तेलमा मरेका झिँगा
धेरै कुरा बिगार्न कति थोरैले पुग्छ भन्ने उखानहरू: अत्तरमा मरेका झिँगा, घोडामा चढेका दास र पैदल हिँड्ने राजकुमार, आफ्नै बोलीले विनाश निम्त्याउने मूर्ख। शान्त स्वभावले शासकको क्रोध मत्थर पार्छ; खस्कँदो छाना र सुत्ने कोठामा बोलिएको लापरवाह वचन दुवै सानैबाट सुरु हुन्छन्।
10 1मरेका झिँगाले अत्तर बनाउनेको तेललाई गन्हाउने र कुहिने बनाउँछन्; त्यसै गरी थोरै मूर्खता बुद्धि र आदरभन्दा गह्रौं हुन्छ। 2बुद्धिमानको हृदय आफ्नो दाहिनेतिर झुक्छ, तर मूर्खको हृदय आफ्नो देब्रेतिर। 3मूर्ख बाटोमा हिँड्दा पनि उसमा बुद्धि हुँदैन, र ऊ मूर्ख हो भनी सबैलाई देखाउँछ। 4शासकको क्रोध तिम्रो विरुद्ध उठ्यो भने पनि आफ्नो ठाउँ नछोड, किनकि शान्त स्वभावले ठूला अपराधहरूलाई शान्त पार्छ।
5मैले सूर्यमुनि एउटा खराबी देखेको छु, जुन शासकबाट आउने भूलजस्तो हो: 6मूर्खतालाई धेरै उच्च स्थानमा राखिएको छ, जबकि धनीहरू तल्लो पदमा बस्छन्। 7मैले दासहरूलाई घोडामा चढेका देखेको छु, अनि राजकुमारहरूलाई दासजस्तै पैदल हिँडेका देखेको छु। 8जसले खाल्डो खन्छ, त्यो त्यसमा खस्न सक्छ, र जसले पर्खाल भत्काउँछ, त्यसलाई सर्पले टोक्न सक्छ। 9जसले ढुङ्गा खन्छ, त्यसलाई तिनले चोट पुर्याउन सक्छन्, र जसले मुढा चिर्छ, त्यो तिनबाट जोखिममा पर्छ। 10बन्चरो बोधो छ र त्यसको धार उध्याइएको छैन भने, तिमीले बढी बल लगाउनुपर्छ; तर बुद्धिले सफलता दिलाउँछ।
11सर्पलाई वशमा पार्नुअघि नै त्यसले टोक्यो भने, सर्प वशमा पार्नेलाई केही लाभ हुँदैन। 12बुद्धिमानका वचनहरूले उसलाई निगाह दिलाउँछन्, तर मूर्खका ओठहरूले उसैलाई नष्ट पार्छन्। 13उसका वचनको सुरुआत मूर्खता हो, र उसको कुराको अन्त्य दुष्ट पागलपन हो। 14तैपनि मूर्खले बोलिरहन्छ। के आउँदै छ भनी कसैलाई थाहा छैन, र उसपछि के हुनेछ भनी कसले कसैलाई बताउन सक्छ?
15मूर्खहरू आफ्नो कामले आफैलाई थकाउँछन्, किनकि तिनीहरूलाई सहर जाने बाटोसमेत थाहा हुँदैन। 16ए देश, धिक्कार तँलाई, जब तेरो राजा बालक हुन्छ र तेरा राजकुमारहरू बिहानै भोज गर्छन्। 17ए देश, धन्य छस् तँ, जब तेरो राजा कुलीनहरूको छोरो हुन्छ र तेरा राजकुमारहरू उचित समयमा भोज गर्छन्— बलको निम्ति, नशाको निम्ति होइन। 18अल्छीपनले भाटाहरू झुक्छन्, र हातहरू निष्क्रिय भएर घर चुहिन्छ। 19रोटी हाँसोको निम्ति बनाइन्छ, र दाखमद्यले जीवनलाई आनन्दित पार्छ, र पैसाले सबै कुराको जवाफ दिन्छ। 20राजालाई आफ्ना विचारमा पनि सराप नदेऊ, र धनीलाई आफ्नो सुत्ने कोठामा पनि सराप नदेऊ, किनकि आकाशको चराले तिम्रा वचनहरू बोकेर लैजान सक्छ, र पखेटा भएको प्राणीले तिमीले भनेको कुरा बताइदिन सक्छ।