તેલમાં મરેલી માખીઓ
ઘણું બગાડવા માટે કેટલું ઓછું પૂરતું છે તે વિશેનાં વચનો: અત્તરમાં મરેલી માખીઓ, ઘોડે ચડેલા દાસો અને પગપાળા ચાલતા રાજકુમારો, પોતાની વાતોથી જ પોતાનો નાશ નોતરતો મૂર્ખ. શાંતિ શાસકના ક્રોધને ઠંડો પાડે છે; નમી પડતું છાપરું અને શયનખંડમાં બોલાયેલો બેદરકાર શબ્દ, બંનેની શરૂઆત નાની હોય છે.
10 1મરેલી માખીઓ અત્તરવાળાના તેલને દુર્ગંધવાળું અને આથાવાળું બનાવે છે; તેમ થોડી મૂર્ખતા જ્ઞાન તથા સન્માન કરતાં વધી જાય છે. 2જ્ઞાનીનું હૃદય તેની જમણી તરફ વળે છે, પણ મૂર્ખનું હૃદય તેની ડાબી તરફ. 3જ્યારે મૂર્ખ રસ્તે ચાલે છે ત્યારે પણ તેનામાં સમજ હોતી નથી, અને તે દરેકને બતાવે છે કે પોતે મૂર્ખ છે. 4જો અધિકારીનો ક્રોધ તારી સામે ભભૂકી ઊઠે, તો તારું સ્થાન છોડતો નહિ, કારણ, શાંતિ મોટા અપરાધોને શમાવી દે છે.
5સૂર્ય તળે મેં એક અનિષ્ટ જોયું છે, એક એવી ભૂલ જે અધિકારી તરફથી આવે છે: 6મૂર્ખતાને ઘણાં ઊંચાં સ્થાનોએ બેસાડવામાં આવે છે, જ્યારે ધનવાનો નીચા સ્થાને બેસે છે. 7મેં ગુલામોને ઘોડા પર સવાર જોયા છે, અને રાજકુમારોને ગુલામોની જેમ પગે ચાલતા જોયા છે. 8જે ખાડો ખોદે છે તે તેમાં પડી શકે છે, અને જે દીવાલ તોડે છે તેને સાપ કરડી શકે છે. 9જે પથ્થરો ખોદી કાઢે છે તેને તેઓથી ઈજા થઈ શકે છે, અને જે લાકડાં ચીરે છે તેને તેઓથી જોખમ રહે છે. 10જો કુહાડી બૂઠી હોય અને તેની ધાર પાણી ન પાઈ હોય, તો વધારે બળ વાપરવું પડે છે; પણ જ્ઞાન સફળતા લાવે છે.
11જો સાપને વશ કરવામાં આવે તે પહેલાં જ તે કરડે, તો મદારીને કશો લાભ થતો નથી. 12જ્ઞાની માણસના શબ્દો તેને સૌની પ્રીતિ અપાવે છે, પણ મૂર્ખના હોઠ તેને જ ગળી જાય છે. 13તેના બોલવાની શરૂઆત મૂર્ખતા છે, અને તેની વાતનો અંત દુષ્ટ ઘેલછા છે. 14તોપણ મૂર્ખ બોલ્યે જ જાય છે. શું થવાનું છે તે કોઈ જાણતું નથી, અને તેના પછી શું થશે તે કોણ કોઈને કહી શકે?
15મૂર્ખો પોતાના કામથી પોતાને થકવી નાખે છે, કારણ, તેમને તો નગરનો રસ્તોય ખબર નથી. 16હે દેશ, તને અફસોસ, જ્યારે તારો રાજા બાળક હોય અને તારા રાજકુમારો સવારમાં મિજબાની કરે. 17હે દેશ, તું ધન્ય છે, જ્યારે તારો રાજા કુલીનોનો પુત્ર હોય અને તારા રાજકુમારો યોગ્ય સમયે મિજબાની કરે— બળ માટે, નહિ કે છાકટાપણા માટે. 18આળસથી મોભ નમી પડે છે, અને આળસુ હાથોથી ઘર ગળવા લાગે છે. 19ભોજન હાસ્ય માટે બનાવાય છે, અને દ્રાક્ષાસવ જીવનને આનંદિત કરે છે, અને પૈસો સર્વને જવાબ આપે છે. 20તારા વિચારમાંય રાજાને શાપ આપતો નહિ, અને તારા સૂવાના ઓરડામાંય ધનવાનને શાપ આપતો નહિ, કારણ, આકાશનું પંખી તારા શબ્દો લઈ જાય, અને પાંખવાળું પ્રાણી તું જે કહે તે જાહેર કરે.