ခမည်းတော်၏လက်တော်၌
ဖြောင့်မတ်သူနှင့် ပညာရှိတို့သည် ဘုရားသခင်၏လက်တော်၌ ရှိကြသော်လည်း သေခြင်းတစ်မျိုးတည်းသည် လူတိုင်းထံ ရောက်လာ၏။ ထိုအရာကို ဒေသနာဆရာက နေအောက်ရှိ ဆိုးညစ်သောအမှုဟု ခေါ်၏။ ထို့ကြောင့် ငါတို့၏ခမည်းတော် ပေးသနားတော်မူသော ခဏတာနေ့ရက်တို့တစ်လျှောက် စားသောက်၍ သင်၏ဇနီးကို ချစ်လော့။ တတ်နိုင်စဉ် ကြိုးစားလုပ်ဆောင်လော့။ အချိန်အခါနှင့် ကြုံကြိုက်မှုသည် လူတိုင်းကို လွှမ်းမိုးတတ်၏။
9 1ဤအရာအလုံးစုံကိုစုံစမ်းဆင်ခြင်ရန် ငါစိတ်နှလုံးထား၏။ ဖြောင့်မတ်သောသူ၊ ပညာရှိနှင့်သူတို့၏အပြုအမူတို့သည် ဘုရားသခင်၏လက်တော်၌ရှိ၏။ ချစ်ခြင်းဖြစ်စေ၊ မုန်းခြင်းဖြစ်စေ မည်သူမျှမသိ၊ အရာခပ်သိမ်းသည် သူတို့ရှေ့၌ရှိ၏။ 2လူတိုင်းအပေါ်သို့ တူညီစွာကျရောက်၏။ ဖြောင့်မတ်သောသူနှင့်ဆိုးယုတ်သောသူ၊ ကောင်းသောသူ၊ စင်ကြယ်သောသူနှင့်မစင်ကြယ်သောသူ၊ ယဇ်ပူဇော်သောသူနှင့်မပူဇော်သောသူတို့အတွက် ကံကြမ္မာတစ်ခုတည်းဖြစ်၏။ ကောင်းသောသူကဲ့သို့ အပြစ်ရှိသောသူလည်းဖြစ်၏။ ကျိန်ဆိုသောသူသည် ကျိန်ဆိုရန်ကြောက်သောသူကဲ့သို့ဖြစ်၏။ 3နေအောက်၌ပြုသမျှတို့တွင်ရှိသောဆိုးယုတ်မှုကား ဤသည်တည်း၊ လူအပေါင်းအတွက် ကံကြမ္မာတစ်ခုတည်းဖြစ်ခြင်းပေတည်း။ လူတို့၏စိတ်နှလုံးသည် ဆိုးယုတ်မှုနှင့်ပြည့်၍၊ အသက်ရှင်စဉ်အတွင်း ရူးသွပ်ခြင်းသည်သူတို့၏စိတ်နှလုံးကိုပြည့်စေ၏။ ထို့နောက် သူတို့သည်သေသူတို့ထံသို့သွားကြ၏။ 4အသက်ရှင်သေးသောသူတိုင်းတွင် မျှော်လင့်ခြင်းရှိ၏။ အသက်ရှင်သောခွေးသည် သေသောခြင်္သေ့ထက်သာ၏။ 5အကြောင်းမူကား အသက်ရှင်သောသူတို့သည် မိမိတို့သေမည်ကိုသိ၏။ သို့ရာတွင် သေသောသူတို့သည် အဘယ်အရာကိုမျှမသိ။ သူတို့၌ ဆုလာဘ်မရှိတော့ပြီ၊ အကြောင်းမူကား သူတို့ကိုအောက်မေ့ခြင်းသည် မေ့လျော့ခံရပြီ။ 6သူတို့၏ချစ်ခြင်း၊ သူတို့၏မုန်းခြင်း၊ သူတို့၏ငြူစူခြင်းတို့သည် ပျောက်ပျက်ပြီးပြီ။ နေအောက်၌ပြုသမျှတို့တွင် သူတို့သည်နောက်တစ်ဖန်ဝေစုမရကြတော့ပြီ။
7သွားလော့၊ သင်၏မုန့်ကိုဝမ်းမြောက်စွာစားလော့၊ သင်၏စပျစ်ရည်ကို ရွှင်လန်းသောစိတ်ဖြင့်သောက်လော့၊ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်သည် သင်၏အပြုအမူတို့ကိုနှစ်သက်တော်မူပြီ။ 8သင်၏အဝတ်တို့သည် အစဉ်ဖြူစေ၊ သင်၏ဦးခေါင်း၌ ဆီမပြတ်စေနှင့်။ a a v8 အဝတ်ဖြူဝတ်ဆင်ခြင်းနှင့် ဦးခေါင်း၌ဆီလူးခြင်းသည် ရှေးအခါ၌ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့်ပျော်ပွဲခံခြင်း၏အမှတ်လက္ခဏာများဖြစ်ခဲ့၏။ 9ဘုရားသခင်သည် နေအောက်၌သင့်အားပေးတော်မူသော တိမ်းပါးလွယ်သည့်အသက်တာ၏နေ့ရက်အလုံးစုံ၊ သင်၏တိမ်းပါးလွယ်သည့်နေ့ရက်အလုံးစုံတွင် သင်ချစ်သောဇနီးနှင့်အတူ အသက်တာကိုပျော်မွေ့လော့၊ အကြောင်းမူကား ဤသည်ကား အသက်တာ၌၎င်း၊ နေအောက်၌သင်ပင်ပန်းစွာလုပ်ဆောင်သောအလုပ်၌၎င်း သင်၏ဝေစုဖြစ်၏။ 10သင်၏လက်သည် ပြုရန်တွေ့ရှိသမျှကို သင်၏ခွန်အားဖြင့်ပြုလော့၊ အကြောင်းမူကား သင်သွားမည့်သင်္ချိုင်း၌ အလုပ်ဖြစ်စေ၊ အကြံအစည်ဖြစ်စေ၊ အသိပညာဖြစ်စေ၊ ဉာဏ်ပညာဖြစ်စေ မရှိ။
11တစ်ဖန် ငါသည်နေအောက်၌မြင်ပြန်၏၊ အပြေးပြိုင်ခြင်းသည် လျင်မြန်သောသူ၌မရှိ၊ စစ်အောင်ခြင်းသည် ခွန်အားကြီးသောသူ၌မရှိ၊ အစားအစာသည် ပညာရှိ၌မရှိ၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာသည် အမြော်အမြင်ရှိသောသူ၌မရှိ၊ မျက်နှာသာသည် ကျွမ်းကျင်သောသူ၌မရှိ၊ အချိန်နှင့်အခွင့်အခါသည် သူတို့အားလုံးအပေါ်သို့ကျရောက်၏။ 12မိမိ၏အချိန်ကို မည်သူမျှမသိ၊ ဆိုးယုတ်သောပိုက်ကွန်၌ဖမ်းမိသောငါးများကဲ့သို့၎င်း၊ ကျော့ကွင်း၌ဖမ်းမိသောငှက်များကဲ့သို့၎င်း၊ လူတို့သည် ရုတ်တရက်ကျရောက်လာသောဆိုးယုတ်သည့်အချိန်၌ ပိတ်မိကြ၏။
မေ့လျော့ခံရသောပညာရှိ
13နေအောက်၌ ဤဉာဏ်ပညာ၏ဥပမာကိုလည်း ငါမြင်ခဲ့၏၊ ထိုအရာသည်ငါ့အတွက် ကြီးမြတ်သည်ဟုထင်ရ၏။ 14လူဦးရေနည်းသောမြို့ငယ်တစ်မြို့ရှိ၏၊ ကြီးမြတ်သောရှင်ဘုရင်တစ်ပါးသည် ထိုမြို့ကိုတိုက်ခိုက်ရန်လာ၍ ဝန်းရံပြီးလျှင် ထိုမြို့ကိုတိုက်ခိုက်ရန် ကြီးမားသောဝိုင်းဝန်းတပ်ဆင်ရာတို့ကိုတည်ဆောက်၏။ 15ထိုမြို့၌ မိမိ၏ဉာဏ်ပညာဖြင့်မြို့ကိုကယ်တင်သော ဆင်းရဲသောပညာရှိတစ်ဦးကိုတွေ့ရ၏၊ သို့ရာတွင် ထိုဆင်းရဲသောသူကို မည်သူမျှမအောက်မေ့။ 16ငါက “ဉာဏ်ပညာသည်ခွန်အားထက်သာ၏” ဟုဆို၏၊ သို့ရာတွင် ဆင်းရဲသောသူ၏ဉာဏ်ပညာသည် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းကိုခံရ၍ သူ၏စကားတို့ကို နားမထောင်ကြ။ 17ပညာရှိတို့၏တိတ်ဆိတ်သောစကားတို့ကို လူမိုက်တို့အလယ်၌အုပ်စိုးသောသူ၏အော်ဟစ်သံထက် ပို၍ကြားရ၏။ 18ဉာဏ်ပညာသည် စစ်လက်နက်တို့ထက်သာ၏၊ သို့ရာတွင် အပြစ်ရှိသောသူတစ်ဦးသည် များစွာသောကောင်းမှုကိုဖျက်ဆီး၏။