എണ്ണയിലെ ചത്ത ഈച്ചകൾ

വളരെയധികം നശിപ്പിക്കാൻ എത്ര കുറച്ചു മതി എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചൊല്ലുകൾ: സുഗന്ധതൈലത്തിലെ ചത്ത ഈച്ചകൾ, കുതിരപ്പുറത്തു ദാസന്മാരും കാൽനടയായി പ്രഭുക്കന്മാരും, സംസാരിച്ചു സംസാരിച്ചു സ്വയം നാശത്തിലെത്തുന്ന മൂഢൻ. ശാന്തത അധിപതിയുടെ കോപത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നു; താഴ്ന്നുതൂങ്ങുന്ന മേൽക്കൂരയും കിടപ്പറയിലെ അശ്രദ്ധമായ വാക്കും രണ്ടും ചെറുതായിട്ടാണ് തുടങ്ങുന്നത്.

അധ്യായം 10.

ചത്ത ഈച്ചകൾ സുഗന്ധതൈലക്കാരന്റെ എണ്ണയെ നാറ്റിച്ച് പുളിപ്പിക്കുന്നു; അങ്ങനെ അല്പം ഭോഷത്തം ജ്ഞാനത്തെയും മാനത്തെയുംകാൾ ഘനമേറിയതാകുന്നു. ജ്ഞാനിയുടെ ഹൃദയം വലത്തോട്ടു ചായുന്നു, എന്നാൽ ഭോഷന്റെ ഹൃദയമോ ഇടത്തോട്ടും. ഭോഷൻ വഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾപോലും അവനു ബുദ്ധിയില്ല, താൻ ഭോഷനാണെന്ന് അവൻ എല്ലാവർക്കും കാണിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. ഭരണാധികാരിയുടെ കോപം നിന്റെനേരേ ഉയർന്നാൽ നിന്റെ സ്ഥാനം വിട്ടുപോകരുത്, എന്തെന്നാൽ ശാന്തത വലിയ തെറ്റുകളെ ശമിപ്പിക്കുന്നു.

സൂര്യനു കീഴിൽ ഞാൻ കണ്ട ഒരു തിന്മയുണ്ട്, ഭരണാധികാരിയിൽനിന്നു വരുന്നതരം തെറ്റ്: ഭോഷത്തം പല ഉന്നതസ്ഥാനങ്ങളിലും പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെടുന്നു, ധനവാന്മാരോ താഴ്ന്ന സ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്നു. അടിമകൾ കുതിരപ്പുറത്തും, പ്രഭുക്കന്മാർ അടിമകളെപ്പോലെ കാൽനടയായി നടക്കുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു. കുഴി കുഴിക്കുന്നവൻ അതിൽ വീണേക്കാം, മതിൽ പൊളിക്കുന്നവനെ പാമ്പു കടിച്ചേക്കാം. കല്ലു വെട്ടിയെടുക്കുന്നവന് അവയാൽ മുറിവേറ്റേക്കാം, വിറകു കീറുന്നവന് അവയാൽ ആപത്തുവന്നേക്കാം. കോടാലി മൂർച്ചയില്ലാതെ അതിന്റെ വായ്ത്തല മൂർച്ചകൂട്ടാതിരുന്നാൽ നീ അധികം ബലം പ്രയോഗിക്കേണ്ടിവരും; എന്നാൽ ജ്ഞാനം വിജയം നൽകുന്നു.

മന്ത്രം ചൊല്ലുന്നതിനുമുമ്പ് പാമ്പു കടിച്ചാൽ മന്ത്രവാദിക്ക് ഒന്നും പ്രയോജനമില്ല. ജ്ഞാനിയുടെ വാക്കുകൾ അവനു പ്രീതി നേടിക്കൊടുക്കുന്നു, എന്നാൽ ഭോഷന്റെ അധരങ്ങൾ അവനെത്തന്നെ വിഴുങ്ങുന്നു. അവന്റെ വാക്കുകളുടെ തുടക്കം ഭോഷത്തവും അവന്റെ സംസാരത്തിന്റെ അവസാനം ദുഷ്ടമായ ഭ്രാന്തുമാകുന്നു. എന്നിട്ടും ഭോഷൻ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. വരാനിരിക്കുന്നത് ആർക്കും അറിയില്ല, അവന്റെശേഷം സംഭവിക്കുന്നത് ആർക്കെങ്കിലും പറഞ്ഞുകൊടുക്കാൻ ആർക്കു കഴിയും?

ഭോഷന്മാർ തങ്ങളുടെ അധ്വാനത്താൽ തങ്ങളെത്തന്നെ ക്ഷീണിപ്പിക്കുന്നു, എന്തെന്നാൽ പട്ടണത്തിലേക്കുള്ള വഴിപോലും അവർക്ക് അറിയില്ല. ദേശമേ, നിന്റെ രാജാവു ബാലനായിരിക്കുകയും നിന്റെ പ്രഭുക്കന്മാർ രാവിലേ വിരുന്നു കഴിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ നിനക്കു ഹാ കഷ്ടം. ദേശമേ, നിന്റെ രാജാവു കുലീനന്മാരുടെ മകനായിരിക്കുകയും നിന്റെ പ്രഭുക്കന്മാർ ഉചിതസമയത്ത്— ബലത്തിനായി, ലഹരിക്കായിട്ടല്ല—വിരുന്നു കഴിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ നീ അനുഗൃഹീതം. മടികൊണ്ടു മേൽക്കൂരയുടെ തുലാങ്ങൾ താഴുന്നു, അലസമായ കൈകൾകൊണ്ടു വീട്ടിൽ ചോർച്ച വരുന്നു. ചിരിക്കായി ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കുന്നു, വീഞ്ഞു ജീവിതത്തെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നു, പണമോ എല്ലാറ്റിനും ഉത്തരമാകുന്നു. നിന്റെ ചിന്തയിൽപോലും രാജാവിനെ ശപിക്കരുത്, നിന്റെ കിടപ്പറയിൽപോലും ധനവാനെ ശപിക്കരുത്, എന്തെന്നാൽ ആകാശത്തിലെ ഒരു പക്ഷി നിന്റെ വാക്കുകൾ കൊണ്ടുപോയേക്കാം, ചിറകുള്ള ഒരു ജീവി നീ പറയുന്നതു അറിയിച്ചേക്കാം.