Τώρα και σε έντυπη μορφή

Ησαΐας 7 FHB Father's Heart Bible™

ΠατέραςΙησούςΠνεύμα
15% έκπτωση στην πρώτη σου παραγγελία →
Βιβλίο

Δύο βασιλιάδες βαδίζουν εναντίον της Ιερουσαλήμ

Δύο βασιλιάδες βαδίζουν εναντίον της Ιερουσαλήμ και η καρδιά του Άχαζ τρέμει όπως τα δέντρα στον άνεμο. Ο Ησαΐας φέρνει τον λόγο του Πατέρα μας ότι το σχέδιο δεν θα σταθεί, και του προσφέρει όποιο σημείο θελήσει. Ο Άχαζ αρνείται με προσποιητή ευσέβεια, κι έτσι το σημείο έρχεται ούτως ή άλλως — Εμμανουήλ.

Κεφάλαιο 7.

Τον καιρό του Άχαζ, γιου του Ιωάθαμ, γιου του Οζία, βασιλιά του Ιούδα, ο Ρεσίν, ο βασιλιάς της Αράμ, και ο Φεκά, ο γιος του Ρεμαλία, ο βασιλιάς του Ισραήλ, βάδισαν εναντίον της Ιερουσαλήμ για να την πολεμήσουν, αλλά δεν μπόρεσαν να την κυριεύσουν. Όταν ο οίκος του Δαβίδ άκουσε: «Η Αράμ ένωσε τις δυνάμεις της με τον Εφραΐμ», σείστηκε η καρδιά του Άχαζ και του λαού του όπως σείονται τα δέντρα του δάσους μπροστά στον άνεμο.

Τότε ο Πατέρας μας είπε στον Ησαΐα: «Πήγαινε να συναντήσεις τον Άχαζ, εσύ και ο γιος σου ο Σεάρ-Ιασούβ, στην άκρη του αγωγού της πάνω δεξαμενής, στον δρόμο προς το χωράφι του Γναφέα, a a v3 Το Σεάρ-Ιασούβ σημαίνει «ένα υπόλοιπο θα επιστρέψει» — το όνομα του παιδιού ήταν το ίδιο ένα μήνυμα ελπίδας που μεταφέρθηκε σ’ έναν φοβισμένο βασιλιά. και πες του: Πρόσεξε, μείνε ήρεμος, μη φοβάσαι και μη δειλιάζεις μπροστά σ’ αυτά τα δύο αποκαΐδια που καπνίζουν — μπροστά στην άγρια οργή του Ρεσίν, της Αράμ και του γιου του Ρεμαλία. Επειδή η Αράμ, μαζί με τον Εφραΐμ και τον γιο του Ρεμαλία, σχεδίασε το κακό εναντίον σου, λέγοντας:

“Ας βαδίσουμε εναντίον του Ιούδα, ας τον τρομοκρατήσουμε, ας τον διασπάσουμε για τον εαυτό μας και ας βάλουμε βασιλιά σ’ αυτόν τον γιο του Ταβεήλ”, να τι λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας: Αυτό δεν θα σταθεί και δεν θα γίνει. Γιατί η κεφαλή της Αράμ είναι η Δαμασκός, και η κεφαλή της Δαμασκού είναι ο Ρεσίν. Μέσα σε εξήντα πέντε χρόνια ο Εφραΐμ θα συντριβεί — δεν θα είναι πια λαός. Η κεφαλή του Εφραΐμ είναι η Σαμάρεια, και η κεφαλή της Σαμάρειας είναι ο γιος του Ρεμαλία. Αν δεν σταθείτε σταθεροί στην πίστη, δεν θα σταθείτε καθόλου».

Ο Πατέρας μιλάει ξανά στον Άχαζ

Ο Πατέρας μας μίλησε ξανά στον Άχαζ, λέγοντας:

«Ζήτησε ένα σημάδι από τον Πατέρα σου· κάν’ το βαθύ σαν τον άδη ή ψηλό σαν τους ουρανούς».

Αλλά ο Άχαζ είπε: «Δεν θα ζητήσω, και δεν θα βάλω τον Πατέρα μας σε δοκιμή».

Ο Ησαΐας είπε: «Ακούστε, οίκε του Δαβίδ! Δεν σας φτάνει που κουράζετε τους ανθρώπους; Πρέπει να κουράσετε και τον Πατέρα μου; Γι’ αυτό ο ίδιος ο Κυρίαρχος Πατέρας θα σας δώσει ένα σημάδι: Δείτε, η παρθένος θα συλλάβει, θα γεννήσει γιο και θα τον ονομάσει Εμμανουήλ. b b v14 Ο Ματθαίος εφαρμόζει αυτή την προφητεία άμεσα στον Ιησού, που γεννήθηκε από την παρθένο Μαρία (Ματθ. 1:22-23). Το «Εμμανουήλ» σημαίνει «ο Θεός μαζί μας» — ο Πατέρας μας που πλησιάζει μέσα στον Υιό του. Θα τρώει βούτυρο και μέλι μέχρι να μάθει να απορρίπτει το κακό και να διαλέγει το καλό. Προτού το παιδί μάθει να απορρίπτει το κακό και να διαλέγει το καλό, η χώρα των δύο βασιλιάδων που τρέμεις θα εγκαταλειφθεί.

Ο Πατέρας μας θα φέρει πάνω σ’ εσένα, στον λαό σου και στον οίκο του πατέρα σου μέρες σαν αυτές που δεν υπήρξαν από τότε που ο Εφραΐμ αποσπάστηκε από τον Ιούδα — τον βασιλιά της Ασσυρίας.

Εκείνη την ημέρα ο Πατέρας μας θα σφυρίξει για τη μύγα από τα μακρινά ρυάκια της Αιγύπτου και για τη μέλισσα στη γη της Ασσυρίας, και θα έρθουν όλες και θα καθίσουν στις απόκρημνες χαράδρες και στις σχισμές των βράχων, πάνω σε όλα τα βάτα και σε όλες τις ποτίστρες.

Εκείνη την ημέρα ο Κυρίαρχος Πατέρας θα ξυρίσει — μ’ ένα ξυράφι νοικιασμένο από πέρα από τον Ευφράτη, τον βασιλιά της Ασσυρίας — τα μαλλιά του κεφαλιού και τις τρίχες των ποδιών, και θα σαρώσει και τα γένια. Εκείνη την ημέρα ένας άνθρωπος θα κρατήσει ζωντανά μια νεαρή αγελάδα και δύο πρόβατα, και εξαιτίας της αφθονίας του γάλακτος, θα τρώει βούτυρο· όλοι όσοι απομείνουν στη χώρα θα τρώνε βούτυρο και μέλι.

Εκείνη την ημέρα, κάθε τόπος με χίλια κλήματα αξίας χιλίων αργυρών νομισμάτων θα γίνει αγκάθια και βάτα. Οι άνθρωποι θα πηγαίνουν εκεί με βέλη και τόξο, γιατί όλη η γη θα είναι βάτα και αγκάθια. Δεν θα πας στους λόφους που κάποτε δούλευαν με το σκαλιστήρι, από φόβο για τα βάτα και τα αγκάθια· γίνονται βοσκότοπος για τα βόδια και τόπος που ποδοπατούν τα πρόβατα».