ପିତାଙ୍କ ହସ୍ତରେ

ଧାର୍ମିକ ଓ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଅଛନ୍ତି, ତଥାପି ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ଏକା ମୃତ୍ୟୁ ଘଟେ, ଯାହାକୁ ଉପଦେଶକ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତଳର ମନ୍ଦ ବୋଲି କହନ୍ତି। ତେଣୁ ଆମର ପିତା ଦେଇଥିବା କ୍ଷଣସ୍ଥାୟୀ ଦିନସବୁରେ ଖାଅ, ପିଅ, ନିଜ ପତ୍ନୀକୁ ପ୍ରେମ କର, ଏବଂ ଯେତେଦିନ ପାରୁଛ ପରିଶ୍ରମ କର। ସମୟ ଓ ସୁଯୋଗ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆକ୍ରାନ୍ତ କରେ।

ଅଧ୍ୟାୟ 9।

ମୁଁ ଏସମସ୍ତ ବିଷୟ ବିବେଚନା କରିବା ନିମନ୍ତେ ମନୋନିବେଶ କଲି: ଧାର୍ମିକ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସେମାନଙ୍କ କର୍ମ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଅଛି। ପ୍ରେମ ହେଉ ବା ଘୃଣା ହେଉ, କେହି ଜାଣେ ନାହିଁ—ସମସ୍ତ ବିଷୟ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଛି। ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ଏକା ପ୍ରକାର ଘଟେ: ଧାର୍ମିକ ଓ ଦୁଷ୍ଟ, ସୁଜନ, ଶୁଚି ଓ ଅଶୁଚି, ବଳିଦାନକାରୀ ଓ ବଳିଦାନ ନ କରିବା ଲୋକ—ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ଏକା ଗତି। ସୁଜନ ଯେପରି, ପାପୀ ମଧ୍ୟ ସେପରି; ଶପଥକାରୀ ଯେପରି, ଶପଥ କରିବାକୁ ଭୟ କରିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟ ସେପରି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ତଳେ ଯାହା ସବୁ କରାଯାଏ, ସେସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ହିଁ ମନ୍ଦ: ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ଏକା ଗତି। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ମନ୍ଦତାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ପୁଣି ଜୀବିତ ଥିବା ସମୟରେ ଉନ୍ମତ୍ତତା ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଭରି ରଖେ—ତତ୍ପରେ ସେମାନେ ମୃତମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବିତ ଅଛି, ତାହାର ଭରସା ଥାଏ: ଜୀବିତ କୁକୁର ମୃତ ସିଂହ ଅପେକ୍ଷା ଉତ୍ତମ। କାରଣ ଜୀବିତ ଲୋକେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ମରିବେ, ମାତ୍ର ମୃତମାନେ କିଛି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ; ସେମାନଙ୍କର ଆଉ କୌଣସି ପୁରସ୍କାର ନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ମୃତି ବିସ୍ମୃତ ହୋଇଯାଏ। ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରେମ, ସେମାନଙ୍କ ଘୃଣା, ସେମାନଙ୍କ ଈର୍ଷା ପୂର୍ବରୁ ହିଁ ବିନଷ୍ଟ ହୋଇଅଛି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ତଳେ କରାଯିବା କୌଣସି ବିଷୟରେ ସେମାନେ ଆଉ କେବେ ଅଂଶୀ ହେବେ ନାହିଁ।

ଯାଅ, ଆନନ୍ଦରେ ଆପଣା ଆହାର ଭୋଜନ କର, ହୃଷ୍ଟ ଚିତ୍ତରେ ଆପଣା ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନ କର, କାରଣ ଈଶ୍ଵର ତୁମ୍ଭର କର୍ମ ପୂର୍ବରୁ ହିଁ ଗ୍ରାହ୍ୟ କରିଅଛନ୍ତି। ତୁମ୍ଭର ବସ୍ତ୍ର ସର୍ବଦା ଶୁଭ୍ର ହେଉ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭ ମସ୍ତକରେ ତୈଳର କେବେ ଅଭାବ ନ ହେଉ। ^a ସୂର୍ଯ୍ୟ ତଳେ ଈଶ୍ଵର ତୁମ୍ଭକୁ ଦେଇଥିବା ଜୀବନର ସମସ୍ତ କ୍ଷଣସ୍ଥାୟୀ ଦିନ—ତୁମ୍ଭ ସମସ୍ତ କ୍ଷଣସ୍ଥାୟୀ ଦିନ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରିୟ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ଜୀବନ ଉପଭୋଗ କର, କାରଣ ତାହା ହିଁ ଜୀବନରେ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତଳେ ତୁମ୍ଭ ପରିଶ୍ରମଜନକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ତୁମ୍ଭର ଅଂଶ। ତୁମ୍ଭ ହସ୍ତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଯାହା ପାଏ, ତାହା ଆପଣା ବଳରେ କର, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ଯେଉଁ କବରକୁ ଯାଉଅଛ, ସେଠାରେ କୌଣସି କର୍ମ କି ସଂକଳ୍ପ କି ଜ୍ଞାନ କି ବୁଦ୍ଧି ନାହିଁ।

ପୁଣି ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତଳେ ଦେଖିଲି: ଦୌଡ଼ ଦ୍ରୁତଗାମୀର ପକ୍ଷରେ ନୁହେଁ, କିଅବା ଯୁଦ୍ଧ ବଳବାନର ପକ୍ଷରେ ନୁହେଁ, କିଅବା ଆହାର ଜ୍ଞାନୀର ପକ୍ଷରେ ନୁହେଁ, କିଅବା ଧନ ବିଚକ୍ଷଣର ପକ୍ଷରେ ନୁହେଁ, କିଅବା ଅନୁଗ୍ରହ ନିପୁଣର ପକ୍ଷରେ ନୁହେଁ—ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ସମୟ ଓ ଘଟଣା ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ। କେହି ଆପଣା ସମୟ ଜାଣେ ନାହିଁ: ମନ୍ଦ ଜାଲରେ ଧରାପଡ଼ିବା ମାଛ ପରି, ଫାନ୍ଦରେ ଧରାପଡ଼ିବା ପକ୍ଷୀ ପରି, ଅକସ୍ମାତ୍ ଆସି ପଡ଼ିବା ମନ୍ଦ ସମୟରେ ମନୁଷ୍ୟ ଫାନ୍ଦରେ ପଡ଼ନ୍ତି।

ବିସ୍ମୃତ ଜ୍ଞାନୀ

ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତଳେ ଜ୍ଞାନର ଏହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଅଛି, ପୁଣି ତାହା ମୋତେ ମହତ୍ ବୋଧ ହେଲା: ଅଳ୍ପ ଲୋକ ଥିବା ଗୋଟିଏ କ୍ଷୁଦ୍ର ନଗର: ଜଣେ ମହାନ ରାଜା ତାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆସି ତାହା ଚାରିଆଡ଼େ ଘେରିଲେ, ପୁଣି ତାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ବୃହତ୍ ଅବରୋଧ-ଦୁର୍ଗ ନିର୍ମାଣ କଲେ। ତହିଁ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ଦରିଦ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକ ମିଳିଲା, ସେ ଆପଣା ଜ୍ଞାନ ଦ୍ଵାରା ସେହି ନଗର ରକ୍ଷା କଲା, ତଥାପି ସେହି ଦରିଦ୍ର ଲୋକକୁ କେହି ସ୍ମରଣ କଲା ନାହିଁ। ତହିଁରେ ମୁଁ କହିଲି, “ବଳ ଅପେକ୍ଷା ଜ୍ଞାନ ଉତ୍ତମ,” ତଥାପି ସେହି ଦରିଦ୍ର ଲୋକର ଜ୍ଞାନ ତୁଚ୍ଛୀକୃତ ହୁଏ ଓ ତାହାର ବାକ୍ୟ ଶ୍ରୁତ ହୁଏ ନାହିଁ। ଅଜ୍ଞାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶାସନକର୍ତ୍ତାର ଚିତ୍କାର ଅପେକ୍ଷା ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ଶାନ୍ତ ବାକ୍ୟ ଅଧିକ ଶ୍ରୁତ ହୁଏ। ଯୁଦ୍ଧର ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ଅପେକ୍ଷା ଜ୍ଞାନ ଉତ୍ତମ, ମାତ୍ର ଜଣେ ପାପୀ ବହୁତ ମଙ୍ଗଳ ନଷ୍ଟ କରେ।