يسعياه 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹يهوداه جي بادشاهه عزياه جي پٽ يوتام جي پٽ آحز جي ڏينهن ۾، ارام جي بادشاهه رضين ۽ اسرائيل جي بادشاهه رمليا جي پٽ فقح يروشلم سان وڙهڻ لاءِ ان تي چڙهائي ڪئي، پر ان تي غالب نہ اچي سگھيا. ²جڏهن داؤد جي گھراڻي کي خبر پئي تہ ”ارام افرائيم سان گڏجي ويو آهي،“ تڏهن آحز ۽ سندس قوم جا دل ائين ڏڪڻ لڳا جيئن واءَ اڳيان ٻيلي جا وڻ ڏڪندا آهن.

³پوءِ اسان جي پيءُ يسعياه کي چيو تہ ”تون ۽ تنهنجو پٽ شيار ياشوب وڃي آحز سان ملو، مٿئين تلاءَ جي واهه جي ڇيڙي تي، ڌوٻين جي ٻنيءَ ڏانهن ويندڙ رستي تي، ^a a v3 شيار ياشوب جي معنيٰ آهي ”بچيل ٽولو موٽي ايندو“. ان ڇوڪري جو نالو پاڻ ئي اميد جو پيغام هو، جيڪو ڊڄندڙ بادشاهه ڏانهن کڻي وڃبو هو. ⁴ان کي چئو تہ خبردار رهه، ٿڌو ٿي ويهه، ڊڄ نہ ۽ دل نہ هار، انهن ٻارڻ جي ٻن دونهائيندڙ ٽڪرن ڪري، يعني رضين، ارام ۽ رمليا جي پٽ جي ڏاڍي ڪاوڙ ڪري. ⁵ڇاڪاڻ تہ ارام، افرائيم ۽ رمليا جي پٽ سان گڏجي، تنهنجي خلاف بڇڙائيءَ جي صلاح ڪئي آهي ۽ چيو اٿن تہ

⁶’اچو تہ يهوداه تي چڙهائي ڪريون، ان کي ڊيڄاريون، ان کي چيري پاڻ لاءِ ورهائي وٺون، ۽ ان تي طبئيل جي پٽ کي بادشاهه بڻايون،‘ ⁷مقتدر پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ اهو قائم نہ رهندو ۽ نہ ٿيندو. ⁸ڇاڪاڻ تہ ارام جو مٿو دمشق آهي، ۽ دمشق جو مٿو رضين آهي. پنجهٺ ورهين اندر افرائيم ڀڄي ڀورا ڀورا ٿي ويندو، ۽ قوم نہ رهندو. ⁹افرائيم جو مٿو سامريه آهي، ۽ سامريه جو مٿو رمليا جو پٽ آهي. جيڪڏهن اوهين ايمان ۾ پختا نہ رهندا تہ بلڪل بيهي نہ سگھندا.“

پيءُ وري آحز سان ڳالهائي ٿو

¹⁰اسان جي پيءُ آحز سان وري ڳالهائي چيائينس تہ

¹¹”تنهنجي پيءُ کان نشان گھُر، ڀلي پاتال جيترو اونهو هجي يا آسمان جيترو اوچو.“

¹²پر آحز چيو تہ ”آءٌ نہ گھرندس، ۽ اسان جي پيءُ کي نہ آزمائيندس.“

¹³يسعياه چيو تہ ”اي داؤد جا گھراڻا، ٻڌو! ڇا اهو ڪافي ناهي تہ اوهين ماڻهن کي ٿڪايو ٿا؟ ڇا منهنجي پيءُ کي بہ ٿڪائڻ ضروري آهي؟ ¹⁴تنهنڪري مقتدر پيءُ پاڻ اوهان کي هڪ نشان ڏيندو: ڏسو، هيءَ ڪنواري حامله ٿيندي، پٽ ڄڻيندي ۽ سندس نالو عمانوئيل رکندي. ^b b v14 متي هي پيشنگوئي سڌو سنئون يسوع تي لاڳو ڪري ٿو، جيڪو ڪنواري مريم مان ڄائو (متي 1:22-23). ”عمانوئيل“ جي معنيٰ آهي ”خدا اسان سان“. اسان جو پيءُ سندس فرزند ۾ اسان جي ويجھو اچي ٿو. ¹⁵جڏهن هو بڇڙائيءَ کي رد ڪرڻ ۽ چڱائيءَ کي چونڊڻ ڄاڻندو، تڏهن هو ڏهي ۽ ماکي کائيندو هوندو. ¹⁶ان کان اڳ جو ڇوڪرو بڇڙائيءَ کي رد ڪرڻ ۽ چڱائيءَ کي چونڊڻ ڄاڻي، تنهن کان اڳ ئي اها زمين، جنهن جي ٻن بادشاهن کان تون ڊڄين ٿو، ويران ٿي ويندي.

¹⁷اسان جو پيءُ تو تي، تنهنجي قوم تي ۽ تنهنجي ابي جي گھراڻي تي اهڙا ڏينهن آڻيندو جهڙا افرائيم جي يهوداه کان ڌار ٿيڻ کان وٺي ڪڏهن نہ آيا هئا، يعني اسور جي بادشاهه کي.

¹⁸انهيءَ ڏينهن اسان جو پيءُ مصر جي ڏورانهن ندين جي مک کي ۽ اسور جي ملڪ ۾ ماکيءَ جي مک کي سيٽي وڄائي سڏيندو، ¹⁹۽ اهي سڀ اچي اونهين کھائين ۽ پٿرن جي ڦاٽن ۾، سڀني ڪانڊيرن تي ۽ پاڻيءَ جي سڀني ٿاڻن تي ويهي رهندا.

²⁰انهيءَ ڏينهن مقتدر پيءُ فرات جي ٻي پار کان ڀاڙي تي آندل اُسترو، يعني اسور جو بادشاهه، کڻي مٿي ۽ ٽنگن جا وار مُنڊي ڇڏيندو، ۽ ڏاڙهي بہ صفا ختم ڪري ڇڏيندو. ²¹انهيءَ ڏينهن هڪ ماڻهو هڪڙي جوان ڳئون ۽ ٻه رڍون جيئريون رکندو، ²²۽ کير جي گھڻائيءَ سبب هو ڏهي کائيندو. ملڪ ۾ جيڪي بچيل هوندا، اهي سڀ ڏهي ۽ ماکي کائيندا.

²³انهيءَ ڏينهن هر اها جاءِ، جتي چاندي جي هزار ٽڪرن جون هزار انگورن جون ويلون هونديون هيون، ڪانڊيرا ۽ ڪنڊا ٿي پوندي. ²⁴ماڻهو اتي تير ۽ ڪمان کڻي ايندا، ڇاڪاڻ تہ سڄي زمين ڪانڊيرا ۽ ڪنڊا ٿي ويندي. ²⁵جيڪي ٽڪريون ڪنهن وقت ڪوڏرن سان کوٽيون ويون هيون، تن ڏانهن اوهين ڪانڊيرن ۽ ڪنڊن جي خوف کان نہ ويندا. اهي ڍورن لاءِ چراگاهه ۽ رڍن لاءِ لتاڙ جي جاءِ بڻجي وينديون.“