Eclesiastes 11

11 ¹Ihagis mo ang iyong tinapay sa ibabaw ng tubig, sapagkat pagkaraan ng maraming araw ay matatagpuan mo itong muli. ²Magbahagi ka sa pito, o kaya'y sa walo, sapagkat hindi mo alam kung anong sakuna ang darating sa lupain. ³Kung ang mga ulap ay puno, ibinubuhos nila ang ulan sa lupa; at kung ang isang punongkahoy ay bumagsak sa timog o sa hilaga, sa dakong kinabagsakan nito, doon ito mananatili. ⁴Ang sinumang nagmamasid sa hangin ay hindi kailanman magtatanim, at ang sinumang nagmamatyag sa mga ulap ay hindi kailanman aani.

⁵Kung paanong hindi mo alam ang daan ng hangin, o kung paano nabubuo ang mga buto sa sinapupunan ng isang buntis na babae, gayundin naman ay hindi mo maaaring maunawaan ang gawa ng Diyos, na siyang gumagawa ng lahat ng bagay.

⁶Ihasik mo ang iyong binhi sa umaga, at sa gabi ay huwag mong pahingahin ang iyong kamay, sapagkat hindi mo alam kung alin ang magtatagumpay—ito o iyon—o kung kapwa magiging mabuti ang dalawa.

Matamis ang Liwanag

⁷Matamis ang liwanag, at kaaya-aya sa mga mata na makita ang araw.

⁸Kaya't kung ang isang tao ay mabuhay ng maraming taon, magalak nawa siya sa lahat ng mga ito; ngunit alalahanin nawa niya ang mga araw ng kadiliman, sapagkat marami ang mga iyon. Lahat ng darating ay panandalian lamang.

⁹Magalak ka, binata, sa iyong kabataan, at hayaang bigyan ka ng kagalakan ng iyong puso sa mga araw ng iyong kabataan. Lumakad ka sa mga landas ng iyong puso at sa paningin ng iyong mga mata; ngunit alamin mo na sa lahat ng mga bagay na ito ay dadalhin ka ng Diyos sa paghuhukom.

¹⁰Kaya't itaboy mo ang pagkabalisa sa iyong puso, at alisin mo ang sakit sa iyong katawan, sapagkat ang kabataan at ang bukang-liwayway ng buhay ay panandalian lamang.