Νεκρές μύγες στο λάδι

Ρητά για το πόσο λίγο αρκεί για να χαλάσει το πολύ: νεκρές μύγες στο άρωμα, δούλοι πάνω σε άλογα και άρχοντες πεζοί, ένας άφρονας που με τα λόγια του οδηγείται στην καταστροφή. Η ηρεμία αφοπλίζει την οργή του άρχοντα· μια στέγη που βουλιάζει και μια απρόσεκτη λέξη στην κρεβατοκάμαρα ξεκινούν και οι δύο από το μικρό.

Κεφάλαιο 10.

Οι νεκρές μύγες κάνουν το λάδι του αρωματοποιού να βρομάει και να ζυμώνεται· έτσι και λίγη ανοησία ζυγίζει περισσότερο από τη σοφία και την τιμή. Η καρδιά του σοφού κλίνει προς τα δεξιά του, η καρδιά όμως του ανόητου προς τα αριστερά του. Ακόμα κι όταν ο ανόητος περπατάει στον δρόμο, του λείπει η φρόνηση, και δείχνει σε όλους ότι είναι ανόητος. Αν ο θυμός του άρχοντα ξεσπάσει εναντίον σου, μην αφήσεις τη θέση σου, γιατί η ηρεμία κατευνάζει μεγάλα παραπτώματα.

Υπάρχει ένα κακό που είδα κάτω από τον ήλιο, ένα είδος λάθους που προέρχεται από έναν άρχοντα: η ανοησία τοποθετείται σε πολλές υψηλές θέσεις, ενώ οι πλούσιοι κάθονται σε χαμηλές θέσεις. Είδα δούλους πάνω σε άλογα, και άρχοντες να περπατούν πεζοί σαν δούλοι. Όποιος σκάβει λάκκο μπορεί να πέσει μέσα σ' αυτόν, και όποιον γκρεμίζει έναν τοίχο μπορεί να τον δαγκώσει φίδι. Όποιος λατομεί πέτρες μπορεί να πληγωθεί απ' αυτές, και όποιος σκίζει κούτσουρα κινδυνεύει απ' αυτά. Αν το τσεκούρι είναι στομωμένο και η κόψη του δεν ακονιστεί, πρέπει να βάλεις περισσότερη δύναμη· η σοφία όμως φέρνει την επιτυχία.

Αν το φίδι δαγκώσει προτού το γητέψουν, ο γητευτής δεν κερδίζει τίποτα. Τα λόγια του σοφού του χαρίζουν εύνοια, τα χείλη όμως του ανόητου τον καταστρέφουν. Η αρχή των λόγων του είναι ανοησία, και το τέλος των λόγων του είναι κακιά τρέλα. Κι όμως ο ανόητος συνεχίζει να μιλάει. Κανείς δεν ξέρει τι πρόκειται να συμβεί, και ποιος μπορεί να πει σε κάποιον τι θα γίνει μετά απ' αυτόν;

Οι ανόητοι εξαντλούνται με τη δουλειά τους, γιατί δεν ξέρουν ούτε καν τον δρόμο για την πόλη. Αλίμονό σου, χώρα, όταν ο βασιλιάς σου είναι παιδί και οι άρχοντές σου γλεντούν το πρωί. Μακάρια είσαι, χώρα, όταν ο βασιλιάς σου είναι γιος ευγενών και οι άρχοντές σου γλεντούν στην κατάλληλη ώρα—για δύναμη, και όχι για μέθη. Εξαιτίας της τεμπελιάς τα δοκάρια βουλιάζουν, και εξαιτίας των άεργων χεριών το σπίτι στάζει. Το ψωμί φτιάχνεται για γέλιο, και το κρασί χαροποιεί τη ζωή, και το χρήμα αποκρίνεται σε όλα. Μην καταριέσαι τον βασιλιά ούτε στις σκέψεις σου, και μην καταριέσαι τον πλούσιο ούτε στην κρεβατοκάμαρά σου, γιατί ένα πουλί του ουρανού μπορεί να μεταφέρει τα λόγια σου, και ένα φτερωτό πλάσμα μπορεί να αναφέρει αυτά που λες.