dalhon sang aton Amay sa imo, sa imo katawohan, kag sa panimalay sang imo amay ang mga adlaw nga wala pa matabo kutub sang pagbulag sang Efraim sa Juda—ang hari sang Asiria.

Sa sadto nga adlaw magapanihol ang aton Amay sa langaw gikan sa malayo nga mga suba sang Egipto kag sa putyukan sa duta sang Asiria, kag magaabut sila tanan kag magapahamtang sa matarum nga mga nalupyakan kag sa mga buho sang mga bato, sa tanan nga katunukan kag sa tanan nga mga palaimnan.

Sa sadto nga adlaw magakiskis ang Soberano nga Amay—paagi sa labaha nga gin-arkila gikan sa tabok sang Eufrates, ang hari sang Asiria—sang balahibo sang ulo kag sang mga paa, kag palison man ang burangos. Sa sadto nga adlaw magabuhi ang isa ka tawo sing tinday nga baka kag duha ka karnero, kag tungud sang kabuganaan sang gatas, magakaon sia sing keso; ang tanan nga nabilin sa duta magakaon sing keso kag dugos.

Sa sadto nga adlaw, ang tagsa ka duog nga may 1,000 ka puno sang ubas nga nagakantidad sing 1,000 ka bilog nga pilak mangin-tunukon kag katunukan. Magakadto didto ang mga tawo nga may mga pana kag busogan, kay ang bug-os nga duta mangin-katunukan kag tunukon. Indi ka magkadto sa mga bakolod nga gin-uma anay sang sadol, tungud sa kahadlok sa katunukan kag tunukon; mangin-halalban ini sang mga baka kag talamakan sang mga karnero.”