መክብብ 11

11 ¹እንጀራህን በውሃ ላይ ጣል፤ ከብዙ ቀናት በኋላ መልሰህ ታገኘዋለህና። ²ለሰባት፣ ለስምንትም እንኳ ድርሻ ስጥ፤ በምድር ላይ ምን መዓት እንደሚመጣ አታውቅምና። ³ደመናዎች ከሞሉ፣ በምድር ላይ ዝናብ ያዘንባሉ፤ ዛፍም ወደ ደቡብ ወይም ወደ ሰሜን ቢወድቅ፣ በወደቀበት ስፍራ በዚያው ይተኛል። ⁴ነፋስን የሚጠባበቅ ፈጽሞ አይዘራም፤ ደመናዎችን የሚመለከትም ፈጽሞ አያጭድም።

⁵የነፋስን መንገድ እንደማታውቅ፣ ወይም አጥንት በእርጉዝ ሴት ማኅፀን ውስጥ እንዴት እንደሚሠራ እንደማታውቅ፣ እንዲሁ ሁሉን የሚያደርገውን የእግዚአብሔርን ሥራ ልታውቅ አትችልም።

⁶ዘርህን በማለዳ ዝራ፤ በማታም እጅህ አያርፍ፤ የትኛው እንደሚከናወን፣ ይህ ወይም ያ፣ ወይም ሁለቱም እኩል ይሳካሉ እንደ ሆነ አታውቅምና።

ብርሃን ጣፋጭ ነው

⁷ብርሃን ጣፋጭ ነው፤ ዐይኖችም ፀሐይን ማየት ደስ ያሰኛል።

⁸እንግዲህ ሰው ብዙ ዓመታት ቢኖር፣ በሁሉም ደስ ይበለው፤ ነገር ግን የጨለማውን ቀናት ያስታውስ፤ ብዙ ይሆናሉና። የሚመጣው ሁሉ ከንቱ ነው።

⁹ደስ ይበልህ፣ አንተ ጎልማሳ፣ በወጣትነትህ፤ ልብህም በወጣትነትህ ዘመን ደስ ያሰኝህ። በልብህ መንገድ፣ በዐይኖችህም እይታ ተመላለስ፤ ነገር ግን ስለ እነዚህ ሁሉ እግዚአብሔር ወደ ፍርድ እንደሚያመጣህ እወቅ።

¹⁰እንግዲህ ጭንቀትን ከልብህ አስወግድ፤ ሥቃይንም ከሰውነትህ አስወግድ፤ ወጣትነትና የሕይወት ንጋት ከንቱ ናቸውና።