په اوبو باندې ډوډۍ
خپله ډوډۍ پر اوبو واچوه او خپله برخه پراخه ووېشه، ځکه چې ته نه پوهېږې کوم مصیبت راروان دی. څوک چې باد ته ګوري هېڅکله تخم نه کري. سهار او ماښام تخم وکره، له رڼا خوند واخله، راتلونکې تیارې ورځې په یاد ولره، او پوه شه چې خدای ځواني محاکمې ته راولي.
11 1خپله ډوډۍ په اوبو باندې واچوه، ځکه چې د ډېرو ورځو نه پس به يې بيا ومومې. 2اوو ته برخه ورکوه، بلکې اتو ته هم، ځکه چې تۀ نۀ پوهېږې چې په زمکه باندې به کوم آفت راشى. 3کۀ ورېځې ډکې وى، نو په زمکه باندې باران وروى؛ او کۀ ونه جنوب يا شمال لوري ته راوغورزيږى، نو په کوم ځائ کښې چې راوغورزيږى، هلته به پرته وى. 4څوک چې هوا څارى هغه به هيڅکله تخم ونۀ کرى، او څوک چې ورېځې څارى هغه به هيڅکله فصل ونۀ رېبى.
5لکه څنګه چې تۀ د هوا په لار نۀ پوهېږې، يا دا چې د اميدوارې ښځې په ګېډه کښې هډوکى څنګه جوړيږى، هم هغه شان تۀ د خُدائ پاک په کار نۀ شې پوهېدلے، چې هر څۀ جوړوى.
6سحر خپل تخم وکره، او ماښام خپل لاس آرام ته مۀ پرېږده، ځکه چې تۀ نۀ پوهېږې چې کوم به کامياب شى—دا کۀ هغه—يا دا چې دواړه به يو شان ښۀ شى.
رڼا خوږه ده
7رڼا خوږه ده، او د سترګو دپاره د نمر ليدل خوندور دى.
8نو کۀ يو سړے ډېر کالونه ژوند وکړى، نو دې په ټولو کښې خوشحالى وکړى؛ خو د تيارو ورځې دې يادوى، ځکه چې هغه به ډېرې وى. هر څۀ چې راځى هغه بېثباته دى.
9اے ځوانه، ستا په ځوانۍ کښې خوشحالى وکړه، او ستا زړۀ دې ستا د ځوانۍ په ورځو کښې تا ته خوشحالى درکړى. د خپل زړۀ په لارو او د خپلو سترګو په نظر باندې وګرځه؛ خو پوه شه چې د دې ټولو شيانو دپاره خُدائ پاک به تا په عدالت کښې راولى.
10نو د خپل زړۀ نه خفګان لرې کړه، او د خپل بدن نه تکليف لرې کړه، ځکه چې ځوانى او د ژوند سبا بېثباته دى.
