መክብብ 10

10 ¹የሞቱ ዝንቦች የሽቱ ሠሪውን ዘይት ያሸታሉ፤ ያፈላሉም፤ እንዲሁ ጥቂት ሞኝነት ከጥበብና ከክብር ይከብዳል። ²የጠቢቡ ልብ ወደ ቀኙ፣ የሞኙ ልብ ግን ወደ ግራው ያዘነብላል። ³ሞኙ በመንገድ ላይ ሲሄድ እንኳ አእምሮ ይጐድለዋል፤ ሞኝ መሆኑንም ለሁሉ ያሳያል። ⁴የገዢው ቍጣ በአንተ ላይ ቢነሣ፣ ቦታህን አትልቀቅ፤ ሰከን ማለት ታላላቅ በደሎችን ያበርዳልና።

⁵ከፀሐይ በታች ያየሁት ክፉ ነገር አለ፤ ከገዢ የሚመጣ ዐይነት ስሕተት ነው፦ ⁶ሞኝነት በብዙ ከፍ ባሉ ስፍራዎች ተቀምጦአል፤ ሀብታሞች ግን በዝቅተኛ ስፍራ ይቀመጣሉ። ⁷ባሪያዎች በፈረስ ላይ ተቀምጠው፣ መሳፍንትም እንደ ባሪያ በእግራቸው ሲሄዱ አየሁ። ⁸ጕድጓድ የሚቈፍር በውስጡ ይወድቅ ይሆናል፤ ቅጥርን የሚያፈርስም እባብ ይነድፈው ይሆናል። ⁹ድንጋይ የሚፈነቅል በእነርሱ ይጐዳ ይሆናል፤ እንጨት የሚፈልጥም በእነርሱ አደጋ ላይ ይወድቃል። ¹⁰መጥረቢያው ደንዝዞ ስለቱ ባይሳል፣ ተጨማሪ ኀይል ማዋል ያስፈልግሃል፤ ጥበብ ግን ስኬትን ታመጣለች።

¹¹እባቡ አስማት ሳይደረግበት ቢነድፍ፣ አስማተኛው ምንም አይጠቅመውም። ¹²የጠቢብ ሰው ቃላት ሞገስን ያስገኙለታል፤ የሞኝ ከንፈሮች ግን ይውጡታል። ¹³የንግግሩ መጀመሪያ ሞኝነት ነው፤ የወሬውም መጨረሻ ክፉ እብደት ነው። ¹⁴ሞኙ ግን ማውራቱን ይቀጥላል። የሚመጣውን የሚያውቅ የለም፤ ከእርሱ በኋላ የሚሆነውን ለማንም ሊነግር የሚችል ማን ነው?

¹⁵ሞኞች በሥራቸው ራሳቸውን ያደክማሉ፤ ወደ ከተማ የሚወስደውን መንገድ እንኳ አያውቁምና። ¹⁶ምድር ሆይ፣ ንጉሥሽ ሕፃን ሲሆን፣ መሳፍንትሽም በማለዳ ሲጋበዙ፣ ወዮልሽ። ¹⁷ምድር ሆይ፣ ንጉሥሽ የመኳንንት ልጅ ሲሆን፣ መሳፍንትሽም ለኀይል እንጂ ለስካር ሳይሆን በተገቢው ጊዜ ሲጋበዙ፣ ብፅዕት ነሽ። ¹⁸በስንፍና ማገሮቹ ይዛላሉ፤ እጆች ሥራ ፈትተው ሲቀሩም ቤቱ ያፈሳል። ¹⁹ዳቦ ለሳቅ ይዘጋጃል፤ የወይን ጠጅ ሕይወትን ደስ ያሰኛል፤ ገንዘብም ሁሉን ነገር ይመልሳል። ²⁰በሐሳብህ እንኳ ንጉሡን አትርገም፤ በመኝታ ቤትህም ቢሆን ሀብታሙን አትርገም፤ የሰማይ ወፍ ቃልህን ይወስድ ይሆናልና፤ ክንፍ ያለውም ፍጡር የተናገርኸውን ይናገር ይሆናል።