Roti nu Dialungkeun ka Cai
Ambalkeun roti anjeun kana beungeut cai, bagikeun bagian anjeun ka loba jalma, sabab anjeun teu nyaho bancang pakéwuh naon anu baris datang. Saha anu ngan nengetan angin moal pernah melak. Melak isuk jeung soré, ngararasakeun caang, inget kana poé-poé poék anu bakal datang, jeung kudu nyaho yén Allah bakal ngahukum mangsa ngora.
11 1Alungkeun roti maneh ka cai, sabab sanggeus loba poe tangtu bakal kapanggih deui. 2Bagikeun ka tujuh urang, malah ka dalapan urang, sabab maneh teu nyaho balai naon nu bakal datang ka ieu tanah. 3Lamun mega geus pinuh, tangtu ngecrukkeun hujan ka bumi; jeung lamun aya tangkal rubuh ka kidul atawa ka kaler, di tempat urutna rubuh, di dinya bakal ngagoler. 4Sing saha nu ngawaskeun angin moal pernah melak, jeung sing saha nu neuleuman mega moal pernah dibuat.
5Sakumaha maneh teu nyaho jalanna angin, atawa kumaha tulang kabentuk dina kandungan awewe nu keur reuneuh, kitu deui maneh moal bisa nyaho kana padamelan Allah, nu ngadamel sagala rupa.
6Pelakkeun binih maneh dina waktu isuk, jeung dina waktu sore ulah ngeureunkeun leungeun maneh, sabab maneh teu nyaho nu mana nu bakal hasil—nu ieu atawa nu itu—atawa naha duanana bakal sarua hadena.
Caang teh Amis
7Caang teh amis, jeung pikasenangeun keur panon nenjo panonpoe.
8Jadi lamun jelema hirup loba taun, sing suka bungah sapanjang eta kabeh; tapi sing inget kana poe-poe nu poek, sabab bakal loba. Sagala rupa nu datang teh tereh liwat.
9Sing suka bungah, hey nonoman, dina mangsa ngorana maneh, jeung sing hate maneh mere kabungahan dina poe-poe ngorana maneh. Lumampah dina jalan hate maneh jeung dina tetenjoan panon maneh; tapi kudu nyaho yen pikeun sakabeh eta perkara Allah bakal nyeret maneh kana pangadilan.
10Jadi singkirkeun kasusah tina hate maneh, jeung piceun kanyeri tina awak maneh, sabab ngora jeung mimitina hirup teh tereh liwat.