Laleur Paeh dina Minyak

Paribasa ngeunaan saeutik pisan anu bisa ngaruksak loba: laleur paéh dina minyak seungit, abdi tunggang kuda bari pangéran leumpang, jalma bodo anu ngabinasakeun dirina ku omonganana sorangan. Kasabaran ngaleuleuskeun amarah pangawasa; hateup anu ngarandeg jeung omongan sambarangan di kamar duanana dimimitian ti nu leutik.

Pasal 10.

Laleur anu paeh ngabalukarkeun minyak seungit beunang nyampur jadi bau jeung ragragan; nya kitu deui kabodoan saeutik bae leuwih beurat timbang kabijaksanaan jeung kahormatan. Hate jalma binangkit nyondong ka katuhu, tapi hate si bodo nyondong ka kenca. Komo mun si bodo keur leumpang di jalan, teu boga pikiran, sarta manehna nembongkeun ka saban jalma yen manehna teh bodo. Lamun amarah pangereh nyentak ka maneh, ulah ninggalkeun pancen maneh, sabab kasabaran bisa nengtremkeun kasalahan anu gede.

Aya hiji kajahatan anu geus katenjo ku kuring di handapeun panonpoe, nya eta kasalahan anu asalna ti pangereh: kabodoan diteundeun di loba tempat anu luhur, sabalikna nu baleunghar dariuk di tempat nu handap. Kuring geus nenjo badega naraek kuda, ari para menak leumpang suku cara badega. Sing saha anu ngali liang bisa jadi tigebrus ka jerona, sarta sing saha anu ngabobok tembok bisa jadi diteureup ku oray. Sing saha anu meulahan batu bisa cilaka ku eta batu, sarta sing saha anu ngabeulah kai aya dina bahaya ku eta kai. Lamun kampakna mintul sarta sorana teu diasah, maneh kudu make tanaga leuwih gede; tapi kabijaksanaan mawa kahasilan.

Lamun oray geus nyoco samemeh dijampe, nu ngajampena teu meunang naon-naon. Caritaan jalma binangkit mawa kahadean ka dirina, tapi biwir si bodo nyilakakeun dirina. Awal caritaanana teh kabodoan, sarta ahir omonganana teh kageloan anu jahat. Sanajan kitu si bodo terus bae ngomong. Taya saurang ge anu nyaho naon anu bakal datang, jeung saha anu bisa nyaritakeun ka batur naon anu bakal kajadian sanggeus manehna?

Jalma barodo cape ku pagaweanana sorangan, sabab maranehna teu nyaho-nyaho acan jalan ka kota. Cilaka maneh, hey nagri, lamun rajana budak keneh sarta para menakna aramprok-amprok dahar ti isuk-isuk. Bagja maneh, hey nagri, lamun rajana turunan para gegeden sarta para menakna sarasarap dina waktu anu merenah—pikeun meunang tanaga, lain pikeun mabok. Ku lantaran kedul, kaso-kaso imah ngagubrag, sarta ku lantaran leungeun embung usik, imah bocor. Kadaharan dijieun pikeun kaseurian, sarta anggur ngabungahkeun hirup, jeung duit nyumponan sagala rupa. Ulah nyumpahan raja sanajan ngan dina pikiran, sarta ulah nyumpahan nu beunghar sanajan di jero kamar sare, sabab manuk di langit bisa mawa caritaan maneh, sarta sato nu jangjangan bisa ngalaporkeun naon anu diucapkeun ku maneh.