தண்ணீர்கள்மேல் உன் அப்பம்

உன் ஆகாரத்தைத் தண்ணீரின்மேல் போடு; உன் பங்கைப் பலருக்குப் பகிர்ந்துகொடு, ஏனெனில் என்ன ஆபத்து வரும் என்று உனக்குத் தெரியாது. காற்றைக் கவனிக்கிறவன் ஒருபோதும் விதைக்கமாட்டான். காலையிலும் மாலையிலும் விதை, வெளிச்சத்தை அனுபவி, வரப்போகும் இருண்ட நாட்களை நினை; தேவன் இளமையை நியாயத்தீர்ப்புக்குக் கொண்டுவருவார் என்று அறிந்துகொள்.

அதிகாரம் 11.

உன் அப்பத்தைத் தண்ணீர்கள்மேல் போடு; அநேக நாட்களுக்குப்பின் அதை நீ திரும்பக் காண்பாய். ஏழு பேருக்கு, ஏன் எட்டு பேருக்கும்கூட ஒரு பங்கு கொடு; ஏனெனில் தேசத்தின்மேல் என்ன ஆபத்து வரும் என்று நீ அறியாய். மேகங்கள் நிறைந்திருந்தால், அவை பூமியின்மேல் மழையைப் பொழிகின்றன; ஒரு மரம் தெற்கே அல்லது வடக்கே விழுந்தால், விழுந்த இடத்திலேயே அது கிடக்கும். காற்றைக் கவனிக்கிறவன் ஒருபோதும் விதைக்கமாட்டான்; மேகங்களை ஆராய்கிறவன் ஒருபோதும் அறுக்கமாட்டான்.

காற்றின் பாதையை நீ அறியாததுபோலவும், கர்ப்பவதியின் கருப்பையில் எலும்புகள் எப்படி உருவாகின்றன என்பதை அறியாததுபோலவும், சகலத்தையும் உண்டாக்குகிற தேவனுடைய கிரியையை நீ அறியக்கூடாது.

காலையில் உன் விதையை விதை; மாலையிலும் உன் கையை ஓயவிடாதே; ஏனெனில் இதுவோ அதுவோ எது வாய்க்கும் என்றும், அல்லது இரண்டும் சரியாய்ச் செழிக்குமோ என்றும் நீ அறியாய்.

வெளிச்சம் இனிமையானது

வெளிச்சம் இனிமையானது; சூரியனைக் காண்பது கண்களுக்கு இன்பமானது.

ஒருவன் அநேக வருடங்கள் வாழ்ந்தால், அவை எல்லாவற்றிலும் அவன் மகிழட்டும்; ஆனாலும் இருளின் நாட்களை அவன் நினைவுகூரட்டும், அவை அநேகமாய் இருக்கும். வருகிறதெல்லாம் மாயையே.

வாலிபனே, உன் வாலிபத்தில் மகிழ்ந்திரு; உன் வாலிபத்தின் நாட்களில் உன் இருதயம் உனக்கு மகிழ்ச்சியைத் தரட்டும். உன் இருதயத்தின் வழிகளிலும் உன் கண்களின் பார்வையிலும் நட; ஆனாலும் இவை எல்லாவற்றிற்காகவும் தேவன் உன்னை நியாயத்தீர்ப்புக்கு உட்படுத்துவார் என்று அறிந்துகொள்.

ஆகையால் சஞ்சலத்தை உன் இருதயத்திலிருந்து அகற்று; வேதனையை உன் சரீரத்திலிருந்து விலக்கு; ஏனெனில் வாலிபமும் வாழ்வின் விடியலும் மாயையே.