Το ψωμί πάνω στα νερά

Στείλε το ψωμί σου πάνω στα νερά και μοίρασε τη μερίδα σου σε πολλούς, αφού δεν μπορείς να ξέρεις ποια συμφορά έρχεται. Όποιος παρατηρεί τον άνεμο δεν σπέρνει ποτέ. Σπείρε πρωί και βράδυ, χάρου το φως, θυμήσου τις σκοτεινές ημέρες που έρχονται, και να ξέρεις ότι ο Θεός φέρνει τη νεότητα σε κρίση.

Κεφάλαιο 11.

Ρίξε το ψωμί σου πάνω στα νερά, γιατί ύστερα από πολλές μέρες θα το ξαναβρείς. Μοίρασε ένα μερίδιο σε εφτά, ακόμα και σε οχτώ, γιατί δεν ξέρεις τι συμφορά μπορεί να πέσει πάνω στη γη. Αν τα σύννεφα είναι γεμάτα, ρίχνουν βροχή πάνω στη γη· κι αν ένα δέντρο πέσει προς το νότο ή προς το βορρά, στον τόπο όπου πέφτει, εκεί θα μείνει. Όποιος παρατηρεί τον άνεμο δεν θα σπείρει ποτέ, κι όποιος μελετάει τα σύννεφα δεν θα θερίσει ποτέ.

Όπως δεν ξέρεις το δρόμο του ανέμου, ούτε πώς σχηματίζονται τα κόκαλα στην κοιλιά μιας εγκύου, έτσι δεν μπορείς να γνωρίσεις το έργο του Θεού, που κάνει τα πάντα.

Σπείρε το σπόρο σου το πρωί, και το βράδυ μην αφήνεις το χέρι σου να ξεκουραστεί, γιατί δεν ξέρεις ποιο θα πετύχει —αυτό ή εκείνο— ή αν και τα δύο θα πάνε εξίσου καλά.

Το φως είναι γλυκό

Το φως είναι γλυκό, κι είναι ευχάριστο για τα μάτια να βλέπουν τον ήλιο.

Έτσι, αν κάποιος ζήσει πολλά χρόνια, ας χαίρεται σε όλα τους· όμως ας θυμάται τις μέρες του σκοταδιού, γιατί θα είναι πολλές. Όλα όσα έρχονται είναι φευγαλέα.

Χαίρου, νέε άνθρωπε, στα νιάτα σου, κι η καρδιά σου ας σου δίνει χαρά στις μέρες της νιότης σου. Περπάτα στους δρόμους της καρδιάς σου και σ' ό,τι βλέπουν τα μάτια σου· όμως να ξέρεις πως για όλα αυτά ο Θεός θα σε φέρει σε κρίση.

Γι' αυτό διώξε την απογοήτευση από την καρδιά σου, και βγάλε τον πόνο από το σώμα σου, γιατί τα νιάτα και η αυγή της ζωής είναι φευγαλέα.