መክብብ 9

9 ¹ይህን ሁሉ ለመመርመር ልቤን አደረግሁ፤ ጻድቃንና ጠቢባን፣ ተግባራቸውም በእግዚአብሔር እጅ ናቸው። ፍቅር ይሁን ጥላቻ ማንም አያውቅም፤ ሁሉም ነገር በፊታቸው ተዘርግቶ ነው። ²ለሁሉም የሚደርሰው አንድ ነው፤ ለጻድቅና ለክፉ፣ ለበጎውም ለንጹሑና ለረከሰው፣ ለሚሠዋውና ለማይሠዋው አንድ ዕጣ ፈንታ ነው። በጎው ሰው እንደ ሆነ፣ ኀጢአተኛውም እንዲሁ ነው፤ መሐላ የሚምለውም ለመማል እንደሚፈራው ነው። ³ከፀሐይ በታች በሚደረገው ሁሉ ያለው ክፋት ይህ ነው፤ ለሁሉም ዕጣው አንድ መሆኑ ነው። የሰዎች ልብ በክፋት ተሞልቶአል፤ በሕይወት ሳሉም እብደት በልባቸው ይሞላል፤ ከዚያም ወደ ሙታን ይሄዳሉ። ⁴በሕይወት ያለ ሁሉ ተስፋ አለው፤ በሕይወት ያለ ውሻ ከሞተ አንበሳ ይሻላልና። ⁵ሕያዋን እንደሚሞቱ ያውቃሉና፤ ሙታን ግን ምንም አያውቁም፤ ከእንግዲህ ዋጋ የላቸውም፤ ትዝታቸውም ተረስቶአልና። ⁶ፍቅራቸውም ጥላቻቸውም ቅናታቸውም አስቀድሞ ጠፍቶአል፤ ከፀሐይ በታች ከሚደረገው ነገር ከእንግዲህ ለዘላለም ድርሻ የላቸውም።

⁷ሂድ፤ እንጀራህን በደስታ ብላ፤ ወይንህንም በተደሰተ ልብ ጠጣ፤ እግዚአብሔር ሥራህን አስቀድሞ ተቀብሎአልና። ⁸ልብስህ ሁልጊዜ ነጭ ይሁን፤ ራስህም ዘይት አይጕደልበት። ^a a v8 ነጭ ልብስና ራስን በዘይት መቀባት በጥንት ዘመን የደስታና የበዓል ምልክቶች ነበሩ። ⁹ከፀሐይ በታች እግዚአብሔር በሰጠህ ዐላፊ በሆኑ የሕይወትህ ቀኖች ሁሉ፣ በምትወዳት ሚስትህ ጋራ ሕይወትን ተደሰት፤ ዐላፊ ቀኖችህ ሁሉ ናቸውና፤ ይህ በሕይወትህ፣ ከፀሐይ በታች በምትደክምበት ድካምም ድርሻህ ነውና። ¹⁰እጅህ ለማድረግ የሚያገኘውን ሁሉ በኀይልህ አድርገው፤ በምትሄድበት በመቃብር ውስጥ ሥራ ቢሆን ዕቅድ ዕውቀት ጥበብም የለምና።

¹¹ደግሞም ከፀሐይ በታች አየሁ፤ ሩጫ ለፈጣኖች አይደለም፤ ጦርነትም ለኀያላን አይደለም፤ እንጀራም ለጠቢባን አይደለም፤ ባለጠግነትም ለአስተዋዮች አይደለም፤ ሞገስም ለተካኑ አይደለም፤ ጊዜና አጋጣሚ ለሁሉም ይደርስባቸዋልና። ¹²ማንም ዘመኑን አያውቅም፤ ዐሣዎች በክፉ መረብ እንደሚያዙ፣ ወፎችም በወጥመድ እንደሚያዙ፣ ሰዎች በድንገት በሚወድቅባቸው ክፉ ዘመን ይጠመዳሉ።

የተረሳው ጠቢብ

¹³ይህን የጥበብ ምሳሌ ደግሞ ከፀሐይ በታች አየሁ፤ ለእኔም ታላቅ መሰለኝ፤ ¹⁴ጥቂት ሰዎች ያሉባት ትንሽ ከተማ ነበረች፤ ታላቅ ንጉሥም ተነሥቶ መጣባት፤ ከበባትም፤ በእርሷም ላይ ታላቅ የመክበቢያ ምሽግ ሠራ። ¹⁵በጥበቡም ከተማዋን ያዳነ ድኃ ጠቢብ ሰው በእርሷ ተገኘ፤ ነገር ግን ያን ድኃ ሰው ማንም አላስታወሰውም። ¹⁶እኔም፣ “ጥበብ ከኀይል ይሻላል” አልሁ፤ ነገር ግን የድኃው ጥበብ ይናቃል፤ ቃሉም አይሰማም። ¹⁷የጠቢባን የተረጋጉ ቃሎች በሞኞች መካከል ካለ ገዥ ጩኸት ይልቅ በሚገባ ይሰማሉ። ¹⁸ጥበብ ከጦር መሣሪያ ይሻላል፤ አንድ ኀጢአተኛ ግን ብዙ መልካምን ያጠፋል።