Brood op die waters

Stuur jou brood uit op die water en deel jou porsie wyd uit, want jy kan nie weet watter ramp kom nie. Wie die wind dophou, saai nooit nie. Saai soggens en saans, geniet die lig, onthou die donker dae wat voorlê, en weet dat God die jeug in die gerig bring.

Hoofstuk 11.

Werp jou brood op die waters, want na baie dae sal jy dit weer vind. Gee ’n deel aan sewe, of selfs aan agt, want jy weet nie watter ramp oor die land kan kom nie. As die wolke vol is, giet hulle reën op die aarde uit; en as ’n boom na die suide of na die noorde val, in die plek waar hy val, daar sal hy bly lê. Wie na die wind kyk, sal nooit saai nie, en wie die wolke bestudeer, sal nooit oes nie.

Net soos jy nie die pad van die wind ken nie, of hoe die bene gevorm word in die skoot van ’n swanger vrou, so kan jy nie die werk van God ken nie, wat alles maak.

Saai jou saad in die môre, en laat jou hand in die aand nie rus nie, want jy weet nie watter een sal slaag nie—hierdie een of daardie een—of altwee ewe goed sal doen.

Lig is soet

Lig is soet, en dit is aangenaam vir die oë om die son te sien.

As ’n mens dan baie jare leef, laat hom in hulle almal bly wees; maar laat hom die dae van duisternis onthou, want hulle sal baie wees. Alles wat kom, is verganklik.

Verbly jou, jong man, in jou jeug, en laat jou hart jou vreugde gee in die dae van jou jeug. Wandel in die weë van jou hart en in die aanskoue van jou oë; maar weet dat God jou oor al hierdie dinge in die oordeel sal bring.

Verban dan frustrasie uit jou hart, en sit pyn uit jou liggaam weg, want die jeug en die dagbreek van die lewe is verganklik.